Feelings

Het is wel een beetje raar

13 Feb 2010

2 Comments

25 jaar. Gisteren werd ik een kwart eeuw oud. Jaren geleden dacht ik dat je volwassen leven dan pas echt zou beginnen. Werkend, gesettled en klaar voor deel 2.

Mijn verjaardag werd geweldig ingeluid, maar de dag zelf was weinig feestelijk. Dit jaar geen tompoucen en bezoek van opa, maar hem opzoeken in het ziekenhuis.

Hoe dubbel voelt een verjaardag als je je zorgen maakt om iemand die zo ziek is. Leven en dood, geluk en ongeluk liggen zo dicht naast elkaar, werd zo pijnlijk duidelijk.

Nog steeds kunnen we alleen afwachten, op bezoek gaan en hopen. Het grote 25-feest blijft voorlopig uit. Er zijn belangrijkere dingen in het leven. Duimen om een wonder bijvoorbeeld.

Post to Twitter

By: Sabine de Witte Category: Feelings Tags: , ,

Dralerig

26 Jan 2010

2 Comments

De oudste kat en ik hebben er allebei last van. Of het woord bestaat, geen idee, het is een combinatie van rond dralen en druilerig zijn. Onrust in je kont, je draai niet kunnen vinden. Niet eens zozeer met je ziel onder de arm lopen, meer lichamelijke onrust.

Op zulke momenten heb ik zin om meters te gaan fietsen. Gewoon op een lekker fietsje stappen en gaan. Muziekje op, continue dezelfde snelheid op de teller en de landschappen aan je voorbij laten gaan. Tijd doet er niet toe en als je je dan toch afvraagt hoe laat het is, blijken er alweer 3 uur verstreken.

Ik ben niet sportief, maar wel gek op het buitenleven. In het park of op het strand wil ik best een potje volleyballen, een tafeltennistafel kan ik ook niet negeren en op mooie zondagen verlang ik nog vaak naar het hockeyveld. Het gaat niet om de strijd, maar de prestatie die je voor jezelf levert en om even lekker je hoofd leeg te maken.

Helaas is dit weer alles behalve geschikt voor dit onhandige figuur om op de fiets te stappen, laat staan dat ik een geschikte fiets heb. Met mijn voorraad thermo-kleding zou de kou niet eens zo’n probleem zijn. Na de eerste meters doortrappen is die snel verdwenen. Maar wat heb ik zin om lekker op m’n fietsje door de omgeving te dwalen!

Nog een kleine twee maanden tot het voorjaar begint. Kunnen we in plaats van dralen weer lekker rond dartelen. Tot die tijd maar stomme spelletjes verzinnen met de kat om allebei van ons zenuwachtig makende gedraal af te zijn…

Post to Twitter

By: Sabine de Witte Category: Feelings, Frustrations Tags: , , , ,

Ein, zwei, drei… waving 2009 goodbye!

31 Dec 2009

2 Comments

Dit jaar niet eerst thuis en dan naar de plaatselijke kroeg. Een heel ander Oud & Nieuw voor de boeg. Tussen de bekenden en de onbekenden, de flessen champagne, de sneeuw en de Duitse trots; oud en nieuw bij de Brandenburger Tor in Berlijn.

Hoewel dit mijn tweede keer in deze bruisende stad is, word ik iedere keer weer aangenaam verrast. Vriendelijke mensen, gezellige sfeer op straat, in restaurants, vriendelijk personeel en heerlijk eten en drinken. Was de eerste dag nog grauw en regenachtig, sinds gister ligt ook Berlijn gehuld in een witte deken. Wat de stad nog iets magischer maakt. De oude DDR-gebouwen, Russische bouwsels en ook de immense westerse warenhuizen steken zo nog meer tegen hun witte omgeving af.

Al jaren ervaar ik oud en nieuw als iets waar je ontzettend naar toe leeft maar iedere keer weer een kleine teleurstelling was. Niets speciaals, geen apart gevoel. Wel terugblikken en afsluiten. Voor mezelf heb ik 2009 al afgesloten. Ik ken de hoogte- en dieptepunten en sta te trappelen om in 2010 met een frisse start verder te gaan.

Fijne NYE, oudjaarsdag, afsluiting en nieuw begin. Allemaal vast een gelukkig nieuw jaar, maak er een mooi feestje van!

Post to Twitter

By: Sabine de Witte Category: Feelings, Notes Tags: , , , , ,

Oude tijden herleven

23 Dec 2009

3 Comments

Vanaf het station liep ik de bekende weg. Voor mijn oude huis stond ik even stil. De buitenkant ziet er nog exact hetzelfde uit. De kapper eronder heeft zijn salon eindelijk gepimpt, de winkels er om heen zijn nieuw en ik kan me niet heugen dat ik tijdens mijn periode in Groningen sneeuw heb gehad.

Vanaf ‘mijn huis’ loop ik verder door de Folkingestraat. Een gezellige straat met leuke, originele winkeltjes, restaurantjes en ook café Mijn Moeder zit er nog. Glimlachend loop ik door. Ik ben snel vervangen door een nieuwe lichting studentenmeisjes, de stad heeft mij nooit gemist. Ik de stad op zich ook niet, maar voel me er toch nog ‘thuis’ als ik er ben. Ik voel me weer even studentikoos als toen, ook al ben ik student-af.

Met gemengde gevoelens sta ik even later bij de koffiezaak waar ik een afspraak heb. Ernaast zit de vereniging waar ik af en toe een biertje dronk met mijn clubgenootjes. Daarnaast de supermarkt waar ik regelmatig kwam. En in de buurt nog meer plekken die ik van binnen had gezien. De buitenkant is overal hetzelfde, maar achter alle ramen is een boel verandert. Net als bij mij eigenlijk. Nog duidelijk herkenbaar aan de buitenkant, maar wel degelijk anders van binnen. Ouder, volwassener en zelfstandiger.

Groningen heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Daar werd ik zelfstandig en bekend met ‘de wereld’. Voor onze begrippen was Groningen een ‘grote stad’. Maar vanuit Groningen is het verloop naar de echte grote steden in het Westen groot. Het houdt de stad jong, maar de tradities blijven. En daar dronk ik na mijn ontzettend leuke en inspirerende afspraken een winters biertje op bij Der Witz, de kroeg waar ik vaker op donderdag- of zondagavonden een drankje deed.

Post to Twitter

By: Sabine de Witte Category: Feelings Tags: , , ,

Onopgemerkt voorbij

22 Dec 2009

7 Comments

Normaal ben ik erg van de data. Ik vergeet er geen. Opmerkelijk genoeg is er een toch wel heel onopgemerkt voorbij gegaan: de ‘verjaardag’ van mijn blog. Op 26 november vorig jaar begon ik op een andere plek, geheel anoniem, opnieuw. Eerdere blogs had ik dood laten bloeden en verwijderd. Best zonde, achteraf, want nu had ik graag dingen terug gelezen.

Waarom anoniem? Omdat ik in eerste instantie voor mezelf blog. Ik doe mijn verhaal, het is mijn ‘online dagboek’. Inmiddels heb ik ook een ouderwetse ‘hard copy versie’, maar die hou ik lang niet zo vaak bij, die is meer fase gebonden.

Soms twijfel ik of ik dingen wel of niet moet bloggen, maar dan hou ik weer voor ogen dat het vooral mijn ding is. Reacties zijn leuk en welkom, maar verder doe ik er mee wat ik wil. Al een jaar lang bijna iedere dag.

Als ik terug kijk naar afgelopen ‘blog-jaar’ heeft het me veel leuke dingen gebracht. Vaste lezers, veel reacties zowel direct op mijn blog, via hyves, twitter, facebook mail en zelfs per sms, een leuk contact dankzij de Nobiles blogwedstrijd met Simone en leuke reacties uit mijn omgeving. Dat ik het durf om mezelf zo bloot te geven, dat ik leuk schrijf of dat mensen zich herkennen. Dankzij die reacties is het nog leuker om te doen en motiveert het om het vooral te blijven doen.

Aan mijn blog, de Nobiles blogwedstrijd en Twitter heb ik het afgelopen jaar veel te danken. Een sprong in het diepe gewaagd door voor mijzelf te beginnen, maar het was de beste sprong die ik tot nu toe heb gemaakt. Waar het internet wel niet goed voor is; online vriendschappen opbouwen, een zakenpartner vinden en opdrachten binnen halen. Hoe hebben we ooit zonder internet kunnen leven?!

kaarsBij deze iedereen bedankt die hier het afgelopen jaar gelezen en gereageerd heeft, me kansen heeft geboden, voorzien heeft van goede adviezen of er gewoon voor me was.

Post to Twitter

By: Sabine de Witte Category: Feelings, Notes Tags: , , , , , ,
« 5 6 7 8 9 10 11 12 »