leren, ontwikkelen, opsteken, vuurdoop, werk, werkende vrouw
In Career on 29/08/2009 at 00:07
In de trein terug vanuit Amsterdam naar huis. Weer twee productieve dagen achter de rug en eigenlijk had ik natuurlijk de UITmarkt mee moeten pakken. Maar Trijntje heb ik vorig jaar al live op zien treden, het weer stemt niet echt vrolijk en de hectiek van de stad blijft me een rusteloos gevoel geven.
De afgelopen weken vliegen de dagen voorbij, de dagen lijken ineens te kort voor alles wat ik wil doen en ik verveel me geen moment meer. Soms moet ik mezelf dwingen om mijn laptop dicht te klappen en even niet ‘bezig’ te zijn. Waar ik normaal de tv aan zou zetten en lekker een foute serie zou kijken, ben ik nu snel verveeld en bedenk me alleen maar wat voor nuttige dingen ik daarvoor in de plaats zou kunnen doen. Ik leer, ik geniet, ik werk en ik leef.
Waar ik toen ik net begon met studeren, als een boom opzag tegen het geven van een presentatie, het ontmoeten van nieuwe mensen en het voortouw nemen, daar draai ik nu m’n hand niet meer voor om. Niet dat alles meteen van een leien dakje gaat, maar ik ben me erg bewust van wat ik doe en zeg en weet mezelf op tijd te corrigeren. Vandaag weer een vuurdoop gehad in mijn ‘professionele’ loopbaan. Geweldig om daarna tevreden terug te kunnen kijken en vol enthousiasme weer aan de slag te gaan.
De titel ‘werkende vrouw’ bevalt me uitstekend. De vrijheid (terwijl ik eigenlijk langer werk dan de ‘normale’ kantoortijden), de verantwoordelijkheid, de uitdaging en vooral het opdoen van kennis en ervaring. Het netwerken en de leuke bijkomstigheden van het werken voor jezelf, maken dat ik zonder moeite om mezelf te motiveren uit bed klim en aan de slag ga.
Nog vele vuurdopen te gaan, nog lang niet uitgeleerd en voorlopig nog lang niet uitgewerkt. Misschien zit ik nog wel op de roze ‘starters’ wolk, want er zal heus nog wel eens een moment komen dat ik er even de balen van heb. Voorlopig is alles een uitdaging en of uitdagingen leuk zijn, heb je zelf in de hand.
Working lady
kinderen, leren, ontplooien, ontwikkelen, stil staan, veranderen
In Feelings, Notes on 22/08/2009 at 19:20
Dat ik niet de allergrootste kindervriend ben is bij een ieder inmiddels wel bekend. Vooral als ze gaan brullen, mekkeren en zeuren. Als ze vervelend zijn in een winkel of restaurant. Me voor de voeten lopen in de stad, etcetera.
Sinds mei 2008 ben ik ‘tante’ van Max. Een makkelijk ventje, altijd vrolijk en ik wek vaak zijn interesse met mijn sieraden en gadgets. Inmiddels had ik hem een maand niet gezien en hoorde en las ik hoe het met hem gaat. De laatste keer dat ik hem zag, begon hij steeds vaker achter zijn blokkenwagen aan te lopen, te staan zonder zich vast te houden en daar zelf weer van te schrikken en te ontdekken dat het veel leuker is om op beide benen te staan dan je kruipend voort te bewegen.
Nu loopt hij zelf. Zelfs rennen kan hij. Ook breidt zijn woordenschat langzaam uit. Was het eerst nog ‘mama’ en ‘auto’, nu brabbelt hij meer en lacht als je bevestigend knikt.
Nog steeds zie ik mezelf echt niet met een hummeltje rondlopen en dat is ook wel het laatste wat er bij mij op de korte-termijn planning staat. Maar ik vind het leuk om te zien hoe hummeltje Max zich stap voor stap ontwikkeld tot een echt ‘mensje’. Was hij eerder super makkelijk, krijgt hij nu een eigen willetje, dat hij niet onder stoelen of banken steekt. Kon je hem eerder nog gerust in de box zetten als je even wat voor jezelf wilde doen, nu moeten er slotjes op de aanrechtkastjes en is continue alertheid geboden.
Jammer dat je als volwassene niet zo vaak stil staat bij de veranderingen die je doormaakt, de dingen die je bijleert niet meer zo goed ziet. Wij hebben niemand meer nodig om ons te helpen met dagelijkse dingen als eten en drinken, aankleden of wat dan ook. Wij hebben anderen nodig om onszelf verder te kunnen ontwikkelen, te ontplooien en te ontdekken.
De afgelopen 2 maanden heb ik me ontwikkeld als werkende vrouw. Weg lui en ongemotiveerd studentenleven, welkom volle agenda. En ik vind het heerlijk. Ik merk dat ik opleef, omdat ik doe wat ik leuk vind, blijf leren en vooral veel nieuwe mensen ontmoet. Mensen die me inzichten geven waar ik mee verder kan, waardoor ik leer en in sommige opzichten misschien wel verander. En ik ben daar heel blij mee. Stap voor stap ontwikkel ik me steeds meer. Heb ik toch meer gemeen met Max dan ik dacht…
Max en ik
