automatisch, bewust, gemis, stil, wennen
In Feelings on 14/07/2009 at 10:14
Je weet pas wat je mist, als je het niet meer hebt. Of dat nou tijdelijk of voor altijd is, met personen of materialen.
Soms is het juist nodig om even ‘afstand’ te doen. Momenteel zit broer in Griekenland en zusje keert vandaag terug van een weekje France. Hier in Meppel heb ik niet zoveel vrienden, dus regelmatig zag ik hen. Vooral met zus onderneem ik regelmatig wat, of we nou samen bankhangen, zonnen of de stad in gaan, ze vindt alles best.
Afgelopen week stond ik een paar keer met m’n telefoon in de hand, ‘FF zusje bellen, vragen of ze langs komt’. Eh, duur telefoontje en voor een kopje thee gaat ze echt niet het strand verlaten. Zelfde met broer, die regelmatig spontaan op de stoep stond voor een bakkie.
Gelukkig afgelopen week genoeg andere leuke dingen gedaan, dus me prima vermaakt. Stilte voor de storm ook meteen, want als mijn ouders vrijdag vertrekken voor een weekje vakantie, weet ik al wie er hier de deur plat loopt.
Ga zusje vanmiddag ophalen uit Rotterdam, dus bijna twee uur tijd om bij te kletsen, nu hopen dat ik haar nog herken, als blonde negerin.
Nog even een momentje van bezinning
gemis, gevoel, html, klusjes, lijstjes, mijmer, nut, schrappen
In Feelings on 29/05/2009 at 10:11
De HTML-taal wil ik niet meer leren, sinds ik op de terugweg van uit Utrecht in de trein zat naast een niet al te fris riekende jongeman, bedekt met ‘anarchie’ tekens op zijn skate-broek en al laptoppend iets met HTML-code deed. Daar wil ik niet mee geassocieerd worden, zoals je wellicht snapt. Toen ik gisteravond dan ook het aanbod van iemand kreeg om WordPress up and running te krijgen, heb ik daar dankbaar gebruik van gemaakt. Dus geen heel blog over het missen van WordPress en het balen van Blogger. Nee, over een ander soort gemis.
Ik mijmer over van alles, over dingen in het leven die je niet ‘mag missen’. Alsof je er anders niet bij hoort. Alsof alleen het lijstje met 30 dingen die je ooit gedaan moet hebben, je leven de moeite waard maken. Maar hoe leuk het me ook lijkt om ooit te doen, als parachute springen er niet van komt, is er geen man overboord.
Wat ik op dit moment vooral in mijn leven mis? Nut. Niet dat ik manisch depressief ben omdat mijn leven geen zin heeft. Maar ik heb zo vaak het gevoel dat ik van alles doe omdat het moet, maar zonder enig ander nut. Als ik het niet doe is er eigenlijk niemand die daar minder van wordt, behalve ik zelf. Niemand afhankelijk. Er wordt niets meer mee gedaan, het ligt keurig ingebonden in een grote doos, in een uitpuilende kast. Wachtend tot de punten zijn verwerkt en de bewaartijd is verstreken, waarna het beland in een grote papier container.
To Do List. Uiteraard is de mijne digitaal 
Dit gevoel heb ik eigenlijk mijn hele studietijd al, maar wist ik te verbloemen door nevenactiviteiten, o.a. bij de hockey. Dingen organiseren, sponsoren zoeken, borrelen, vergaderen. Nu probeer ik van alles van de grond te krijgen, in m’n eentje, maar schiet het niet op, omdat dat ene papiertje en het rosé pasje nog niet behaald zijn.
Op m’n to-do list blijven al weken dezelfde dingen staan, terwijl ze toch echt een keer moeten gebeuren. Vanaf vandaag ga ik het dan ook anders doen. Al die dingen, komen bovenaan. Afgewisseld met klusjes waar ik echt wat aan heb. Dus eindelijk (na 2 weken voornemen en een zak grit in de schuur) ga ik die kattenbak eens schoonmaken, de twee wasmanden volle was opvouwen en wegwerken, verder met het opschonen van de laptops en de pc en tussendoor wat echte k*tklusjes doen. Voor ik het weet is het alweer zomervakantie, en moet er serieus gewerkt worden. Hopelijk gaat het een beetje lekker, en kan ik eindelijk die items eens schrappen.
