paris

Juweeltjes

Herfstjuweeltjes

De herfst is begonnen, ook in mode hoofdstad Parijs, waar ik momenteel ben. Helaas te vroeg voor Paris Fashion Week, maar ik pak hier wel de eerste Paris Design Week mee. Echt iets voor mij, de toch al prachtige (interieur)merken pakken nu helemaal uit met het mooist denkbare design. Waar ik ook helemaal fan van ben, zijn de herfstkleuren hier op straat, wel in de mode. Gebaseerd op aardse tinten (eigenlijk juwelen/stenen), zoals oker, amber, saffraan, koper, graniet en kwarts. Die laatste 2 heb ik al benoemd in de nieuwste Chanel najaarskleuren voor nagellak. Ook oker heb ik al eens als voorliefde geuit. Momenteel ben ik helemaal verliefd op ‘Winter Green’ van Yves Saint Laurent, warm groen op je nagels. Maar ook in de collecties van Burberry, Massimo Dutti en andere mooie modehuizen.

Winter Green Yves Saint Laurent nagellak

Bewegende modellen bij Lanvin

Lanvin weet de najaarskleuren en mode wel heel leuk te presenteren. Altijd gedacht dat modellen, die soms in de gekste posities moeten staan/liggen/zitten voor de mooiste plaatjes, soepel in de heupen waren? Dan heb je het fout. Lanvin liet modellen de collectie presenteren op muziek. Dansen kun je het namelijk niet noemen. Wel hilarisch om naar te kijken. Ook als je niet van mode houdt ;)

Post to Twitter

Hotspots: Parijs in de zomer

Parijs in de zomer

Hoewel het tijdens mijn verblijf in Paris geen fantastisch zomerweer was, is er wel degelijk een verschil met Parijs tijdens de herfst en winter of tijdens de lente en de zomer. In de winter bezoek je de musea en ren je van winkel naar winkel, terwijl in de zomer struinen door de straten van Parijs, fietsen door de arrondissementen, een rondvaart over de Seine of relaxen in een van de parken (mijn favoriet is uiteraard bij de Eiffeltoren) erg leuk is. Voor ieder jaargetijde is er in Parijs genoeg te doen. Hoewel ik altijd op zoek ben naar nieuwe plekken, zijn er ook een paar hotspots die eigenlijk tijdens ieder tripje weer bezocht worden. Ik probeer het af te leren, want er valt nog zoveel te ontdekken, maar die plekken zijn gewoon te leuk om over te slaan. Echt een aanrader, hoe vaak ik er ook kom ik ontdek steeds weer veel nieuws. En ik pak volgend jaar gewoon weer de Thalys!

Aangekomen op Gare du Nord Parijs met de Thalys

Zomerse hotspots in Parijs

Voor ordinair mensen spotten heb ik 2 favoriete plekken. Fouquet (van de chocolade) op de (avenue) Champs-Elysees of Capucine op de Boulevard des Capucines. Je komt er alle soorten mensen tegen en je zit in de buurt van de mooiste winkels. Geweldig om mensen te zien worstelen met 10 Louis Vuitton tassen of in de rij te zien staan verderop bij Abercrombie & Fitch. Uiteraard sta je vol bewondering even stil bij de etalage van La Duree, waar ze iedere keer weer ware macaron kunswerken uitstallen. In de rij staan gaat trouwens best snel, na zo’n 25 minuten mag je al kiezen uit al die heerlijkheden! (Andere macarons voelen als overspel en zijn ook lang niet zo lekker, voor mij zijn die van La Duree de enige echte!)
Vanaf de Champs-Elysees loop ik graag naar de Eiffeltoren om er een crêpe met nutella te kopen en die al lopend in het park achter de toren op te eten, of even zittend op een bankje met je benen bungelend uitkijken op de toren. Of loop de andere kant op, langs de Seine. Neem een rondvaarttocht en bewonder Parijs vanaf het water, vaar onder de beroemde Pont Neuf door en kijk naar de zonaanbidders op Paris Plage. Paris Plage is de hotspot van Parijs tussen 21 juli en 21 augustus. Een stadsstrand compleet met palmbomen, strandstoelen, zand en cocktails, waar je zowel overdag als ‘s avonds heerlijk kan genieten.
Vanaf Paris Plage loop je makkelijk naar het Louvre, waar ik graag lunch bij Cafe Marly. Een beetje cliché, maar het uitzicht over het plein, de glazen piramides en in de verte de Eiffeltoren, maken me iedere keer weer heel blij.
Vanaf Marly struin ik graag langs de winkels, richting Place Vendome (het mooiste plein in Parijs als je het mij vraagt!), naar winkel walhalla Rue Saint-Honore waar concept store Colette een absolute must go is, net als een kijkje binnen in hotel Costes. Pas geopend en ook op loopafstand van alle luxe winkels: La Maison. Dit hotel vlakbij de Champs-Elysees is volledig ingericht door modehuis Maison Martin Margiela. Zijn voorkeur voor wit is overal duidelijk terug te zien. Een fijne werkplek ontdekte ik, maar dat ik van wit hou spreekt voor zich. Toevallig was ik een dag later in concept store Merci (een absolute must als je van mooie spullen houdt!), waar ze behang van Margiela verkochten, in de stijl van het hotel.
Geen zin om door winkelcentra te struinen? Parijs heeft genoeg parken en indrukwekkende tuinen waar je lekker kan picknicken! De Jardin du Luxembourg is de grootste en bekendste, het Jardin du Palais Royal hoorde daar vroeger bij. In Jardin des Tuileries is iedere zomer kermis met een groot reuzenrad te vinden.

Place Vendome Parijs

Crepe eten onder de Eiffeltoren in Parijs

Bij de Merci concept store in Parijs

Maison hotel ingericht door Martin Margiela

La Duree Macarons

Cafe Marly Paris

Uitzicht vanaf het terras van Cafe Marly

Hippe cocktails

Parijs associeer je misschien niet meteen met cocktails, zeker niet als je de grote aantallen flessen wijn tijdens de lunch op de tafels ziet verschijnen. Toch heeft Parijs een aantal hele goede cocktailbars. Crocodile is een bekende, zij zijn begonnen met de Parijse trend van snoep in je cocktail. Hoeft van mij niet zo, maar ik moet toegeven dat het er vrolijk uitziet. Zelf ben ik fan van Pub Saint Germain, een mooi ingerichte bar met een uitgebreide cocktailkaart waar je niet op moet kijken van rokende glazen en grote kannen vol met knalroze drank. Een vriend uit Parijs was echter net verhuisd en wilde graag dat ik zijn nieuwe stulp kwam bewonderen (hij woonde hiervoor in een ‘banlieu’) dus gingen we er op uit in het 17e arrondissement waar we belanden bij Yuppies. Typerende naam voor een cocktailbar, maar we zaten heerlijk buiten, kregen lekkere cocktails en de avond vloog voorbij.

Cafe Yuppies Paris

De Eiffeltoren 's avonds

Franse keuken

Als Francofiel ben ik dol op de Franse keuken. Deels door mijn bijbaan in een restaurant wat met lokale producten veel Frans getinte gerechten maakte. Ik word helemaal blij van escargots, mosselen met frites, oesters, crème brûlée, stokbrood, ratatouille en andere stereotype Franse gerechten. Bij hetzelfde Capucine als waar je heerlijk kan mensen spotten, kun je ook heerlijke entrecote eten. Bij l’Atelier Maitre Albert eet je de heerlijkste vleesgerechten in een prachtige omgeving, Les Cinoches is lekker eten in een oude bioscoop en de wijnen daar zijn verrukkelijk, evenals de portier van het café aan de overkant ;) . Hoewel de Fransen ook vrij laat eten, gaan de meeste keukens toch rond een uur of 22 dicht. Na een bezoekje aan de beroemdste Falafel toko van Parijs, dankzij een bezoekje van Lenny Kravitz, L’as du falafel, had ik weinig trek op het reguliere diner tijdstip. Ik wilde liever zo lang mogelijk naar de verlichte Eiffeltoren kijken, die om het kwartier vrolijk gaat flikkeren. Maar tegen een uur of 11 kreeg ik toch wel trek. Aangezien ik weer goed voorbereid naar Parijs was getogen, stond in mijn lijstje een restaurant dat 24/7 open zou zijn. Goede reden om die te bezoeken. Au Pied de Cochon is een maar liefst 6 verdiepingen tellend restaurant, met een typisch Franse kaart en haar eigen specialiteit: varkenspoten. Daar een heerlijke delicatesse, maar mij niet gezien. Ik genoot van oesters, champagne, heerlijke geitenkaas en de beste crème brûlée van mijn trip. Het was rustig, slechts een paar tafels en alleen de benedenverdieping was open, maar het personeel wist er een leuke sfeer neer te zetten. Prima eten, Parijse prijs en met een gevulde maag slapen. Heerlijk!

Champagne op 2 jaar Blanco Tekst

Heerlijke oesters

Mooi theeservies in Parijs

Creme Brulee in Parijs

Struinen in Le Marais

Wil je graag shoppen maar hoef je niet weer de grote bekende merken? Ga dan struinen in Le Marais. De Joodse buurt is een schattige aaneenschakeling van kleine steegjes, mooie straatjes, parkjes en galerijen. Het lijkt best op de Amsterdamse Jordaan. De sfeer is er gemoedelijk, iedereen is vriendelijk. De winkels, variërend van kleine boetiekjes met handgemaakte sieraden tot het bekendere Cos, mijn favoriete winkel daar. Ik scoorde er 2 prachtige jurken, heerlijk in de stijl van Parijs. In Le Marais was ook mijn missie: de expositie van Kate Moss bij Galerie de l’Instant. Omdat ik voor het grootste deel van mijn bezoek aan Parijs aan het werk was, ging ik de laatste dag heen. Keurig uitgezocht hoe laat de galerie open zou zijn, maar uiteindelijk stond ik nog met mijn neus voor een dichte deur. Even vergeten dat Fransen openingstijden niet zo heel nauw namen. Een uur later probeerde ik het weer, maar tevergeefs, een briefje op de deur met een telefoonnummer en het bericht dat ze er na 12u weer zou zijn. Geen telefoon werd opgenomen. Na een rondje lopen belande ik iets verderop in het Musée de la chasse et de la nature. Een prachtig pand, vol met jachttrofeeën, opgezette dieren en informatie over de dieren waar al eeuwen op wordt gejaagd. Een aangenaam ‘per ongeluk’ bezoekje, het kleine museum was verder helemaal leeg, op 2 jolige bewakers na.
Uiteindelijk, nadat ik tegenover de galerie in een bar op de uitkijk had gestaan, kon ik de Kate Moss expositie gaan bewonderen. Ook hier was ik even vergeten dat Fransen last hebben van grootheidswaanzin. Want een expositie was het niet. Het was een verzameling van ca. 35 prachtige foto’s van Kate Moss. Kris kras door elkaar in een chaotische ruimte. Nog te zien tot 14 september, maar geen reden om er voor naar Parijs af te reizen. Een kleine tegenvaller, zeker in vergelijking met de Yves Saint Laurent expositie van vorig jaar. Maar als je in de buurt bent zeker even langs wippen! En loop dan ook even door naar de winkel van het bekende parfum merk Etat Libre d’Orange. Prachtige zaak, mooie flesjes en lekkere luchtjes.

Jurkje van COS

Kate Moss exposition Paris

In het Museum voor jacht en natuur in Parijs

Rozen in Parijs

Hotel Jules in Parijs

Ik sliep in Hotel Jules in het 2e arrondissement op de Rue La Fayette, een comfortabel boetiek hotel op een leuke locatie. Loopafstand vanaf Gare du Nord en de grote winkelcentra Galerie La Fayette en Le Printemps. Een aanrader, en lees dan ook even hun blog met leuke tips en actuele events. Voor meer Parijs-tips, zie mijn Reistips pagina!

Hotel Jules Paris

Niet alle tips hebben linkjes, Frankrijk en websites blijft een bijzondere combinatie. Maar wil je weten waar je alles kan vinden, neem dan even contact op!
En met mijn tips heb ik in ieder geval al 1 iemand blij kunnen maken, terwijl ik in de trein terug zat, ging Roeland Reinders net de heerlijke stad ontdekken, fijn om te horen dat mijn tips bevallen zijn!

Metro Parijs

Parijse metro

Paris Skyline

Meer foto’s zijn te zien op Flickr.
En nogmaals dank aan De Jong Intra/NS HiSpeed voor de treintickets!

Post to Twitter

Werelds

Kleine wereld

Eigenlijk zou ik ‘zonder vaste werkplaats’ op mijn visitekaartje moeten zitten, want iedereen lacht altijd als ik vertel waar ik nou weer zit of wanneer ik weer naar het buitenland vertrek. Veel krijg ik dan te horen ‘ga je nou alweer op vakantie’ of ‘fijne vakantie’ terwijl het zelden vakantie is. Ik ben gewoon zo vrij dat ik overal kan werken en snel een zakelijke aanleiding heb om ergens heen te gaan. Dankzij de huidige techniek is de wereld klein en hoef je niet eens door te hebben dat ik weer een paar dagen de grens over ben, want ik ben overal net zo connected als in thuishaven Amsterdam.

Grenzen vervagen

Zo had ik dinsdag 2 conference calls, 1 met Amsterdam en Glasgow tegelijk en vervolgens met München. Als ik zorg dat ik paraat zit en een goede internetverbinding heb, bestaan er geen grenzen meer. Nadat ik gewerkt heb, trek ik er vervolgens op uit om ook wat van de stad mee te krijgen. Lunchen moet toch, dan kan je net zo goed een taxi naar de Eiffeltoren pakken om daar als echte toerist een crêpe te gaan eten. Veel mensen doen moeilijk over er even tussenuit gaan of werken op een andere plek, maar het is zo fijn om even in een totaal andere omgeving te zijn. Nu een paar dagen Parijs stuiter ik van alle dingen die ik wil schrijven, dingen die ik wil doen (ook in Amsterdam tijdens de lunch eens achter mijn laptop weg en daar dingen ontdekken). De verschillen tussen verschillende steden houden je op scherp. Zo ontmoette ik iemand die Amsterdam zo relaxt, groen en mooi vond. Een paar uur eerder riep ik dat over Parijs. Je kijkt met een ander oog naar dingen om je heen. Je ziet veel meer. Je bent wereldser ingesteld. Dat ik vervolgens een compliment krijg over mijn kleding, van een Parisienne die me elegant noemt, snap ik geen bal. Want dat vind ik dus van de Parijzenaren. Iedereen ziet er stijlvol en netjes uit, zonder dat het gemaakt is. Ik kan er enorm van genieten als mensen mij in Parijs de weg vragen, terwijl ik in Amsterdam snel geïrriteerd raak van verdwaalde toeristen op het fietspad die het presteren om voor een groen stoplicht te gaan staan. Je wordt onbewust geconfronteerd met je eigen gedrag in je vertrouwde omgeving. Fransen chagrijnig? Kijk op een druilerige dag eens om je heen in Amsterdam, dan zijn de mensen ook niet te genieten en kortaf.

Lokale vrienden

Wat ik erg bijzonder vind, zeker in Parijs, is dat de mensen die ik daar ken, altijd tijd voor me maken als ik in de stad ben. Ze doen moeite om dat in te passen in hun agenda, zelfs al kondig je een paar dagen van tevoren aan dat je naar hun stad gaat. Ik kreeg zelfs op m’n kop dat ik in een hotel logeerde en niet in het appartement van een van mijn Parijse vrienden. We bespreken de verschillen tussen de steden en de landen, de politiek, economie en de hippe plekken. Als ik naar Parijs ga kom ik vaak met een missie, (zoals de Kate Moss expositie die ik per se wilde bezoeken), maar ook met genoeg tijd voor spontane dingen die zij aandragen. Dit is niet alleen in Parijs zo, maar overal in andere steden. Als je uit het buitenland komt is er ineens ruimte voor spontaniteit en improvisatie, wat in je eigen thuishaven vaak ondenkbaar lijkt. We leven allemaal strikt volgens planning en agenda. Ik neem me steeds voor om vaker gaten in mijn agenda te maken, voor spontane, onverwachte dingen. Want uiteindelijk valt een lang vooruit gepland feestje vaak tegen en zijn de spontane avonden die uit de hand lopen vaak de beste. Een beetje ruimte om te ademen. In je agenda en daardoor in je dagelijkse leven. Da’s tegenwoordig heel ‘werelds’. Wie weet wat en waar het je brengt.

Conference calling 1.0

Post to Twitter

Ingebroken

Train Grande Vingers

Liever had ik hier nu een mooi verslag van Parijs geplaatst, dat volgt ook zeker nog, later. Eerst moet ik mijn verontwaardiging en ongeloof kwijt. Alle eerdere reizen die ik naar Parijs maakte, gingen per Thalys. Op een enkele keer een weigerende internetverbinding en in februari 2010 een omleiding vanwege het grote treinongeluk in België na, was dat altijd een goede ervaring. Snel, comfortabel en betrouwbaar brengt de trein je in iets meer dan 3 uur naar hartje Parijs. Maandag ging de heenweg prima. Lekker gewerkt, wat gedut en vanaf 13.00u van de stad genoten. Gisteravond ging de terugreis ook zonder problemen. Pas bij het uitstappen werd het iets minder aangenaam. De koffer van mijn reisgenoot leek geopend. Er ontbrak een ritslabel en het handvat was stuk, maar voor alsnog leek het daarbij te blijven. Pas bij het uitpakken bleek dat een cadeau was open gescheurd, de koffer overhoop was gehaald en er dingen misten. Mijn ontsteltenis was groot. Zoiets doe je toch niet? De Train Grande Vitesse, zoals de Thalys vroeger heette, bleek de Train Grande Vingers. Grijpgrage vingers.

Aangetast

Omdat de schade beperkt leek, was ik vooral geschokt dat zoiets voorkomt. Een trein is, net als een vliegtuig, niet ruim qua opbergplekken. Omdat de trein vol was en ik enkele andere tassen boven me had gelegd, plaatste ik mijn koffer in het daarvoor bedoelde kofferruim, zoals door omroepers werd verzocht. Nadat de trein vertrok heeft mijn reisgenoot zelf nog iets uit zijn koffer gehaald. Niks aan de hand. Vanochtend bleek dat toch niet alleen de koffer van mijn reisgezelschap was bestolen. Ook uit mijn koffer bleken dingen weg. Dat had ik tijdens het uitpakken niet zo snel door te hebben, maar pas toen ik goed nadacht kwam ik er achter dat mijn camera (met foto’s die voor zakelijke doeleinden waren gemaakt) weg was. Een paar uur later was mijn favoriete rode lipstick, een gebruikte Chanel, onvindbaar en na het doorspitten van al mijn andere tassen herinnerde ik me dat ik die gisterochtend in mijn koffer had gedaan. Die zou ik toch overdag niet meer op doen. En toen ik weg moest en de Rayban zonnebril zocht die ik draag als ik mijn lenzen in heb, concludeerde ik dat ook die weg was uit mijn koffer. Het is jammer van de spullen, maar daar heb ik een reisverzekering voor. Veel erger vind ik het idee dat er iemand tussen mijn spullen heeft lopen rommelen. Mijn kleding en spullen door elkaar heeft gegooid. Dat het gaat om erg sneue dieven blijkt wel uit de spullen die ze hebben gejat. De camera was geen gloednieuwe maar had veel emotionele waarde, de lipstick gebruikt en ook de zonnebril was al redelijk gehavend, weinig wat doorverkoopbaar is of geld op zal leveren. Maar ik zal nooit meer mijn koffer ergens met een fijn gevoel achterlaten. Dit is erger dan een koffer die na je vlucht niet op je bestemming aan komt. Je voelt je aangetast in je reisvrijheid. En dat terwijl de Thalys juist zo fijn is, omdat je met vliegen veel langer onderweg bent en minder spullen mee kunt nemen. Iets wat vooral op de terugweg belangrijk is.

*update: zelfs mijn ABN-Amro en Rabobank reader, verstopt in een duur uitziend hoesje, zijn gejat!*

Geregel

Vandaag was ik tussen het werken door dus bezig met aangifte doen (en die weer aanpassen na de ontdekking dat er meer miste dan alleen mijn camera), bellen met de reisverzekering, papieren invullen en nog 1000x bedenken of er nog meer in mijn koffer zat wat wellicht ook weg is. Via Twitter zocht NS HiSpeed uit wat ze konden doen, maar behalve andere reizigers waarschuwen was voor mij het leed helaas geleden. Het was extra sneu omdat ik de kaarten voor de treinreis had gekregen. Hoewel dit de eerste keer was dat ik 2e klas in de Thalys reisde, geloof ik niet dat het in dit geval uit had gemaakt of ik in de 2e of 1e klas mijn koffer in het kofferruim had gelegd. Er zijn verhalen bekend van mensen die de trein instappen met een lege koffer en een willekeurige volle mee naar buiten nemen. Je als reiziger verbouwereerd achterlatend, want je gaat uit van goed gedrag van je mede-reizigers. Iedereen wil toch op een comfortabele manier terug van A naar B? Hoewel ik in de toekomst gerust weer met de Thalys zal reizen, verlies ik mijn spullen geen moment meer uit het oog. Het idee van die onbekende grijpgrage vingers zorgen dat ik geen mede-passagiers meer vertrouw!

Thalys trein

Post to Twitter

Mais oui, Paris!

Paradijs Parijs
Op zaterdagochtend om 5.00u m’n bed uit stappen doe ik niet zomaar. Daar had ik een geweldige reden voor; 2 dagen Parijs. Parijs voelt als een soort paradijs. Zodra ik de stad in loop, betoveren de Parijzenaren mij. Met hun mooie taal, stijlvolle verschijningen en de prachtige attracties en panden in de stad. Bij het uitlopen van de stad vergeet ik even wat ik iets meer dan 3 uur ervoor achterliet.

Ontdekkingstocht
Samen met vriendin E. hadden we van tevoren al afgesproken dat we geen ‘must-sees’ hadden. De stad kennen we allebei, de standaard toeristentrekpleisters hadden we allebei al gezien. Niets moest, alles mocht. Ons hotel lag in het 15e arrondissement, een wijk waar ik nooit geweest was, vlakbij de Eiffeltoren Helaas geen kamer met uitzicht op de toren, maar na 2 stappen buiten piekte de ijzeren pilaar overal bovenuit. Grenelle staat bekend om de schattige pleintjes met spontane marktjes. Toen we na het inchecken en omkleden op zoek gingen naar een terrasje om te lunchen in de volle zon, trokken we meteen in het eerste het beste rekje prachtige colbertjes van Yves Saint Laurent en Chloe uit de rekken. Maar we hebben ons weten in te houden… Na de lunch langs de Seine gelopen naar de Eiffel toren, nog even bij het monument ter nagedachtenis van de gebeurtenissen in het Velodrome d’Hiver stil gestaan, om vervolgens de Tour d’Eiffel veelvuldig op de gevoelige plaat te zetten. Vraag me niet waarom, maar als ik dat ijzeren bouwwerk zie, kan ik die glimlach niet meer van m’n gezicht krijgen.

Parijs in 2 dagen
Zonder planning liepen we de halve stad door. Via de Eiffeltoren naar L’ecole militaire, via Rue de Rivoli en een metro tochtje belanden we bij Madeleine. Nadat we constateerden dat de kerk nog steeds dicht is (zelfs borden met een beoogde ‘opleverdatum’ zijn weggehaald, het lijkt het Stedelijk in Amsterdam wel), liepen we walhalla Fauchon binnen. Waar ik alles netjes liet liggen onder het mom ‘dat slaan we morgen wel in’. Dom… maar daarover meer*. Vervolgens door naar Galerie Lafayette, waar we wel toegaven aan ons verlanglijstje. Eindelijk de nagellak gescoord die al sinds december bij de douane lag en in Nederland niet te krijgen was. Tja, je bent nagellakverslaafd of niet. Na nog een rondje Apple Store voor een iPad2 bezichtiging en een glaasje bubbels, togen we weer naar het hotel voor nog een omkleedsessie. Wilde plannen, maar ik kon niet kiezen waar we zouden gaan eten. Die keuze werd heel makkelijk gemaakt, toen alles van mijn lijstje dicht bleek te zijn. Toen maar in de buurt van metro Odeon op zoek gegaan naar een leuk restaurantje, waar ik uiteindelijk weer dacht aan het oude filmtheater, waar we heerlijk dronken en aten. Maar na dat de wijn haar werk begon te doen, ontdekten we ook dat we al een behoorlijke dag hadden gemaakt. Na nog een afsluitend drankje huiswaarts gekeerd, om de Eiffeltoren nog net ‘aan te zien’ en met niet zo’n vaste hand foto’s te schieten :)

Voor het brood de kerk uit
Zondagochtend, na een petit dejeuner op bed, op naar Montmartre, waar we de Sacre Coeur binnen liepen en tijdens de avondmaal mis een kaarsje voor opa (ik) en oma (E.) brandden en daarna zelfs even in de kerkbanken plaats namen. Wat een geweldige akoestiek! Een groot koor bestaand uit nonnen en monniken, samen met het orgel en de voorzingende priester, zich niets aantrekkend van de hordes toeristen die langs liepen. We sloegen het brood en de wijn vriendelijk af, om verderop te genieten van de zon en wat lekkers. Vervolgens wilden we naar Merci, waar ik vorig jaar voor het eerst ben geweest en helemaal wild van ben. Maar, die was dicht op zondag. Net zoals de meeste winkels in Parijs. Oeps, vergeten… De winkels in Parijs zijn alleen open vanaf half oktober vanwege kerst, en bij hoge uitzondering op andere zondagen. Na nog meer slenteren genoten we van lekker glas wijn bij Hotel Costes, daarna een heerlijke lunch, om vervolgens Franse vrienden van mij te ontmoeten. Met hun vierden we hun verloving, wederom bubbels in een prachtige hotel lounge. Jammer dat dat in Nederland zo ongebruikelijk is! Helaas was het al veel te snel tijd om te vertrekken; uitchecken en weer terug naar Amsterdam. En zo comfortabel de heenreis was, de nieuwere Thalys treinen zijn ijs- en ijskoud! Gelukkig werden we snel warm van het welkomstcomité op Schiphol, de foto’s en de terugblik op een heerlijk weekend in paradijs Parijs…

* Dit was meteen het goedkoopste Parijs tripje ever; de winkels waren dicht, dus geen schattige mini-champagne flesjes, macarons, kleding of andere mooie spullen; wereldstad Parijs doet niet aan koopzondagen…

Foto’s van ons heerlijke weekendje zijn te vinden op mijn Flickr, alle tips voor Parijs verschijnen binnenkort op mijn site!

La Duree, Chanel, champagne in Parijs

Post to Twitter