boek, film, kanker, KEVBDD, kluun
In Notes on 02/12/2009 at 11:26
Eerder schreef ik al over de film, na het zien van de trailer. Toen schreef ik al dat ik enigszins sceptisch was, bang dat de film het boek geen recht zou doen. Bang dat de beelden die ik er zelf bij had gevormd, niet overeen zouden komen. Bij het boek heb ik tranen met tuiten gehuild, alle 6 de keren dat ik het las. Ja, 6x! De Weduwnaar was voor mij een ontzettende teleurstelling, waar ik nog dagen verbaasd om rond heb gelopen.
Inmiddels heb ik me door de trailer laten overhalen. Maar na een kwartier kijken had ik al spijt. De details die mij zoveel deden, waren weg. Logisch, want een boek letterlijk verfilmen kan niet. Maar door die details was het boek voor mij zo ontroerend en treffend. Het tempo viel me ontzettend tegen, maar op het moment dat de kanker terug is gekomen gaat het ineens in sneltreinvaart. Dat doet het einde van Carmen tekort, dat doet het boek tekort. Natuurlijk moest ik wel een keer slikken toen Luna afscheid van haar moeder nam, maar ik heb geen enkele traan gelaten. Er waren zelfs momenten dat de film aan mijn aandacht ontsnapte, dat ik om me heen keek naar de tranen en het gesnik van anderen.
Het is een soort Turks Fruit van deze tijd, veel heftige sex, weinig diepgang ondanks de ernst van het verhaal. De manier van filmen en de muziek waren echter wel de moeite waard. Ook de casting vond ik goed, Frank was een overtuigende Frank maar had een veel grotere rol mogen hebben, wat ook geldt voor Roos. Maar Roos is blond, dus was zij voor mij minder geloofwaardig.
Als je het boek niet hebt gelezen is de film een absolute aanrader. Aangrijpend, zeker als je iemand kende met (borst)kanker. Maar als je het boek gelezen hebt en vooral moest huilen om de kleine dingen, afgezien van het verschrikkelijke oneerlijke lot van Carmen, zou ik gewoon lekker het boek nog eens lezen. Met de soundtrack van het boek of van de film op de achtergrond, een doos tissues in de aanslag en in alle privé. Nogmaals hulde voor Kluun en zijn niet te overtreffen prachtige boek. Ook een applausje voor Reinout Oerlemans voor het feit dat hij het aan durfde. Een bescheiden applausje voor de cast want het zijn geen eenvoudige rollen en ongetwijfeld hebben ze erg hun best gedaan om alle emoties zo echt mogelijk te laten overkomen.
Het is niet de bedoeling om de film nu af te kraken, dit is mijn bescheiden mening, mijn excuus voor het feit dat ik kennelijk geen hart heb, dat ik me niet heb mee laten slepen. Terwijl het boek me wel uren, zelfs dagen in haar greep kon houden. Ga heen en oordeel zelf, hopelijk delen jullie mijn mening en kan ik mijn uitblijvende tranen goed praten.
film, inleven, kluun, komt een vrouw bij de dokter
In Notes on 14/10/2009 at 22:11
Bijna iedereen heeft het boek gelezen. Zelfs mensen uit mijn omgeving die helemaal niet van lezen houden. Ik heb het natuurlijk over Kluun’s Komt een vrouw bij de dokter (KEVBDD). Reinout Oerlemans durfde het aan om het boek te verfilmen. Bij het horen van dat bericht was ik behoorlijk sceptisch. Je maakt er tijdens het lezen toch een beetje een ‘eigen’ verhaal van, je maakt je een voorstelling van Stijn, Carmen en Roos.
Toen de cast bekend werd, kreeg ik er wat meer vertrouwen in. Carice van Houten als Carmen, dat moet wel goed komen. En Barry Atsma als Stijn, daar kon ik ook zeker in komen. Waar ik ook 100% zeker van ben, is dat het met de soundtrack helemaal goed komt. Toen ik het boek uit had gelezen ben ik een hele dag bezig geweest om alle nummers die werden behandeld in het boek aan te schaffen en er mijn eigen KEVBDD-cd van te maken. Een paar weken later lag deze gewoon in de winkel, te verkrijgen bij het boek.
Gister werd de trailer van de film vertoont in RTL Boulevard. Ik had andere dingen te doen maar was er na mijn heftige middag ook niet aan toe. Vanavond heb ik hem gekeken en meteen werd alles waar ik sceptisch over was, weggenomen. De eerste traan biggelde zelfs al over mijn wangen. Eigenlijk wil ik voor de film uit komt het boek nog een keer lezen. Maar de stapel ongelezen boeken is zo groot, waarom dan een boek wat ik al ontzettend vaak gelezen heb, nog eens oprakelen?
De Weduwnaar, het boek wat KEVBDD opvolgt, viel mij enorm tegen, geen traan heb ik daarom gelaten. Ik denk dat de film het boek zal overtreffen. Maar goed dat Kluun er zo nauw bij betrokken is, zodat het ook een beetje zijn ‘kindje’ blijft. Lijkt me voor hem ook niet makkelijk.
26 november gaat de film in première, vergeet niet de doos tissues mee te nemen!
Trailer Komt een vrouw bij de dokter
de storm, film, watersnoodramp, zeeland
In Notes on 27/09/2009 at 09:57
Het is bijna oktober en van de herfst is nog weinig te merken. ’s Avonds koelt het snel af, maar overdag weet een aangenaam zonnetje de temperatuur aangenaam te houden. Optimaal genieten van deze prachtige najaarsdagen.
Toch heb ik al weer een tijdje trek in winterse korst, rode wijn, herfstthee en opwarmen bij de haard na een lange schaats- of wandeltocht. De filmavonden worden weer opnieuw ingevoerd; dvd’tje huren of biosje pakken.
Gisteravond zijn we naar ‘De Storm’ geweest, de eerste film over de watersnoodramp in 1953. Het begint meteen heftig en doet me weer versteld staan van de kracht van water. Ik was extra nieuwsgierig naar de film, omdat mijn opa daar destijds heeft geholpen toen hij in het leger zat. Veel heeft hij er nooit over gesproken, maar dat het indrukwekkend en verschrikkelijk geweest moet zijn, begreep ik na het zien van de film helemaal.
Toen ik in Zeeland op de camping werkte, was ik altijd erg onder de indruk van de Oosterscheldekering en de immense Deltawerken. Een van de eigenaren werkte ook bij de brandweer en werd regelmatig opgepiept om drenkelingen te vissen die zich het toch nodig vonden om dicht bij de deltawerken te gaan zwemmen. De stroming is daar zo sterk, dat het vragen om problemen is.
Bij het bezoekerscentrum Neeltje Jans wordt duidelijk hoe de Deltawerken in elkaar steken en hoe ze daarmee Zeeland kunnen behoeden voor nog zo’n ramp. Helaas ben ik nog nooit in het watersnoodmuseum geweest, maar en bezoekje aan Zeeland staat al langer op onze to-do list. Water trekt mij. Stiekem kijk ik uit naar de eerste herfststorm, om die gelegenheid aan te grijpen om lekker uit te waaien op het strand.
De Storm is echt de moeite waard, hoewel het verhaal niet altijd even sterk is. Het is goed om te zien wat water kan doen en wat er voor ons kikkerlandje altijd dreigt. Ik kan me een zondagmiddag ‘ramptoerist’ spelen in de buurt van Zwartsluis herinneren, nog niet al te lang geleden, toen hier in de omgeving het water overal eng hoog stond en zelfs Meppel aardig was getroffen. Dat maakte best indruk. Dus als de herfst volgens de voorspellingen komende week inzet en je zit een avond saai thuis; go see the movie.
australia, buitenscherm, film, filmfestival apeldoorn, vierkante ogen
In Adventures on 23/08/2009 at 10:49
Gisteravond met vrienden naar het filmfestival in Apeldoorn geweest. In de buitenlucht naar het grootste buitenscherm van Europa, 10 x 20, een poging tot Australia kijken gedaan. Poging, want na nog geen uur hielden we het voor gezien. Stilzitten bij 12 graden en opkomende dauw was niet te doen.
Het idee was leuk, het begin van de film sprak ons allemaal aan, maar het klappertanden en trillen hield maar niet op. En elkaar terugvinden in het donker tussen de rijen mensen, bleek mission impossible.
Wel een erg leuk initatief. Vooral in een land als Frankrijk of Spanje, met zwoele zomeravonden. Aan de voorbereiding had het niet gelegen, een tas vol drankjes, m&m’s en chips maakte het kijken nog plezieriger, de dekentjes deden hun werk maar bleken toch niet afdoende. De volgende keer moet toch echt de ski-kleding uit de kast worden getrokken, wil je 2 uur en 3 kwartier buiten film kijken. Misschien een tip om volgend jaar naast warme choco ook glühwein te verkopen. En snert.
Met de vierkante ogen viel het dus wel mee. Wel heb ik besloten om gewoon wat vaker naar films te gaan die me op het eerste gezicht niet aanspreken. Gister werd ik blij verrast. De volgende afspraak staat nog niet vast, maar wat we gaan doen is al wel besproken: Australia kijken, kachel hoog opgestookt, kaarsjes aan en zomerse drankjes erbij drinken.
Dat ons tv’tje iets kleiner is dan 10 x 20, nemen we dan maar voor lief.
