Normaal ben ik erg van de data. Ik vergeet er geen. Opmerkelijk genoeg is er een toch wel heel onopgemerkt voorbij gegaan: de ‘verjaardag’ van mijn blog. Op 26 november vorig jaar begon ik op een andere plek, geheel anoniem, opnieuw. Eerdere blogs had ik dood laten bloeden en verwijderd. Best zonde, achteraf, want nu had ik graag dingen terug gelezen.
Waarom anoniem? Omdat ik in eerste instantie voor mezelf blog. Ik doe mijn verhaal, het is mijn ‘online dagboek’. Inmiddels heb ik ook een ouderwetse ‘hard copy versie’, maar die hou ik lang niet zo vaak bij, die is meer fase gebonden.
Soms twijfel ik of ik dingen wel of niet moet bloggen, maar dan hou ik weer voor ogen dat het vooral mijn ding is. Reacties zijn leuk en welkom, maar verder doe ik er mee wat ik wil. Al een jaar lang bijna iedere dag.
Als ik terug kijk naar afgelopen ‘blog-jaar’ heeft het me veel leuke dingen gebracht. Vaste lezers, veel reacties zowel direct op mijn blog, via hyves, twitter, facebook mail en zelfs per sms, een leuk contact dankzij de Nobiles blogwedstrijd met Simone en leuke reacties uit mijn omgeving. Dat ik het durf om mezelf zo bloot te geven, dat ik leuk schrijf of dat mensen zich herkennen. Dankzij die reacties is het nog leuker om te doen en motiveert het om het vooral te blijven doen.
Aan mijn blog, de Nobiles blogwedstrijd en Twitter heb ik het afgelopen jaar veel te danken. Een sprong in het diepe gewaagd door voor mijzelf te beginnen, maar het was de beste sprong die ik tot nu toe heb gemaakt. Waar het internet wel niet goed voor is; online vriendschappen opbouwen, een zakenpartner vinden en opdrachten binnen halen. Hoe hebben we ooit zonder internet kunnen leven?!
Bij deze iedereen bedankt die hier het afgelopen jaar gelezen en gereageerd heeft, me kansen heeft geboden, voorzien heeft van goede adviezen of er gewoon voor me was.
