gunnen, kans, oneerlijk, vriendschap
In Feelings on 08/10/2009 at 06:40
Sommige vrienden hou je voor het leven, sommigen maar voor even. Je verliest elkaar uit het oog, groeit uit elkaar vanwege andere interesses of ‘de klik’ verdwijnt gewoon.
Gelukkig ontmoet je vaak genoeg nieuwe mensen waar weer een mooie vriendschap uit kan ontstaan. Soms komen mensen uit je verleden ook weer terug. Je komt elkaar spontaan tegen, hoort via via weer wat over diegene of ziet elkaar staan op facebook/hyves whatever.
Soms hoor je schokkende dingen als vroegere vriendinnetjes die zwanger zijn, oude scharrels die getrouwd zijn, of triestere berichten. Helaas is dat laatste nu het geval. Slechts een paar seconden elkaar weer naar jaren gezien, wat heen en weer gemaild en nu een bericht wat insloeg als een bom.
Apart dat zulke berichten je na jaren bijna geen contact zoveel kunnen doen. Dat je daardoor weer contact hebt, ook met anderen ‘uit die tijd’. Soms is het leven zo oneerlijk. Vervelend dat je vaak alleen door slechte berichten weer leert relativeren en waarderen. Dat zou toch anders moeten. Ik probeer zo veel mogelijk van kleine dingen te genieten. Maar door haast, ergernis of door iets voor lief te nemen, vergeet je vaker dan je denkt, waar het eigenlijk allemaal om draait.
Ik ga genieten van deze nieuwe dag, die mij zomaar gegund word. Niets is vanzelfsprekend in het leven.
diepgang, geemotioneerd, gesprek, leerproces, rol, vriendschap
In Notes on 25/06/2009 at 13:05
Soms heb ik er behoefte aan. Serieuze gesprekken met diepgang. Geen oppervlakkig “He hallo, hoe gaat het” gesprek, niet een gesprek over de nieuwste modetrends, over de (on)zin van Twitter, maar over de dingen die echt belangrijk zijn in het leven.
Het laat je stil staan bij jezelf, bij wat je hebt en wat er misschien nog ontbreekt. Gisteravond zat ik bij oud-collega E. Samen werkten we in een kledingzaak, waar we op de rustige momenten vaak dit soort gesprekken hadden. Ondanks ons vrij grote leeftijdsverschil, want zij wordt aanstaande maandag 38.
Op het moment dat ik haar leerde kennen had ze net twee kinderen, was de verbouwde boerderij klaar na zever jaar hard werken, maar gelukkig was ze niet. Niet met haar toenmalige partner. Ze trok de stoute schoenen aan, en koos voor zichzelf. Met veel gevolgen, want het huis waar ze samen zo hard aan hebben gewerkt, heeft ze op moeten geven. Ze werkt zich een slag in de rondte om rond te komen en opvang voor de kids te regelen. Inmiddels is ze echt alleen, de LAT-relatie die ze erna kreeg is over. En dan is het wel even slikken, op de zaterdagavonden alleen.
Knap hoe ze zo open is, dat het haar soms ontzettend tegenvalt alleen, om te zorgen dat de kids niets te kort komen en tegen alles wat ze bij hun vader doen, op te boksen. Heel eerlijk gaf ze gister zelfs toe, dat ze zich wel eens af vraagt ‘Is dit het nou? Heb ik hiervoor alle zekerheid opgegeven’. Zoals ik me wel eens afvraag ‘Is dit nu later’, wilde ik hierom zo graag volwassen zijn?
Fijne gesprekken, ondanks onze verschillende levens en levensfasen. Geëmotioneerde gesprekken, maar oprecht en eerlijk. Fijn, zulke personen om je heen. Ook al zien we elkaar (te) weinig, het voelt altijd vertrouwd. En natuurlijk lachen we ook, bespreken we ‘vrouwendingen’, laatste Meppelse roddels etc. Toch grappig dat je vrienden en vriendinnen hebt voor bepaalde ‘rollen’. Met de een doe je vooral leuke dingen, met de ander ga je op stap, en met weer een ander kun je samen janken. Altijd fijn om te hebben.
Een bloemetje voor sterke E.
Seven Friends – Miss Montreal
app, iphone, maxis, realiteit, relatie, second life, sims3, the sims, virtuele wereld, vriendschap
In Feelings, Notes on 04/06/2009 at 11:23
De hype rond Second Life is geweest, het was een grote #fail. Toch zijn er wel dingen uit voortgekomen; nieuwe ondernemingen, samenwerkingen en relaties.
Second Life heeft mij nooit getrokken. Het idee om werkelijk geld in te moeten zetten om, in een wereld die niet bestaat, dingen aan te schaffen, ging er bij mij niet in. Voor mijn gevoel was het ook een veredeld Sims spel. Maar daar kun je tenminste nog cheaten. Toch sprak het velen aan; echte game-freaks zaten dagen in de virtuele wereld.
De mooie wereld van Second Life
Vaak zijn het mensen die onzeker over zichzelf zijn, over hun kunnen en hun nut. Het creëren van een totaal andere wereld zien zij dan als ontsnapping uit hun eigen leven. Maar geef toe, iedereen heeft wel eens een droomhuis gemaakt en er zichzelf met lover of scharrel ingezet. Persoonlijk vind ik dat het leukste onderdeel van spellen als The Sims. Het ‘leven’ van je personages boeit me nooit zo, maar uren kan ik met het maken van de mooiste huizen doorbrengen, zittend op het puntje van mijn stoel en stiekem mijn tong afbijten.
Toch werkt het raar op het internet. Je onderhoudt ‘oude’ contacten, de drempel om nieuwe mensen te ontmoeten is laag en je deelt veel sneller persoonlijke dingen. Je contact is vaak intiemer dan in real life. Zelfs over het net kun je met sommige mensen een ‘klik’ hebben. Of juist niet.
Er wordt steeds vaker geklaagd over vereenzaming van de maatschappij, maar volgens mij heb je daar zelf een groot aandeel in. Mijn laptop en ik brengen vele uurtjes samen door, maar ik probeer ook zeker om nieuwe contacten uit het virtuele wereldje om te zetten naar ‘echte’. En mijn bestaande contacten niet te verwaarlozen. Ik kan wel wekelijks per mail een update sturen, maar als je geen persoonlijk contact hebt, wordt de relatie toch minder.
Ik denk dat ik wel een mooie balans heb weten te vinden in mijn persoonlijke en virtuele leven. Natuurlijk, iedereen doet zich op het net mooier voor, maar vriend Google kan daar zo verandering in brengen. Waarom zou je jezelf beter uit laten komen op het web, als je weet dat je ware identiteit toch wel boven komt, mocht het op een ontmoeting in het echte leven aan komen. Ook virtueel geldt dat eerlijk toch het langst duurt. Of het nu gaat om solliciteren, daten of een vriendschap. Want een voordeel van virtueel, met een druk op de knop ben je verwijderd of geblockt. Soms wou ik dat dat in het echte leven ook kon. Helaas…
Nu ff een half uurtje pauze. Opgaan in de virtuele wereld van de Sims. Op de iPhone. Want die pc-versie kennen we inmiddels wel.
The SIMS 3 is sinds dinsdag te krijgen in de app store voor iPhone en iPod.
De echte wereld is soms iets confronterender. Gister ging ons lievelingsrestaurant in Giethoorn in rook op. Super jammer en erg vervelend voor de eigenaar.
