Sabine De Witte

Posts Tagged ‘open’

Met een lach

In Notes on 13/11/2009 at 18:33

Nederlanders zijn een stug volkje. Ondanks onze tolerantie kennen we weinig manieren. Iedereen is gefocust op zichzelf, er kan geen vriendelijke lach op straat meer af. We zijn niet behulpzaam, doen alsof onze neus bloed als er hulp nodig is en we lachen het hardst om leedvermaak. Leuk zijn wij Nederlanders. En maar afgeven op ‘die chagrijnige Fransen’. Maar we zijn zelf geen haar beter.

Uit eten in Nederland is vaak een combinatie van goed eten maar met een hoop ergernis. Om het personeel wat verzaakt. Wat je verwaarloosd, wat de officiële regels niet kent of gewoon niet toepast en de laksheid waarmee alles gaat. Je wordt niet in de watten gelegd zoals het hoort. Er zijn uitzonderingen hoor, absoluut. Maar alleen als je dik je portemonnee trekt, niet als je ergens een daghap of tosti besteld. Terwijl mij is geleerd dat daar geen verschil in mag zitten. Het is net zo goed een betalende klant die bij je komt eten om te kunnen genieten van het eten en van de service die daar bij hoort.

Momenteel zit ik zakelijk in Spanje en daar wordt je als klant heel anders behandeld. Of je nou een cola of een uitgebreide maaltijd besteld, man of vrouw bent, hier kennen ze nog een zekere hoffelijkheid. Het personeel geeft zich over aan de zekere mate van onderdanigheid die hoort bij het werken in de horeca. De klant is koning, regel nummer 1 in de horeca. Je hoeft niet alles van klanten te pikken en van mij mag je klanten die knippen met hun vingers negeren, maar ze komen niet bij je eten om alleen maar gemakkelijk buiten de deur te eten. Dat moet een beleving op zich zijn, de klant moet zich ‘thuis’ voelen, geboeid zijn door wat je kunt vertellen en wat je te bieden hebt.

Hier is eten ook geen verplichting, iets wat tussen de bedrijven door gebeurt, maar speelt het de hele dag door een belangrijke rol. Net als in andere landen rond de Middellandse Zee is alles hier relaxter, iedereen is easy going en alles gaat met een lach. Waarom doen wij zo gehaast? Maken we ons altijd druk? Slow down, geniet en kijk eens goed om je heen zonder alleen aan jezelf te denken!

Achter de ellebogen

In Feelings, Frustrations on 08/08/2009 at 21:36

Het is weer zover. ‘De’ kerk in Staphorst heeft net een nieuwe dominee en staat weer negatief in het nieuws, door de discussie die deze wil aanzwengelen. Het marktplein, waar iedere week de weekmarkt is en 3 keer per jaar de feesttent staat voor de zogenaamde Staphorstdagen, staat te dicht bij het kerkhof. Sterker nog, de muziek die er gedraaid wordt en het gedrag van de jongeren daar, is respectloos naar de doden. Expliciet moet er bij vermeldt worden dat de gemeentewerkers onlangs zo radicaal gesnoeid hebben, dat je vanaf de straat bijna de namen op de grafstenen kunt lezen en van privacy voor zowel de doden als de bezoekers is al helemaal geen sprake meer.

Discussie alom. Lichtelijk misplaatst als je het mij vraagt, want zoals mijn zusje vroeger eens zei, staan er naast de kerk fietsenstallingen bovenop oude graven. De grafstenen zie je net door het stalen gebeuren heen. Dat is wel respectvol?

Verschrikkelijk hoe deze dominee ook weer publiciteit haalt door uitspraken te doen waarmee hij zijn eigen dorp voor l*l zet. Al jaren vinden er vele activiteiten, bedoeld voor alle Staphorst-inwoners, plaats op de markt. Ook kerkgangers gaan regelmatig naar dit soort activiteiten en ook de jeugd is luidkeels vertegenwoordigd. Het gedrag van hun lijkt me eerder aanstootgevend dan de locatie van de tent en de muziek die er wordt gedraaid. Maar meneer Reinders moet zich natuurlijk even op de kaart zetten.

De hypocrisie is duidelijk te merken, het wordt niet georganiseerd door de kerk dus is het fout. Terwijl velen, vooral de jongere generaties, naar de kerk gaan omdat het een verplichting is. Daadwerkelijk zal er maar een klein deel zijn dat uit eigen beweging op zondag twee keer voor in de kerk gaat zitten. Eigenlijk is het net een hip feestje, waar je gezien moet worden en aanwezig moet zijn, niet te vergeten, met hippe hoed.

Ik kan heel slecht tegen mensen die dingen doen uit plichtsgevoel. Of het nou gaat om naar de kerk gaan, op een bepaald terras zitten of je iedere week weer laveloos drinken in de plaatselijke horeca. Ik doe dingen omdat ik het leuk vind of omdat het goed voelt. Niet om een ander te plezieren. Als dat een beweegreden is om bepaalde dingen te doen, dan leef je niet voor jezelf maar voor een ander.

Die ‘achter de ellebogen’-mentaliteit bezorgt mij acute jeuk, kan een avond voor mij totaal verpesten. Hoe bekrompen kunnen sommige mensen zijn, verblind door een kerk of door jaloezie. Je bepaalt je eigen leven, tenzij je zo beïnvloedbaar bent dat je je eigen keuzes niet kunt maken. Waarom iedere zaterdag laveloos in de kroeg? Om er bij te horen? Waarbij dan? En is het dan alleen daar maar leuk en gezellig? Waarom iedere zondag luisteren naar preken waar je eigenlijk niets van begrijpt, je dingen laten verbieden die gebaseerd zijn op de interpretatie van één persoon? Ik heb nog nooit in de Bijbel kunnen lezen dat muziek slechte invloed heeft. Sterker nog, muziek speelde altijd een belangrijke rol op feesten en bij etentjes.

Niets tegen het geloof, iedereen is vrij om te kiezen waarin hij of zij wil geloven. Wat ik niet snap is dat mensen alles wat ‘de kerk’ zegt zo maar geloven. Heb je dan zelf wel echt de Bijbel gelezen? Waarom laat je je dingen opleggen, die nergens terug te vinden zijn? Waar staat dat homo’s slecht zijn?

Ik laat me geen regels voorschrijven, doe waar ik zin in heb. Ik probeer rekening te houden met de wensen van anderen, hun keuzes te respecteren. Maar ik neem geen blad voor de mond. De discussie in Staphorst zal nog wel even doorgaan, ongetwijfeld zal de SGP weer veel voor elkaar krijgen. Jammer dat er zoveel mensen zijn die achteloos en blind volgen wat er geroepen wordt. Maar respect voor hun keuze. Dwing ze alleen een ander niet op.

Naked & fragile

In Career, Feelings on 16/07/2009 at 11:30

Open en bloot is mijn blog sinds kort voor iedereen. Mijn ouders zijn op de hoogte (Google weet m’n blog goed te vinden ;) ), op hyves is mijn blog te vinden, dus er blijft maar weinig geheim over mijn leventje.

Even heb ik er aan gedacht om wat censuur toe te passen, maar ik doe het ook niet. Mocht je iets lezen wat je kwetsend vind, weet je me te vinden. Daarbij, ik schrijf het vooral voor mezelf. Natuurlijk vind ik het leuk als ik reacties krijg en zie dat mijn blog wel degelijk gelezen wordt. Maar ik hou geen blog bij voor anderen.

Waarom ik dan geen dagboek bij hou, lekker anoniem? Omdat ik schrijven te leuk vind, daar graag reacties op krijg en het zie als een stimulans als mensen aangeven mijn blogjes of schrijfstijl te waarderen. Dat niet iedereen dat doet, maakt me niet uit. Niemand is verplicht het te lezen. En stel nou, dat ik een dagboek bij hou, wat op een dag, als ik er al niet meer ben, gevonden wordt.  Wat heb ik er dan aan als mensen zeggen: ‘Goh, ze kon best leuk schrijven, jammer dat ze daar niets mee heeft gedaan.’

Want ik weet dat ik ‘iets’ met mijn schrijven wil gaan doen, kan gaan doen. Of er iemand op me zit te wachten, geen idee. Misschien wel, misschien blijft het bij af en toe een klusje. Voor mezelf ‘moet’ ik het doen. Dan heb ik het geprobeerd, mezelf bewezen, ook al faal ik misschien jammerlijk.

Toch voel ik me door mijn blog wel eens ‘naakt’ en ‘kwetsbaar’. Maar misschien is het juist wel dat ik me zo open stel, wat mijn blog interessant maakt. Praten over mijn gevoel, daar ben ik niet zo goed in. Het neertikken in een documentje of op papier zetten, gaat als vanzelf. Voor mezelf.

Iedereen bedankt voor de leuke reacties op mijn blogje in de Revu. Mocht je hem niet kunnen kopen, maar toch belangstelling hebben, heb ik een ingescande versie voor de liefhebbers :) Met dank aan @patjem

Handle me with care please :)

Handle me with care please :)