Sabine De Witte

Posts Tagged ‘sneeuw’

In de ban van de sneeuw

In Notes on 31/01/2010 at 15:34

Afspraken worden gecancelled, wegen afgesloten en de snowboots blijven in de gang staan. Nederland blijft in de ban van de sneeuw. En dat duurt ook nog wel even.

Voor iedereen is de lol er vanaf, zeker nu we weten dat we in Nederland niet goed om kunnen gaan met dat witte spul. Belangrijke wegen worden niet schoon gemaakt of gestrooid, centrale plekken veranderen in ijsbanen omdat er geen duidelijkheid is wie er verantwoordelijk is voor dat ene stukje straat en uit wanbeleid worden ‘s nachts toegangswegen maar gewoon afgesloten. Lekker handig.

De paar dagen die ik Nederland kon ontvluchten, viel er bijna niets, maar sinds vrijdag is weer raak. De sneeuwpret heb ik al gehad; sneeuwballen gooien, glühwein maken en zelfs een heuse sneeuwpop. Dus ben ik nu maar therapeutisch pinda’s aan het rijgen, brood uit elkaar aan het trekken en een spoor van vogelvoer door de tuin aan het strooien. Die arme vogeltjes kunnen er ten slotte ook niets aan doen. En zo krijgen de katten ook nog wat beweging. Leedvermaak. Ook bij sneeuw de grootste bron van humor…

We maken een kringetje

In Notes on 06/01/2010 at 23:08

…Om het Amsterdamse ringetje! Leve ons koude kikkerlandje! om 16u stopte de helft van de kantoren met werken in 020 vanwege voorspelde sneeuwbuien. Een uur later lag alles plat: treinverkeer, Schiphol en het verkeer stond overal muurvast. Er was plaatselijk 10cm sneeuw gevallen. Dat kunnen we natuurlijk niet aan!

Winterkleding uitverkocht, sleeen, sneeuwschuivers, strooizout en schaatsen nergens meer te krijgen, en zelfs nu nog honderden kilometers stilstaande auto’s in een lange rij. Wat zullen ze om ons lachen in landen als Duitsland, Frankrijk en Tsjechie. Daar is sneeuwval niet zo vreemd en moet er echt wel wat meer vallen wil het land zo ontregeld raken.

De NS heeft toegezegd 50 miljoen uit te trekken voor het ‘winterproof’ maken van de treinen. Hopelijk zijn de rails al winterproof of vallen die in het zelfde potje, anders hebben we straks winterklare treinen zonder passagiers, omdat het OV onbetaalbaar is geworden.

Het was een paar keer leuk, het ziet er eventjes mooi uit, maar nu is iedereen er wel weer klaar mee. Uit met de sneeuwpret. Laten we ons nu verheugen op schaatspret, met een lekker zonnetje, koek & zopie en warme choco en snert. Een Elfstedentocht lijkt me wel wat, om even alle Culemborgse frustratie om te zetten naar saamhorigheidsgevoel.

Volgens de voorspellingen blijft het witte poeder ons de komende dagen in haar greep houden. Massaal thuiswerken dan maar, in de pauzes nog wat sneeuwpoppen klussend of sneeuwballen gevechten houdend. Ach, het houdt je van de straat!

Opgelicht

In Notes on 20/12/2009 at 16:15

Het stadslicht weerkaats in de felle witte sneeuw. Een warme gloed kleurt de lucht romantisch en voorspelt nog veel meer sneeuw. Door de ramen heen lijkt alles licht te geven. Wit licht.

De lichtval op deze dagen maakt zulke mooie plaatjes, ik blijf ze vast leggen. Ik koester deze dagen en licht er van op.

De wereld licht op. Zal dat ook de kerstgedachte zijn?

Gedempt

In Notes on 18/12/2009 at 10:21

Waar ik zo naar uitkeek, een laag sneeuw, is gisteren uitgekomen. En goed ook, met een kleine 30 centimeter in de tuin. De hele dag van genoten, tot ik naar mijn ouders in het naastgelegen dorpje moest. Geen bus die meer die kant op ging. Dankzij tweepcare werd ik toch voor het huis van mijn ouders afgeleverd. Nogmaals dank, @MartijntenCaat!

De sneeuw zorgt dus niet alleen voor sneeuwpret, maar ook voor flinke problemen in het openbaar vervoer en op de weg. Toch typisch, in buurland Duitsland valt regelmatig een dik pak sneeuw en ook al komt het onverwacht, het land lijdt er niet onder. Als hier 3 centimeter sneeuw ligt, kan de trein al niet meer rijden en komen de gemeentelijke strooiwagens en sneeuwschuivers pas hun schuren uit. Stel je voor dat je preventief op pad moet, dat kost geld!

Onbewandelde sneeuw, een prachtig gezicht. Het gekraak onder je voeten, je voetsporen terug zien. Honden-, katten- en vogelpoten die hun sporen in de sneeuw achterlaten. Blije kinderen op de slee, asociale, niet opgevoede kinderen die sneeuwballen tegen autoruiten en de ramen van huizen aangooien. Gooi lekker op elkaar! En ‘s nachts; vooral stilte.

Alles is gedempt. Bijna eng, als je in je bed ligt en niets buiten hoort. Het lijkt even alsof de buitenwereld niet meer bestaat. ‘s Ochtends vroeg is er niets meer te merken van de stilte. Ritmisch gaan de ijskrabbers de auto’s onder het raam ontdoen van de opgevroren sneeuw en dikke ijslaag. Geen onaangetaste sneeuw meer te zien, maar grijze drap, opgevroren en vastgeplakt op de straat. De sneeuwpret is wel weer leuk geweest, wanneer kunnen we schaatsen? Gedempte sloten, plassen en grachten. Nog meer plezier.

Wintersong

In Notes on 17/12/2009 at 11:50

Wintersong

Niets past beter bij vandaag dan dit liedje.

Muts

In Notes on 14/12/2009 at 11:00

De thermometer geeft een – aan, het dak van het schuurtje is wit, er zitten ijsbloemen op het dakraam, beneden is het koud. Gaskachels hebben niet de luxe van een timer, wat vooral ‘s ochtends best jammer is. De katten liggen nog lui en lekker warm op hun favoriete plekjes. Ik haast me, laat de douche vast warm worden. Zeker nu duurt het even, ook de leidingen zijn koud.

Na alle ochtendrituelen haast ik me naar het station. Dik ingepakt met xxl-shawl, handschoenen en een muts. Ik blaas wolkjes en de vrieslucht doet pijn in m’n longen als ik het laatste stukje moet rennen. Ja, nu moet ik echt wat aan mijn conditie gaan doen. Goed voornemen voor 2010. Op het station verkleumde passagiers, wachtend op de trein. Rode neuzen, wolkjes en in elkaar gedoken mensen. Het is een koddig en kleurig ritueel, al die gekleurde shawls en vrolijke mutsen. Achter mijn hoog opgetrokken shawl verschijnt een glimlach die me de slechte start van de dag doen vergeten.

In de trein kijk ik naar buiten. De weilanden zijn bedekt met een laagje wit, de kleine slootjes vertonen de eerste tekenen van ijs. Van mij mag het iedere dag zo koud zijn, het heeft wel wat. Wakker ben ik in ieder geval en in de warme trein is het aangenaam opstarten. Iedereen spreekt over de kou, mogelijke witte kerst en wintersport. De tubetjes handcrème en lippenspul komen weer uit de tassen, bekers warme choco en dampende koffie komen bij iedere overstap binnen.

Stiekem ben ik een echte wintermuts. Het liefst zou ik de hele dag rondjes schaatsen, bijkomen met koek en zopie in het zonnetje, onder een terrasverwarmer naar de mutsen mensen kijken. Lieve Piet, mag het vanaf nu echt winter worden? Een hele koude strenge, een dagje ingesneeuwd zijn lijkt me zelfs wel wat. Nu mezelf weer snel inpakken voor de volgende overstap. K-k-koud!

Scheveningen