kansen, plannen, reflectie, toekomst, verstreken
In Feelings on 04/10/2009 at 13:27
De ene keer vind ik het een hele slechte eigenschap van mezelf, een ander moment kan ik er van genieten: terugkijken. En in sommige gevallen, terug verlangen naar die tijd, die gebeurtenis of naar het moment van een bepaalde keuze, omdat ik toch een andere had moeten maken.
Inmiddels zijn er 7 jaren ’student zijn’ verstreken. Een periode met veel hoogtepunten, waar ik veel heb geleerd over hoe mensen in elkaar steken en al vrij in het begin van mijn studie werd geconfronteerd met het feit dat dingen niet altijd lopen zoals je wilt of in gedachten had en het leven niet alleen maar mooi is. Iets wat ik tot toen nauwelijks besefte.
Zeven jaar. Steeds vaker word ik overvallen door een moment van bezinning, reflectie. Wat als? Als ik toen? Hoe had ik dat aan moeten pakken? Heb ik er juist aan gedaan? Vragen waar ik nooit een antwoord op zal krijgen. Ik kan mezelf dezelfde vragen blijven stellen, spijt hebben, maar ook bewust kiezen om niet meer terug te kijken maar juist vooruit. De toekomst kan ik zelf sturen. Dat ik niet tijdens mijn studie naar het buitenland ben geweest, wil niet zeggen dat die kans er niet meer is.
Afgelopen dagen een boel nagedacht, steeds weer tot de conclusie komend dat ik nog jong ben en de wereld aan mijn voeten ligt. Beperkingen omzetten naar kansen, dromen omzetten naar werkelijkheid. Ik ben mijn toekomst. Met een verleden waar ik graag aan terug denk, want het heeft me gebracht en gevormd tot wat ik nu heb en ben. Zeker geen tijd die verloren is. Verstreken tijden, die het herleven af en toe best waard zijn, om me scherp te houden.
girl talk, herinneringen, plannen, vriendinnen
In Notes on 10/09/2009 at 08:29
Dinsdagmiddag zag ik sinds lange tijd vriendinnetje D. weer. Van mei tot september zit ze altijd ‘all over the place’ en spreken we elkaar minder, maar als we elkaar weer zien hebben we genoeg te vertellen. Hoewel we heel verschillend zijn, verbaas ik me met regelmaat over de dingen die we wel gemeen hebben of waar we allebei tegen aan lopen.
Zij is ook meteen het enige vriendinnetje wat samenwoont, dus onze mannen gaan iedere keer heerlijk over de tong. Uiteraard niets dan lof. Waar we eerder tijdens de reclames in Sex and the City ons beklag deden over vriendjes, scharrels en ex-en, zitten we nu burgerlijk en tevree onder het genot van een hapje en een drankje gelukkig te zijn. Allebei zijn we sinds kort aan het werk met onze ambities, zijn we in een andere fase beland. Geen middelbare school of studentjes meer, maar ‘in serious business’.
Heerlijke open gesprekken, soms het verleden oprakelend, maar vooral genietend van het nu en wat de toekomst nog brengen zal. Babbelend over katten, honden en kinderen, maar ‘het’ onderwerp blijft mannen. Geen mooie verhalen over jagen en avontuurtjes en geen krokodillentranen meer als dat lekkere ding je niet zag staan.
Ik blijf me verbazen over vriendschappen en hoe mensen soms met elkaar om gaan. Als D. en ik elkaar maanden niet spreken, sturen we af en toe een sms, mailtje of tweet. Zo weten we dat alles nog in orde is, de uitgebreide verhalen komen vanzelf weer. Als we weer ouderwets lang aan de telefoon bijkletsen, over een beurs lopen of elkaar meeten voor een quick lunch of whatever. Sommige vriendschappen ontgroei je, anderen verwateren gewoon.
Het mooie vind ik nu, is dat je vriendschappen combineert. Met bekenden nieuwe mensen ontmoeten. Een netwerk creëren waar privé en zakelijk samen gaan, waar je wat voor elkaar kunt betekenen.
Zo’n middagje ‘girltalk’ geeft weer energie en inspiratie. Herkenning van bepaalde dingen geeft een soort bevestiging, dat we toch niet gek zijn. We hebben weer plannen gemaakt, leuke dingen in het verschiet. Soms is het heerlijk om aan de stereotype van vervelende giebelmeid te voldoen. Niet te vaak, maar dat lukt ook niet met onze drukke agenda’s. Blij met mijn vriendinnetjes!
ambitie, kickoff, opstart, plannen
In Notes on 31/07/2009 at 19:55
Mijn eerste dagen als ‘eigen baas’ zijn verstreken. Een half dagje thuis om de vakantie ‘weg te werken’ en vervolgens richting Amsterdam te vertrekken. Alles voor ‘de business’.
Lekker gewerkt aan opdrachten, leuke mensen ontmoet en steeds meer ontdekt waar ik allemaal aan moet denken. Niet meer achteloos m’n portemonnee op ruimen in de trein en kaartjes en bonnetjes weg gooien. Dit weekend m’n administratie starten, m’n DigiD weer op zoeken om de VAR-verklaring op te sturen en alles van de KvK en de blauwe enveloppen maar eens goed doornemen.
Het is een beetje aftasten, uitproberen, informatie opzuigen en daar m’n voordeel uit halen. Maar alle leuke en enthousiaste reacties maken mij nog enthousiaster en geven me meer vertrouwen.
Zo. Nu weer bijna thuis. M’n eerste weekend als eigen baas. En ja, ook in het weekend moet er de komende tijd gewerkt worden…
