Sabine De Witte

Posts Tagged ‘schuld’

Boete en schuld

In Notes on 18/01/2010 at 23:05

We maken allemaal wel eens fouten. Kleintjes, die weinig impact hebben, of grotere, die nog lange tijd invloed hebben op ons verdere leven. Wij oordelen graag over andermans fouten, zoeken graag een schuldige, wijzen na, lachen en vinden dat iemand boete moet doen.

Dus zoeken we naar een passende straf; iemand zwart maken bij anderen, diegene compleet negeren, de grond in trappen of een spiegel voor houden en inpraten dat als je eenmaal zoiets doet, je nooit meer anders zult zijn.

Waarom zoeken we toch altijd een zondebok? Om niet naar onszelf te hoeven kijken? Toe te geven dat jezelf ook wel eens fout zit of ergens schuld aan hebt?

Degene die een fout heeft gemaakt, moet daar zelf al genoeg voor boeten, zonder dat daar mensen ‘van buiten af’ zich nog mee moeten bemoeien. Hoe zou jij je voelen, als niemand je die stomme fout kan vergeven, je compleet genegeerd wordt en je daardoor nog stommer dan stom voelt? Juist. Niet fijn. Iedereen verdient tweede kansen. Hoe moeilijk dat soms ook is. Vergeven is iets anders dan vergeten. Maak van je hart geen moordkuil, ook niet uit zelfbescherming.

Het is je vergeven. Schone lei. Nieuwe start. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Schuld

In Notes on 22/09/2009 at 19:00

We doen allemaal wel eens dingen waarvan we weten dat het niet slim of goed is. We voelen ons allemaal wel eens schuldig over iets wat we gezegd of gedaan hebben. Dat is ook gezond, het is geen goed teken als je je soms niet schuldig voelt. Wel is het een kunst om toe te geven dat je ergens schuld aan hebt.

Het is heel makkelijk om een ander de schuld te geven van iets wat jij hebt gezegd of gedaan, een situatie de schuld te geven, of in andere gevallen de schuld bij jezelf te zoeken als je er geen andere logische verklaring voor kunt vinden. Jezelf schuldig vinden voor iets waar je eigenlijk geen invloed op hebt, is heel menselijk, maar wel verkeerd. Jezelf schuld aan praten om andermans gedrag of keuzes te verklaren, schept alleen maar verwarring en creeert situaties waardoor je niet meer open staat voor de realiteit.

Sommige mensen kijken zich ‘zwart’ door schuld, of moeten per se een schuldige aanwijzen in situaties. Wat maakt het eigenlijk uit wie er schuld heeft? Praat over hetgeen dat is voorgevallen of gezegd, wees open en durf kritiek te incasseren, durf je uit te spreken, durf toe te geven als dat nodig is.

Schuld bij jezelf zoeken is soms wel eens goed, als onderdeel van zelfreflectie. Maar je schuld geven van alle dingen die niet lopen zoals je wilt, is jezelf beperken in de dingen die wel goed gaan.

Schuldgevoel is een rotgevoel, het knaagt altijd of overvalt je op momenten dat je er echt niet op zit te wachten. Zolang je jezelf maar in de spiegel aan durft te kijken en je ‘eigen schuld’ onder ogen komt, is er niets aan de hand.

En de kreet ‘eigen schuld, dikke bult’ is soms heel waar en terecht. Maar vaak het laatste waar je op dat moment op zit te wachten.

Wees puur. Naar jezelf en anderen.

Wees puur. Naar jezelf en anderen.