amsterdam, cultuurverschillen, nederland, rob savelberg, vertrutting
In Cocooning on 10/11/2009 at 10:14
De herdenking van de val van de muur gister ging gepaard met veel hemelse tranen. In het kader van de herdenking woonde ik zondag een debat bij over de verschillen in de Nederlandse en Duitse cultuur. Duitsers houden werk en privé strikt gescheiden, smijten je om de oren met alle mogelijke titels die ze maar voor je kunnen bedenken en zijn gek op eten en een verhitte discussie op een verjaardagspartij. Wij Nederlanders vinden dat alles maar ‘gezellig’ moet. Dus geen gesprekken over politiek of diepgaande discussies over de economische crisis, laten we het vooral gezellig houden. In de kring onder de slingers waar af en toe de hapjesschaal rond gaat.
Een van de debateerders was Rob Savelberg, een Nederlandse Telegraaf-journalist in Berlijn. Hij noemde het meest actuele verschil tussen Duitsland en Nederland de ‘vertrutting’. Kijk naar Amsterdam; het zijn net kleine dorpjes. Kijk naar de huiselijkheid die er in sluipt, als de dagen kort en nat worden zit iedereen het liefst ‘gezellig’ rondom het haardvuur met een kop warme choco.
Zie, ik ben niet degene die vertrut, het is Nederland! Ondanks onze steeds harder wordende samenleving, zie maar weer de bedreigingen aan het adres van Herman van Veen, zoeken we het liefst elkaar op en gaan samen truttig zitten doen. Die ZoMi-borrel hip? Nee, een excuus om samen te zijn. Een tweet-up? Niet om je nieuwsgierigheid naar twitteraars te bevredigen, maar allemaal alleen thuis achter je schermpje een borrel drinken is lang niet zo gezellig. We doen alles om een fijn ‘feel good sfeertje’ te creëren en dat met elkaar te delen. En iedereen springt er op in; iedereen heeft een huispak, fleece-deken, haard dvd en kijkt graag naar feel good movies of tv. Was jij niet een van de 4,4 miljoen kijkers van afgelopen uitzending Boer zoekt Vrouw? Dat is een synoniem voor vertrutting!
Wat kijk ik uit naar mijn trutmomentje voor vandaag; Floor Faber kijken samen met lief op de bank, chocolade in de aanslag, kachels hoog opgestookt en sloten thee naar binnen werken. Van mij mag die vertruttingstrend nog wel even duren!
belasting, bureaucratie, goed geregeld, nederland, verzekering
In Notes on 07/08/2009 at 10:40
Nederland staat bekend als een land waar je het als inwoner goed voor elkaar hebt en redelijk wat in je ’schoot’ geworpen krijgt van de overheid. Ongetwijfeld dat sommige dingen prettig geregeld zijn, bijvoorbeeld als je op straat komt te staan of arbeidsongeschikt raakt. Helaas krijg je dat niet zomaar in je schoot, een levenlang blauwe enveloppen ontvangen en belasting betalen ligt. Los van de te betalen premies, want de verzekeringsmaatschappijen houden beide handen op om zoveel mogelijk te vangen en zo min mogelijk uit te keren.
Al een tijdje heb ik last van mijn teen, wat volgens de huisarts een simpel zwemmersexceempje was. Helaas bleken die medicijnen averechts te werken en uiteindelijk ben ik bij de dermatoloog beland. Wat crèmepjes en pilletjes later weet ook hij niet wat het is. Hij stelt voor om het ‘aangetaste’ stuk huid te behandelen met laser, wat zorgt voor sneller herstel van de huidcellen. Daar moet ik wel toestemming voor krijgen van de verzekeraar, wil ik het vergoed krijgen. Dus brief dermatoloog opgestuurd, medisch dossier door laten sturen, foto’s van tenen gemaakt en opgestuurd. En… afgewezen. Er is te weinig te zien, de specialist kiest te snel voor laser als behandeling. Fijn. Die specialist snapt er natuurlijk ook niets van. En ondertussen kan ik niet meer zonder m’n medicijnen, want anders lig ik de hele nacht wakker van de jeuk. Daar betaal ik maandelijks dus dik voor. Omdat mijn specialist te dure behandelingen wil geven, omdat alle andere mogelijkheden niet gewerkt hebben, aldus VGZ. Ben je klaar mee.
In maart hebben wij onze belastingaangifte laten doen. Ik bleek van de afgelopen jaren nog terug te kunnen vragen en al met al kwamen we op een leuk bedrag, waarvan we in gedachten al 3x lekker op vakantie waren geweest, een schilder hadden ingehuurd etc. Helaas, 2008 mogen ontvangen (en van op vakantie geweest), verder blijft het verdacht stil. Behalve op zakelijk gebied. In tijden niet zoveel blauwe enveloppen op de mat gehad, als sinds de start van Blanco Tekst. En niet alleen blauwe enveloppen. Duidelijk merkbaar is de commercialisering van de Kamer van Koophandel, die mijn gegevens doorverkoopt. Alles hebben ze me al geprobeerd aan te smeren, advertenties, kantoorartikelen, een zakelijk mobieltje, nieuwe laptop… Rechtstreeks de papierbak in.
Als ik dat soort spullen moet hebben, kan ik dat prima zelf regelen. Zo gaat mijn eerste investering op korte termijn plaats vinden (Macbook) en bij een regenachtige zondag denk ik dat ik met lief maar even richting Zwolle ga, voor wat mooie kantoorgadgets bij het Home Deco Center.
Toch heel typisch, zowel voor de verzekeringen als de Belastingdienst geldt dat je niet van ze op aan kunt als je ze nodig hebt, maar ze weten jou maar al te goed te vinden als ze denken dat er wat te halen valt.
Misschien dat mijn bezoekje oogarts weer een goede aanleiding is om op kosten van de verzekering een nieuwe bril uit te zoeken. Mijn bril is alweer zo 2008…
Leuker kunnen we het niet maken. Wel makkelijker. Jaja... dat ga ik nu uitproberen, tijdens mijn verplichte administratie-orden-klus
deventer, doetinchem, hanzesteden, IJssel, laag keppel, nederland, Oude IJssel, toeristische route, zutphen
In Adventures on 16/06/2009 at 09:36
Wij Nederlanders zijn niet echt patriottistisch ingesteld. Een gevoel van Neerlands trots komt pas naar boven als Nederland de halve finales in het WK voetbal bereikt, wat daar in meteen kapot wordt geschoten door een falend voetbalteam. Resoluut verwijderen we alles wat oranje is en steken we de versieringen in de hens.
Het gras is altijd groener bij de buren, maar op politiek gebied vinden we ons kleine kikkerlandje ineens heel belangrijk en groot. De verhoudingen zijn regelmatig zoek. Op vakantie in eigen land is, mede dankzij de crisis, stukken populairder, terwijl het eerder eigen alleen geoorloofd was voor een weekendje eiland of een familieweekend op de Veluwe.
Zondag reden wij van het op dat moment drukke en zonnige Meppel, waar de grachten gezellig vol lagen met bootjes, de haring in de tuin te ruiken was en de kanonschoten veelvuldig klonken, naar uithoek Doetinchem. De heenweg saai over de snelweg, waar de regen ons achter Zwolle tegen de ramen begon te kletteren. Toen we aan kwamen in Doetinchem werd het daar eindelijk droog.
Omdat de omgeving daar erg mooi moet zijn, volgens schoonzus U., zijn we lekker gaan fietsen in de omgeving. Vriendlief op de mountainbike, U. op haar 1 dag oude nieuwe fiets, J. op zijn Makro-aanwinst en ik op de kleine vouwfiets. Een mooi rondje door de omgeving, waar we al snel opkeken van de mooie huizen, molens en een prachtig (nog bewoond) kasteel. Zag ik mezelf wel wonen bij het huis met de watermolen, of iets verderop.
Op de terugweg de toeristische route, weer door pittoreske dorpjes, Zutphen, Deventer en langs de IJssel weer terug. Ik ben blij dat ik voorlopig nog niet hoef te bedenken waar we ‘hierna’ gaan wonen, want ik heb zoveel moois gezien, dat ik bijna ‘die uithoek’ zou overwegen. Oude stadscentra, smalle straatjes, stadsmuren, indrukwekkende kerktorens en oude panden hebben altijd een ‘het liefst vandaag nog verhuizen’ uitwerking op me. Tot we weer onze straat in rijden, ik bij de voordeur sta en heel tevreden naar binnen kijk.
Nederland is zo lelijk nog niet. Tenminste, als je met een grote bocht om Almere heen rijdt…
Laag Keppel
Afgelopen nacht is ineens bruut de veiligheid in een verzorgingshuis verstoord, nadat een inwoonster onder verdachte omstandigheden dood op haar kamer werd aangetroffen. Familie woont er, en het is maar een paar straten verderop. Vervelend idee! Op NU.nl is te lezen wat er momenteel bekend is gemaakt.
belang, campagne, europese verkiezingen, gehoord, invloed, kiezerspas, kwijt, nederland, stemmen
In Frustrations on 02/06/2009 at 09:05
Donderdag mogen we weer stemmen. Dit keer niet voor een waterschap, maar voor Europa. Bij ons werden de stembiljetten al zo vroeg verstuurd, nog voordat ze de brief waarin stond waarop je kon stemmen, af hadden bij de gemeente. De stembiljetten belandden dan ook achteloos bij het oud papier, herinnerd aan het fiasco van de waterschapsverkiezingen vorig jaar.
Maar ik ben niet de enige. Momenteel sta ik bij de gemeente in de wacht voor het opnieuw aanvragen van een kieskaart. Of ik echt ga stemmen, weet ik nog niet, maar ik wil in ieder geval de mogelijkheid hebben.
Waarom ik niet zou gaan? Ik geloof niet in de invloed van Nederland binnen Europa. Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannie maken al jaren de dienst uit, en al zou heel Nederland gaan stemmen, dan nog zal het weinig veranderen.
Waarom wel? Gewoon omdat het kan en mag. We leven in een democratie. Dan moet je daar ook zelf actief aan deelnemen. Misschien moet ik gewoon eerst de documentaires van schoonzus U. eens rustig gaan bekijken. En me verdiepen in de mensen waarop ik mijn stem mag uit gaan brengen.
Maar op de een of andere manier voelt dit als een ‘ver-van-mijn-bed-show’ en voel ik me absoluut niet betrokken. Slechte campagne of mijn desinteresse?
Europa
Inmiddels sta ik nog steeds in de wacht. Geloof dat ik zojuist mijn beslissing heb gemaakt…
