leren, ontwikkelen, opsteken, vuurdoop, werk, werkende vrouw
In Career on 29/08/2009 at 00:07
In de trein terug vanuit Amsterdam naar huis. Weer twee productieve dagen achter de rug en eigenlijk had ik natuurlijk de UITmarkt mee moeten pakken. Maar Trijntje heb ik vorig jaar al live op zien treden, het weer stemt niet echt vrolijk en de hectiek van de stad blijft me een rusteloos gevoel geven.
De afgelopen weken vliegen de dagen voorbij, de dagen lijken ineens te kort voor alles wat ik wil doen en ik verveel me geen moment meer. Soms moet ik mezelf dwingen om mijn laptop dicht te klappen en even niet ‘bezig’ te zijn. Waar ik normaal de tv aan zou zetten en lekker een foute serie zou kijken, ben ik nu snel verveeld en bedenk me alleen maar wat voor nuttige dingen ik daarvoor in de plaats zou kunnen doen. Ik leer, ik geniet, ik werk en ik leef.
Waar ik toen ik net begon met studeren, als een boom opzag tegen het geven van een presentatie, het ontmoeten van nieuwe mensen en het voortouw nemen, daar draai ik nu m’n hand niet meer voor om. Niet dat alles meteen van een leien dakje gaat, maar ik ben me erg bewust van wat ik doe en zeg en weet mezelf op tijd te corrigeren. Vandaag weer een vuurdoop gehad in mijn ‘professionele’ loopbaan. Geweldig om daarna tevreden terug te kunnen kijken en vol enthousiasme weer aan de slag te gaan.
De titel ‘werkende vrouw’ bevalt me uitstekend. De vrijheid (terwijl ik eigenlijk langer werk dan de ‘normale’ kantoortijden), de verantwoordelijkheid, de uitdaging en vooral het opdoen van kennis en ervaring. Het netwerken en de leuke bijkomstigheden van het werken voor jezelf, maken dat ik zonder moeite om mezelf te motiveren uit bed klim en aan de slag ga.
Nog vele vuurdopen te gaan, nog lang niet uitgeleerd en voorlopig nog lang niet uitgewerkt. Misschien zit ik nog wel op de roze ’starters’ wolk, want er zal heus nog wel eens een moment komen dat ik er even de balen van heb. Voorlopig is alles een uitdaging en of uitdagingen leuk zijn, heb je zelf in de hand.
Working lady
ambitie, balans, drijfveer, gevonden, prestatiedrang, prive, werk
In Career, Feelings on 09/08/2009 at 13:19
Inmiddels een eerste volle werkweek achter de rug. Weer wat bijkomende dingen geregeld en de administratie op orde. Mijn eerste inkomen ontvangen en investering gedaan.
Want goed werken begint bij goed materiaal. Dus type ik vandaag mijn blogje vanaf mijn gloednieuwe (uiteraard witte) Macbook. Staat er vanmiddag op de planning het overzetten van bestanden en het bestuderen van de snelcodes, want het was even geleden dat ik met een Mac heb gewerkt. Wat een verademing. Snel, simpel en compleet. Mocht ik toch besluiten me meer te gaan verdiepen in ontwerp en vormgeving, is het materiaal in ieder geval voor elkaar.
Ik heb, ondanks de drukte, weer rust in mijn hoofd. Alsof ik mijn roeping heb gevonden. Hoewel ik nog heel veel moet leren, vind ik het enorm leuk. Tussen de opdrachten door zit ik met mijn neus in de boeken of in Google te neuzen. Het is heerlijk om van mijn hobby, schrijven, mijn werk kan maken. Het voelt goed om te studeren op dingen waarvan ik weet dat ik er wat aan heb en het niet alleen hoef te leren omdat het moet. Daardoor gaat het makkelijker en blijft het stukken leuker.
Deze uitdaging heeft mijn prestatiedrang weer aangewakkerd, mijn drijfveer is om de fijne mensen om mij heen, die me deze kans geven, niet teleur te stellen. Daarbij heb ik nog een beetje moeite om ‘afstand’ te doen en mijn laptopje aan het eind van de dag af te sluiten. De balans tussen werk en privé moet ik weer hervinden, maar in de opstartfase gaat werk toch even voor. Beter een goede start, dan beginnen met half werk.
Voor mij is dit momenteel mijn droombaan, die ik zelf heb gecreëerd. Ik heb weer een stukje ‘Sabine’ gevonden.
contract, financiele mayonaise, malaise, ruuddewild, vacatures, werk, werkloos, zoektocht
In Frustrations on 22/06/2009 at 11:11
Luisteraars van het ochtendprogramma van Ruud de Wild weten dat dit zijn omschrijving voor alles wat met de kredietscrisis te maken heeft, is. Ook daarvan weet hij wat grappigs te maken. Best knap, want er vallen rake klappen. Vooral hier in de omgeving hebben een aantal grotere bedrijven veel te lijden.
Steeds vaker hoor je verhalen van mede-studenten dat het vinden van een (afstudeer)stage steeds lastiger wordt, zeker als je niet van plan bent naar het Westen te trekken. Inmiddels ligt bij ons de druk hoog, want het contract van lief wordt niet verlengd per september, en de IBG stopt met het sponsoren van mij per oktober.
Lastig parket, maar in deze tijd hebben we allebei niet zoveel te kiezen. Mocht het toch niet bevallen, een (half) jaar vliegt voorbij. Alles beter dan werkloos thuis zitten. Gelukkig zitten we allebei zo in elkaar; we grijpen liever met beide handen de kansen die we wél krijgen aan, dan te weigeren omdat het niet helemaal is wat je zelf voor ogen hebt. Handen uit de mouwen en gaan, veel minder wordt je er nooit van.
Nog ff een paar weekjes aan poten, een lekker lang weekend naar Praag, een kleine maand door worstelen voor een weekje Bormes les Mimosas. Dan is het alweer september en slaan we allebei hopelijk nieuwe wegen in. Nieuwe uitdagingen. Voor mij altijd welkom.
Die lange vakantie naar Rhodos, komt nog wel. Onze nieuwe vloer plannen kunnen nog prima even wachten. Schilderen moeten we zelf maar gaan doen, gelukkig hebben we allebei geoefende ouders. Liever wat (financiële) zekerheid. Prioriteiten verleggen, hoe vervelend soms ook. Geld maakt niet gelukkig, maar fijn om te hebben is het wel.
We gaan gewoon maar door, we laten ons niet kennen. Mocht je denken te kunnen helpen, schroom niet om te mailen 
En nee, we gaan niet richting het Westen. Ook de huizenmarkt in Meppel is niet gunstig gestemd, en we zitten hier veel te prima!
Wij zien het nog niet somber in!
