agenda, google calendar, iphone, planning, vergeten
In Notes on 29/08/2009 at 13:20
Hoe het kan, geen idee, maar ik heb wat met data. Verjaardagen, bijzondere gelegenheden en afspraken sla ik onbewust allemaal op. Zonder agenda zou ik me prima redden, misschien dat ik af en toe te vroeg ben op een afspraak, maar dat ik een afspraak heb zal ik niet snel vergeten.
Sinds kort gebruik ik geen papieren agenda meer. Had ik nog braaf een exemplaar gekocht, ligt deze nu ergens in de kast. Mijn iPhone, Google Calendar en goede sync met iCal maken deze onnodig. Ook lief is via zijn iPhone helemaal op de hoogte van onze ‘afspraken’, verjaardagen en ‘uitjes’.
Hoewel ik altijd een beetje kippig word van een te volle agenda en vooruit geplande afspraken, soms is het niet anders. Gelukkig heb ik zelf veel invloed op de invulling ervan en probeer ik ’s avonds niet zoveel te plannen. Dan kan ik of werken of even niets doen.
Lang geleden dat mijn agenda zo gevuld was als de afgelopen weken en voor de komende weken is dat niet veel anders. Maar de gekleurde vakjes brengen allemaal leuke uitdagingen met zich mee en het is toch veel fijner om dagelijks nuttig bezig te zijn, dan de tijd weg te kijken. In oktober maar eens kijken of we nog wat dagen telefoon – en laptoploos weg kunnen plannen. En verder blijf ik altijd open staan voor spontane ideeën en ontmoetingen. Als mijn agenda het toe laat…
Uiteraard zorg ik wel dat ik niet alleen maar ‘gepland’ familie en vrienden zie, ff aanwaaien kan altijd 
activatiesysteem, down, hulpeloos, iphone, os3.0, server, service, software update, voorbereiding
In Adventures on 18/06/2009 at 11:38
Gister was het zover. Dé update voor iPhone 3G. Velen waren de hele dag niet bij hun scherm weg te slaan, stel dat ‘ie net dan, als je even niet keek, online kwam te staan! Hoe leuk ik het ook vond om te volgen wat de nieuwe software zou bevatten en hoe de nieuwe iPhone er uit zou gaan zien, ik zat er niet voor op de wip. Zo boeiend vond ik de aanpassingen niet, en daarnaast had ik wel iets beters te doen, namelijk vieren dat mijn zusje is geslaagd voor haar MAVO-diploma. En goed ook, zelfs een voldoende op wiskunde. Is mij destijds niet gelukt!
Via Twitter volgde ik stiekem hoe het downloaden en installeren iedereen verging. Al gauw bleken de activatieservers het niet te doen, installaties niet goed te lopen en andere kleine probleempjes. Mijn broertje had minder geduld, bij hem ging het vlekkeloos, en toen ik hem geüpdatet zag, bleef ik nog relaxter in mijn stoel zitten. Geen haast, te lekkere taart en te gezellig.
We reden op tijd terug, toen we een emergency kregen. De nieuwe aanwinst, mini-kitten NoeNoe van schoonzusje lag voor pampus. Zijn moeder is overleden en het beestje is slechts 4 weken oud. Met onze katten-ervaringen even heen gereden en toegekeken hoe het beestje werd vertroeteld en bemoedert door A. en E. Met een spuitje wat melkoplossing naar binnen gietend, het warm houden in een dekentje en met een warm doekje likkende moederpoes na doen. Hun zorg heeft gewerkt, want vanochtend was het beestje weer springlevend. Zo’n klein beestje heeft natuurlijk geen weerstand of reserves en was uitgedroogt, nog niet gewend aan ander eten dan kattenmelk. Zo hulpeloos was het, hoop dat echt nooit te hoeven zien, zeker niet met mijn eigen poezebeesten!
Mini-poes
Uiteindelijk toch laat thuis, maar verheugd door de berichten dat het downloaden en installeren van 3.0 weer ’smooth’ moest gaan, gokte ik het er om half 12 toch maar op. Uiteraard eerst 20 foutmeldingen, eruit liggende activatieservers en menige opstart van zowel laptop als iPhone later, besloot ‘ie toch mee te werken.
Onbegrijpelijk dat Apple niet beter op dit soort updates is voorbereid, want het is niet de eerste keer dat alle servers er uit liggen. Vorig jaar op de eerste verkoopdag bij T-mobile lag het systeem er al uit, gister weer en ongetwijfeld dat de problemen zich weer voordoen op de dag dat de 3GS verkocht wordt. Blij dat ik niet in een T-shop werk zeg! De hele dag vervloekt worden omdat ze bij Apple de boel niet voor elkaar hebben. Dat een megabedrijf daar geen voorzorgsmaatregelen voor neemt, gaat er bij mij niet in. Ze hebben al een monopoly, het succes van de iPhone is inmiddels bewezen, werk dan niet alleen aan nieuwe apparaten maar ook achter de schermen.
De volgende update zet ik er de dag er na wel op, of een week eerder als er weer gelekt wordt. Dikke min voor Apple. De volgende update én opvolgende iPhone better be damn good!
Error
apple, click & buy, fruit wellness, iphone, koud, kruidenthee, lipton, os 3.0, pickwick, smaakjes, software update, thee
In Adventures on 17/06/2009 at 13:44
Zonder thee kom ik de dag niet door. Ongetwijfeld een psychisch aangeleerde afwijking, maar ik sta er mee op en ga er mee naar bed. Nou jij, bijna, want mijn kopjes thee nuttig ik niet in bed. Er zijn grenzen. Meestal drink ik groene thee, met citroen, cranberry of gingseng als toevoeging. Overdag wil ik nog wel eens over gaan tot een ander smaakje, met dit weer is de Marokkaanse mint favoriet. Al gaat er eigenlijk niets boven een vers kopje munt thee.
Van de fruitsmaakjes ben ik niet zo’n fan, veel te zoet en chemisch. Ik neem meestal Pickwick, zonder dat ik de punten spaar (zoals mijn moeder dat vroeger altijd deed). Af en toe Lipton, maar daar vind ik niet alle smaken lekker van. Vooral de groene thee is stukken bitterder (wel natuurlijker, maar ben wel een beetje een zoetekauw). Eerder dronk ik suiker met thee, maar daar was ik op een dag zo klaar mee, dat ik thee met suiker nu niet meer weg kan krijgen.
Afgelopen week heb ik me laten verleiden tot een nieuwe Pickwick Fruit Wellness sensatie. De Granaatappel Framboos variant. Met zogenaamd ‘echt fruit’. Gelukkig dreven er geen rare stukken in mijn thee. Wat me wel opviel, net als bij andere smaakjes en kruidentheeën, dat deze zo snel afgekoeld was. Mijn thee drink ik het liefst heet. Net niet te heet dat je je tong brand, maar ik hou niet van lauw.
Ben ik de enige die dat opmerkt? Is het door de veranderende samenstelling, toegevoegde extracten? Als ik nog een klein meisje geweest was, had ik nu een brief aan Willem Wever geschreven. Nu twijfel ik nog over een mailtje naar Pickwick. De gratis Jillz bleef ook al uit, na een klacht over hun onhandige openingssysteem. Onder het genot van een Festini Peer ga ik er buiten wel even over na denken.
Afkoelen moet ik toch, aangezien ik vanochtend alweer witheet aan de telefoon heb gehangen. Onze laptop zou vandaag worden opgehaald door HP. Dus niet gister, want toen had ik uiteraard nog geen back-up gemaakt. Vandaag gebeld hoe het nou zat. Nu kunnen ze hem volgende week ineens pas op halen. Back-up maar vast gemaakt, en vanaf nu alleen maar op de EEE-pc of pc boven aan de slag. Wie weet staan ze morgen ineens op de stoep.
Daarnaast heb ik al een tijdje ruzie met het o zo handige Click & Buy systeem, onder meer gebruikt door Apple voor het aanschaffen van iTunes aankopen. Een tijd geleden heb ik via iDeal geld overgemaakt, wat nog steeds van mijn rekening af is, maar daar ‘zogenaamd’ niet binnen. En wel blijven afschrijven hé?! Dat moet je bij mij dus niet doen. Vanaf zondag mail ik ze dus dagelijks, maar heb ik ze ook al een paar keer geprobeerd te bellen. Dat is dus onmogelijk. De verbinding wordt constant verbroken, je krijgt een gebrekkig sprekende Afrikaan of Franstalige Belg aan de lijn of ze verstaan jou toevallig niet. Inmiddels ff een mailtje gedaan aan bekende bij incassobureau. Die zou ff een leuke brief opstellen. Eens even zien wie er aan het korste eind trekt. En maar weer ouderwets ‘iTunes-tegoed’ kopen bij de Dixons. Voel me bijna weer 13, toen ik bij mijn ouders moest zeuren om geld voor beltegoed. Van hun moest ik immers altijd bereikbaar zijn?
Zo. Frustraties er weer uit. Nu ff checken hoe serieus de berichten over de release van OS 3.0 voor m’n appeltje zijn. Hopelijk bespaard iTunes vandaag nog meer telephone drama met het updaten.
apple, bloemen, bokkenpootjes, dip, iphone, maandag, thee, vertroetelen, wwdc
In Cocooning, Feelings on 08/06/2009 at 11:36
Altijd heb ik mijn woordje klaar, moeiteloos rollen er hele zinnen uit mijn vingers als er iets getypt moet worden en zelden sta ik met mijn mond vol tanden.
Behalve vandaag. Of het de wekelijks terugkerende maandagdip is, gebrek aan inspiratie of gewoon omdat me het een en ander dwars zit, geen idee. Dat vandaag niet zo productief word als ik zou willen, maakt de dag niet prettiger. Maar je hebt soms gewoon van die dagen. Tot nu toe lijken de bokkenpootjes (heel pak) en de vele thee hun werk te gaan doen, en heb ik Damien Rice maar ingeruild voor de vrolijke riedeltjes van Lady Gaga. Geen diepzinnige, zware teksten, maar geestige woordspelingen. Het uitkafferen van de niet zo vriendelijke meneer van de klantenservice heeft me ook al enigszins opgelucht.
Toch raar, er gaan zoveel gedachten in me om, en toch voelt het ‘leeg’. Nu al weet ik dat ik, ondanks papieren én digitale boodschappenlijst, dat ik weer iets zal vergeten, vermoedelijk cruciaal voor het avondeten. De teksten die ik vandaag maak, durf ik nog niet op te sturen, wetend dat er domme fouten in staan waar ik nu keihard overheen lees.
Eigenlijk zou ik nu het liefst opgeven, lekker met een boek in een hoekje van de bank willen kruipen, zeehonddeken, kat en pot thee erbij. Maar helaas. De plicht roept.
Please Apple, make my day. Presenteer asap OS 3.0, hou ons niet langer in spanning wat betreft de nieuwe iPhone, waar ik dan nog 1 1/2 jaar op moet wachten, en show all the innovations you’ve got. Vul mijn lege hoofd met technische termen en maak me blij. Nog ff wachten tot 19.00u vanavond, voor ze het bekend maken. En hopen dat ik via Twitter op de hoogte gehouden word, want de live stream kijken zit er ff niet in.
En tot die tijd, maak ik mezelf maar blij met een bloemetje. Digitaal uiteraard, want irl is die in huis geen lang leven beschoren, met die gekke poezebeesten van ons.
Voor mij. Van mij.
app, iphone, maxis, realiteit, relatie, second life, sims3, the sims, virtuele wereld, vriendschap
In Feelings, Notes on 04/06/2009 at 11:23
De hype rond Second Life is geweest, het was een grote #fail. Toch zijn er wel dingen uit voortgekomen; nieuwe ondernemingen, samenwerkingen en relaties.
Second Life heeft mij nooit getrokken. Het idee om werkelijk geld in te moeten zetten om, in een wereld die niet bestaat, dingen aan te schaffen, ging er bij mij niet in. Voor mijn gevoel was het ook een veredeld Sims spel. Maar daar kun je tenminste nog cheaten. Toch sprak het velen aan; echte game-freaks zaten dagen in de virtuele wereld.
De mooie wereld van Second Life
Vaak zijn het mensen die onzeker over zichzelf zijn, over hun kunnen en hun nut. Het creëren van een totaal andere wereld zien zij dan als ontsnapping uit hun eigen leven. Maar geef toe, iedereen heeft wel eens een droomhuis gemaakt en er zichzelf met lover of scharrel ingezet. Persoonlijk vind ik dat het leukste onderdeel van spellen als The Sims. Het ‘leven’ van je personages boeit me nooit zo, maar uren kan ik met het maken van de mooiste huizen doorbrengen, zittend op het puntje van mijn stoel en stiekem mijn tong afbijten.
Toch werkt het raar op het internet. Je onderhoudt ‘oude’ contacten, de drempel om nieuwe mensen te ontmoeten is laag en je deelt veel sneller persoonlijke dingen. Je contact is vaak intiemer dan in real life. Zelfs over het net kun je met sommige mensen een ‘klik’ hebben. Of juist niet.
Er wordt steeds vaker geklaagd over vereenzaming van de maatschappij, maar volgens mij heb je daar zelf een groot aandeel in. Mijn laptop en ik brengen vele uurtjes samen door, maar ik probeer ook zeker om nieuwe contacten uit het virtuele wereldje om te zetten naar ‘echte’. En mijn bestaande contacten niet te verwaarlozen. Ik kan wel wekelijks per mail een update sturen, maar als je geen persoonlijk contact hebt, wordt de relatie toch minder.
Ik denk dat ik wel een mooie balans heb weten te vinden in mijn persoonlijke en virtuele leven. Natuurlijk, iedereen doet zich op het net mooier voor, maar vriend Google kan daar zo verandering in brengen. Waarom zou je jezelf beter uit laten komen op het web, als je weet dat je ware identiteit toch wel boven komt, mocht het op een ontmoeting in het echte leven aan komen. Ook virtueel geldt dat eerlijk toch het langst duurt. Of het nu gaat om solliciteren, daten of een vriendschap. Want een voordeel van virtueel, met een druk op de knop ben je verwijderd of geblockt. Soms wou ik dat dat in het echte leven ook kon. Helaas…
Nu ff een half uurtje pauze. Opgaan in de virtuele wereld van de Sims. Op de iPhone. Want die pc-versie kennen we inmiddels wel.
The SIMS 3 is sinds dinsdag te krijgen in de app store voor iPhone en iPod.
De echte wereld is soms iets confronterender. Gister ging ons lievelingsrestaurant in Giethoorn in rook op. Super jammer en erg vervelend voor de eigenaar.
