Sabine De Witte

Posts Tagged ‘verjaardag’

Het is wel een beetje raar

In Feelings on 13/02/2010 at 22:05

25 jaar. Gisteren werd ik een kwart eeuw oud. Jaren geleden dacht ik dat je volwassen leven dan pas echt zou beginnen. Werkend, gesettled en klaar voor deel 2.

Mijn verjaardag werd geweldig ingeluid, maar de dag zelf was weinig feestelijk. Dit jaar geen tompoucen en bezoek van opa, maar hem opzoeken in het ziekenhuis.

Hoe dubbel voelt een verjaardag als je je zorgen maakt om iemand die zo ziek is. Leven en dood, geluk en ongeluk liggen zo dicht naast elkaar, werd zo pijnlijk duidelijk.

Nog steeds kunnen we alleen afwachten, op bezoek gaan en hopen. Het grote 25-feest blijft voorlopig uit. Er zijn belangrijkere dingen in het leven. Duimen om een wonder bijvoorbeeld.

Klapzoenen

In Notes on 05/01/2010 at 18:52

Morgen is het voorbij; het verplichte (klap)zoenfestijn van nieuwjaarswensen. Volgens mij is dat een van de meest gehate verplichtingen na nieuwjaarsdag. Na twee dagen te hebben genoten van Oud & Nieuw, oudjaarsdag en de katerdag afterwards, lijkt iedereen de jaarwisseling enigszins vergeten. Tot het eerste familiebezoekje en de eerste werkdag aanbreekt.

Uiteraard is de eerste die op je afstevent iemand die je het liefst de rest van het jaar had gemeden, de tweede is de directeur die je altijd fijn op je plek weet te zetten, je seksistische mannelijke collega en de altijd naar zweet ruikende telefoniste… Heerlijk, al die oprechte wensen en fijne klapzoenen.

Op het familiebezoekje gaat het er iets prettiger aan toe. Je oma knuffelt je fijn, je favoriete tante knijpt liefkozend in je wang en de jongere generatie zit nog brak en moe alcohol walmen uit te puffen.

Grappig dat deze ‘traditie’ ons ook in deze tijd, waarin we volgens Bea veel individueler en digitaler met elkaar omgaan, blijven voortzetten. Zelfs de echte kerstkaarten blijven ieder jaar trouw binnen komen, de enkele digitale wensen dragen weinig voorspoed bij.

Waar halen we de drang vandaan een ander een gelukkig nieuwjaar te wensen in de eerste week van januari? In de hoop dat we het zelf nog beter gaan krijgen, door andermans wensen? Moeten we dan niet iedere dag beginnen met een persoonlijke gelukswens? Iedere dag is immers een nieuwe dag, misschien wel waardevoller dan het meemaken van een nieuw jaar. De wisseling van een dag heeft immers veel meer directe invloed op je geluksstatus dan een eens per jaar terugkerend festijn wat we iedere keer weer meer opblazen en belangrijker maken dan het is. Voor mij heeft een verjaardag wel 100x meer waarde, juist omdat je op die dag vaak alleen van oprechte personen hoort.

Voor de volgende reis; blijven tot na driekoningen. Daarna ‘mag’ het immers allemaal niet meer…

Onopgemerkt voorbij

In Feelings, Notes on 22/12/2009 at 16:39

Normaal ben ik erg van de data. Ik vergeet er geen. Opmerkelijk genoeg is er een toch wel heel onopgemerkt voorbij gegaan: de ‘verjaardag’ van mijn blog. Op 26 november vorig jaar begon ik op een andere plek, geheel anoniem, opnieuw. Eerdere blogs had ik dood laten bloeden en verwijderd. Best zonde, achteraf, want nu had ik graag dingen terug gelezen.

Waarom anoniem? Omdat ik in eerste instantie voor mezelf blog. Ik doe mijn verhaal, het is mijn ‘online dagboek’. Inmiddels heb ik ook een ouderwetse ‘hard copy versie’, maar die hou ik lang niet zo vaak bij, die is meer fase gebonden.

Soms twijfel ik of ik dingen wel of niet moet bloggen, maar dan hou ik weer voor ogen dat het vooral mijn ding is. Reacties zijn leuk en welkom, maar verder doe ik er mee wat ik wil. Al een jaar lang bijna iedere dag.

Als ik terug kijk naar afgelopen ‘blog-jaar’ heeft het me veel leuke dingen gebracht. Vaste lezers, veel reacties zowel direct op mijn blog, via hyves, twitter, facebook mail en zelfs per sms, een leuk contact dankzij de Nobiles blogwedstrijd met Simone en leuke reacties uit mijn omgeving. Dat ik het durf om mezelf zo bloot te geven, dat ik leuk schrijf of dat mensen zich herkennen. Dankzij die reacties is het nog leuker om te doen en motiveert het om het vooral te blijven doen.

Aan mijn blog, de Nobiles blogwedstrijd en Twitter heb ik het afgelopen jaar veel te danken. Een sprong in het diepe gewaagd door voor mijzelf te beginnen, maar het was de beste sprong die ik tot nu toe heb gemaakt. Waar het internet wel niet goed voor is; online vriendschappen opbouwen, een zakenpartner vinden en opdrachten binnen halen. Hoe hebben we ooit zonder internet kunnen leven?!

kaarsBij deze iedereen bedankt die hier het afgelopen jaar gelezen en gereageerd heeft, me kansen heeft geboden, voorzien heeft van goede adviezen of er gewoon voor me was.

Compleet

In Feelings, Notes on 03/08/2009 at 08:00

Voor het eerst sinds 3 jaar zijn we vandaag ‘compleet’ op de verjaardag van moeders. Dat is het nadeel van jarig zijn in de zomer en oudere kids hebben, die gaan op vakantie als ze zin hebben. Hoewel moeders altijd zegt dat het haar niet zoveel uit maakt en ze geen waarde hecht aan verjaardagen, weet ik dat ze het stiekem wel erg fijn vindt.

Broer is dus terug. De crisis heeft ook op toeristisch Samos toegeslagen en er was dus weinig werk. Inmiddels werkt hij in Nederland op een camping. Vandaag zie ik hem dus voor het eerst weer, na een maand. Geen idee of hij er tot nu toe wat aan heeft gehad, misschien was het handiger geweest om gewoon vakantie op te nemen en daarna weer fris en fruitig aan de slag te gaan. Hopelijk weet hij eind augustus wat hij moet doen. Heeft hij van en over zichzelf geleerd en de keuze gemaakt om door te gaan met zijn leven en weer op te bouwen. Voor moeders zou dat haar mooiste cadeau zijn.

Daar drink ik vanavond een borrel op. En op moeders. Op nog vele jaren in goede gezondheid. Als compleet gezin.

Gefeliciteerd mams!

Gefeliciteerd mams!