onafhankelijk, tevreden, tijd, zelfstandig
In Feelings on 15/10/2009 at 15:37
Langzaam verdwijnt mijn heftige afscheid van dinsdag naar de achtergrond. Zo af en toe overvalt het me even, maar als iemand die zo ziek is de kracht heeft om door te gaan en er nog wat goeds van te maken, wie ben ik dan om te gaan zitten kniezen? Daar is het leven veel te kort en te mooi voor.
Momenteel zit ik in het zonnetje in de trein te werken. En opeens werd ik overvallen door een gevoel van tevredenheid. Ik ben gezond, heb m’n lief, familie, lieve vrienden en werk wat ik echt leuk vind en met veel plezier doe. Ik woon in een heerlijk huis, doe waar ik zin in heb en leef van het ene leuke vooruitzicht naar het andere.
Soms gaat de tijd zo snel dat ik vergeet te genieten of er pas na die tijd bij stil sta hoe fijn iets is geweest. Maar ik ben erg blij met mezelf en mijn leventje op dit moment. Gister kreeg ik een, in mijn ogen, compliment wat ik heel fijn en belangrijk vond: ik ben een zelfstandige vrouw. Ik hang niet aan mijn vriendje, ik leun niet op mijn familie en ik profiteer niet van vrienden, ik red mezelf. Dop mijn eigen boontjes. Dat kan ik heus niet zonder goede steun, wijze raad en goedbedoelde adviezen uit mijn omgeving, maar stiekem ben ik er wel trots op. Ik ben ‘vrijgevochten’ zoals ze dat zo mooi noemen. Praktisch van niemand afhankelijk. Dat geeft me een fijn gevoel.
De tijd tikt door, voor je het weet is het alweer oud en nieuw. Waar ik stil zal staan bij dit enerverende jaar, waarin ik mijzelf heb zien groeien en opbloeien, waar ik de symbolische ‘zeven jaar ellende’ zal afsluiten en zeker nog terug zal denken aan het bijzondere afscheid van deze week. Laat de tijd niet met je op de loop gaan, sta af en toe even stil.
independent, kou, onafhankelijk, rijbewijs, rose wolk, schaatsen, wolkjes
In Notes on 09/10/2009 at 10:18
Voor het eerst ‘s nachts wakker worden omdat je het koud hebt. De gordijnen open doen en een wit laagje op de schuurdaken zien. Wolkjes kunnen blazen in de slaapkamer. Het wordt steeds kouder, vaker draai ik de kachel omhoog en zonder jas ga ik de deur zeker niet uit. Ondanks de mooie najaarsdagen als vandaag, waar het in het zonnetje goed vertoeven is.
Op deze dagen kriebelt het; schaatskoorts. Schaatsen vind ik geweldig. Of het nou rondjes op de parkplas zijn of grote rondes in Thialf, ik voel me heel vrij op het ijs. Ondanks dat ik een ontzettende koukleum ben, als je stevig doorschaatst en goede kleding draagt merk je daar niets van. Dan vind ik het juist heerlijk om die koude wind in je gezicht te voelen.
Gister ben ik behoorlijk van mijn eigen ‘rosé’ wolk afgevallen. Een tijdje geleden schreef ik al over mijn rijlessen die niet heel soepel gingen en tijdelijk waren gestaakt omdat ik een nieuwe bril moest. Die ligt volgende week klaar, maar met de fijne mededeling dat ik eigenlijk niet mag lessen. Ook mijn instructrice gaf me net te kennen dat ik wel m’n rijbewijs mag gaan halen, maar niet verzekerd zal zijn omdat ik op medische grond afgekeurd ben.
Bummer, daar gaat mijn ‘miss independent project’. Altijd afhankelijk van het openbaar vervoer of anderen zal ik dus blijven. Hoewel ik wel wist dat ik nog een lange weg te gaan zou hebben, viel me dit rauw op m’n dak. Gelukkig mag ik wel m’n scooterrijbewijs gaan halen, dus wie weet cross ik ooit nog eens rond in een 45 km wagentje. Al is het alleen maar om onafhankelijk te zijn. Ook een leuk boodschappenwagentje. Al had ik liever die Mini of Fiat 500 voor de deur gehad.
Op zoek naar een nieuw project dan maar. Iets waarmee ik minder geld verspil. Suggesties?
