Als eerste een geweldig 2010 gewenst! Hopelijk is iedereen weer enigszins hersteld van een wilde nacht.
Geen Berlijnse nieuwjaarsduik om bij te komen van een geweldig Silvester feest, maar een gezellig, typisch Duits samen zijn. Eten, hangen, eten, hangen, sneeuwhappen. Prima dagje dus, grootste verschil met Nederlandse nieuwjaarsdagen: geen kring maar aan tafel, en voor het eerst sinds jaren geen spoortje brakheid te bekennen. Heerlijk, een echte frisse start, afgezien van extreme luiheid.
Silvester was indrukwekkend; de sneeuw, het indrukwekkende vuurwerk, de bekende pleinen vol hossende mensen en de gemoedelijke sfeer overal. Geen brandjes en opstanden, maar echt feest. Natuurlijk is er wel het een en ander gesloopt, baldadigheid schijnt er bij te horen op zo’n avond. Was de stad twintig jaar geleden nog verdeeld en van zoveel partijen waardoor niemand zich echt ‘Berliner’ kon voelen, nu heerste er gelijkheid, vrijheid en broederschap. Om 00.01 u voelde ik me dan ook echt even ‘vrij’. Best bijzonder, als de stenen van de plaats waar de muur heeft gestaan onder je liggen en het plein waar je staat feest te vieren onbereikbaar was in die tijd. Speciaal voor Silvester was zelfs Captain Jack weer tot leven gewekt! (lees: slechte kopie qua looks wel beter qua stem en een Janice Dickenson-achtig mee playbackend madchen op het podium)
Op 1 januari hebben we allemaal de drang om een nieuwe start te maken; voornemens, plannen etc. En zo’n eerste dag van het nieuwe jaar telt niet eens mee als echte dag, want iedereen is brak en gaat alleen het verplichte rondje handjes schudden af. Toch voelt het een beetje alsof je voor het eerst je nieuwe agenda mag gebruiken en er daadwerkelijk wat in schrijft. Je begint heel netjes, binnen de lijntjes, maar over een maand is het alweer kansloos gekras, volgeplakt met memo’s en onoverzichtelijk geschreven.
Dit jaar wordt anders. De papieren agenda waar ik voor het eerst wat in kan zetten, heb ik van het zomer al overboord gegooid. Te brak om te poepen het nieuwe jaar in is me de afgelopen jaren nooit goed bevallen, dus die frisse start is een verademing. Voor de rest plan ik lekker niet zoveel meer vooruit. Ik noteer de mogelijkheden in mijn agenda en bekijk van dag tot dag wat me aanstaat om daadwerkelijk uit te voeren. Los van de ‘must-do’s’ natuurlijk. Wat vaker relativeren en reflecteren, dan hoef je niet terug te vallen in al die dingen die je hebt afgezworen.
Die frisse start ga ik nu voortzetten in een dampend heet bad. Nu heb ik het nog tot mijn beschikking. Nog een dagje toegeven aan luiheid, dan gaan we weer knallen. 2010, be aware, here I come!
