Ook alweer ‘symbolisch’, oudjaarsdag was ik een dagje aan het relaxen bij Spa Zuiver. Sauna, stoombad, beetje zwemmen, een opgieting, zonnebank en vooral… geen telefoon, laptop en verstand op 0. Ik ben gek op sauna’s, massages en zwembaden met extraatjes. Alleen dan kan ik me gerust overgeven aan het ‘onbereikbaar zijn’ en even ontspannen. Tijdens reisjes probeer ik ook altijd een avondje Spa mee te pakken (Barcelona en Praag hebben hele fijne!), ideaal om mee bij te komen van je reis. Favoriet Spa Zuiver moment is op zondagochtend als eerste het zwembad van het complex te betreden, nog geen druk gefluister, gestaar en geschuif in de sauna’s, maar een tijdelijk privé domein. Ook geen dringen geblazen bij de opgieting, als Ado er staat is het helemaal top, die weet iedere keer de lekkerste geuren en fijnste muziek bij de oplopende hitte uit te zoeken en zwaait met de handdoeken alsof zijn leven er van afhangt.

Opschonen

Na zo’n zweet,- stoom- en zwemsessie heb ik altijd het idee dat ik helemaal opgeschoond ben, mijn huid weer in perfecte conditie is en kan ik er weer even lekker tegenaan. Helaas, door drukte, slecht eten etc. is het vaak van korte duur, dat schone gevoel. Het lijkt nu misschien alsof ik ineens in een instant health freak verander, maar dat valt reuze mee. Ik mag rustig het sporten weer opbouwen en ben begonnen met een wekelijkse zwemsessie, want conditie opbouwen is hard nodig. Ook is al het suiker wat ik weer mocht eten vooral op 1 plek gaan zitten, en wordt het hoog tijd om dat zwembandje er weer af te krijgen. En ondanks dat het suikerloze dieet lastig was, merkte ik wel dat ik veel energieker was. Dus na de sapkuur ga ik proberen om gezonder te eten en mijn suiker gebruik weer zwaar te minderen. Al ben ik wel zo’n tuttebel dat ik geen nee ga zeggen tegen de Bollinger champagne die vrienden komend weekend meenemen naar Andorra .

Zuiver lichaam

De sapkuur die ik nu volg is een goede inwendige schoonmaak (ik ben sinds gisteren een grote zeikerd en mijn kantoor verhuizen naar het kleinste kamertje zou in het kader van efficiency geen slecht plan zijn, maar verder bespaar ik jullie de details), lijkt me een goed moment om zuiverder te eten en beter met mijn lichaam om te gaan. Dat moet immers nog heel wat jaartjes mee, liefst in goede gezondheid en met veel mobiliteit. Misschien is het omdat ik volgende maand weer een jaartje erbij mag tellen en nog een stapje dichter bij de 30 kom, maar je bewust worden van wat je allemaal naar binnen werkt kan nooit kwaad.

Vorige week op LeWeb’11 was AirBnb aan het vertellen over hun enorme succes. Inmiddels is er een Europees alternatief wat vooral erg populair is in Amsterdam: Wimdu. Verblijf in de mooiste accommodaties, waar je tijdelijk te gast bent in een appartement in Amsterdam, studio in Rome of atelier in Berlijn.

Beleef de stad zoals een inwoner

Wimdu heeft prachtige accommodaties die veel weg hebben van een bed & breakfast, maar de vrijheid van een appartement bieden. Soms wil je nou eenmaal het liefst zoveel mogelijk je eigen gang gaan. Ik vind een appartement of bed & breakfast in ieder geval prettig, vooral als ik ergens langer verblijf.
Naast de vrijheid is het leuk om in het huis van een local te verblijven, omdat die vaak op de minder toeristische plekken liggen. Zo krijg je al een veel beter beeld van een stad. Als er vrienden uit het buitenland overkomen en ze blijven langer, willen ze vaak niet in een hotel zitten. Voor Amsterdam is Wimdu daarom zeker een uitkomst, betaalbare plekken, zelfs aan de gracht!

Waarom Wimdu?

En waarom zou je via Wimdu een appartement in Amsterdam, overnachting in Rotterdam of je vakantieverblijf in Frankrijk boeken? Makkelijk: de website is voor het grootste deel Nederlandstalig, heeft originele bestemmingen en een heel afwisselend aanbod. Pluspunt vind ik dat je ook op evenementen kunt zoeken, iets wat ik op AirBnb nog niet heb gezien. Handig als je carnaval in Rio de Janeiro wilt vieren, tussen de locals wilt zitten maar je agenda met de data even niet bij de hand hebt. Ik ben ondertussen aan het speuren naar een leuk, comfortabel en betaalbaar appartement in Barcelona tijdens de Mobile World Congress. Vorig jaar was ik daar iets te laat mee, waardoor ik bij gebrek aan keus een week lang bij een fanatieke macrobioot in huis belande, die mijn werkdagen alles behalve relaxed vond.

Waar slaap jij liever, als een local in een appartement op een mooie plek, of comfortabel in een hotel?

Een veel toepasselijkere titel kon ik niet verzinnen, denkend aan de Occupy Amsterdam demonstranten afgelopen zaterdag. Veel over Occupy wil ik niet kwijt, behalve dat we niemand hadden gehoord als alles goed was blijven gaan en ook zij er van mee profiteerden. Nu voelen de ‘armen’ en de vastgoedboeren het in hun eigen portemonnee en is dat ineens te wijten aan het economisch systeem. Een tikkeltje hypocriet als je het mij vraagt. Behalve de Amsterdamse economie draaiende houden met een rondje kermis, boodschappen en noodzakelijk kwaad winkelen, heb ik een weekendje niks gedaan. Althans, geen werk. Volgens mij het eerste weekend sinds ik begonnen ben met werken, dat ik een weekendje niet heb gewerkt. Geen dag. Geen laptop aangeraakt (nou ja, met uitzondering van het kopen van kaarten voor het concert van Jane Birkin in Carré en het hunten naar verblijfsplaatsen voor week 2 NYC na). Een irritante aanhoudende verkoudheid, een volle week en een prachtig herfstzonnetje nodigden uit voor andere dingen.

Weekendje er op uit

Donderdagavond was ik bij de opening van Foam Talent 2011. 15 Internationale, jonge artiesten waren uit een selectie van 800(!) talenten overgebleven en hun werk wordt de komende tijd geëxposeerd in de tijdelijke extra venue van FOAM (Vijzelgracht 78). Ik had een tijdje geleden de Nederlandse fotograaf Florian van Roekel ontmoet en hij is 1 van de talenten die je daar kunt bewonderen. Bijzonder om te horen wat de beweegredenen van een fotograaf zijn om tot een bepaald beeld te komen. Een tip voor cultureel vermaak tussen de bedrijven door. Foam Talent 2011, gepresenteerd door Foam Magazine, is nog te bezoeken tot 15 december.
Daarna mocht ik naar de opening van een van mijn favoriete hotspots, zeker nu ze (gratis) internet hebben is het een heerlijke plek om even te werken en daarna een drankje te doen, Notting Hill. Ik heb inmiddels een aantal openingen mogen bijwonen, maar deze was echt perfect geregeld. Goede (vullende) hapjes, smakelijke drankjes, Ron Blaauw die het hotel officieel opende en een goede dj. Om het feest wat extra glans te geven, had Gassan Diamonds een diamant(je) verstopt in 1 van de bijna 200 glazen bubbels en behoorde ik helaas niet tot gelukkige winnares, maar de goodie bag en de mooie avond maakten een hoop goed.

Vrijdag nam verkoudheid de overhand, die bubbels bleken daar helaas geen medicijn tegen. Een dagje alleen het hoognodige en ‘s avonds even mijn gezicht laten zien bij Le Court Sejour waar Aperitivo haar drankje liet mixen door de fabulous shakerboys die er spannende drankjes mee maakten en de oestermeisjes smakelijke hapjes uitdeelden. Het was een warme bedoeling en uiteindelijk lonkte mijn bed vroeg. Over zaterdag valt weinig spannends te melden, behalve een leuke tour in het reuzenrad (het was super helder en je kon lekker ver kijken). Zondag was het te mooi om binnen te zijn en ging ik buitenspelen in Artis. Hoewel de dierentuin qua dierenverblijven nog heel veel moet renoveren want sommige verblijven zijn echt te klein, vind ik Artis de mooiste dierentuin. Midden in de stad hoor je de afwisseling van tropische vogels versus het trambelletje. Het is er lekker groen, met veel bankjes en plekjes waar je even kan genieten van de zon. Het weekendje niks werd perfect afgesloten met sushi & friends, een aflevering Grey’s Anatomy en port met kaas. Mag ik nog meer van dit soort herfstweekendjes please?!

Soms heb ik van die periodes waarin ik ineens veel en heftig droom. De meest bizarre dingen, zowel positief als negatief of door elkaar. Vaak bij het wisselen van de seizoenen. Het lijkt erop dat ik de overgang naar de herfst (of eigenlijk Indian Summer) ben doorgekomen met storm in mijn slaap. De gekste dingen komen voorbij en het meest vervelende is dat ik doodmoe ontwaak.

Dromenvanger

Ik geloof niet in dromenvangers, er hangt er 1 boven mijn bed omdat ik ze leuk vind en het is een fijne herinnering aan de ‘droomvakantie op Ibiza‘ Toch wou ik dat er iets dergelijks als een dromenvanger bestond. Iets wat filtert waar je over droomt en je eigenlijk alleen de leuke dingen laat dromen. Helaas is dromen niet uitgevonden om fijne dingen te (her)beleven in je slaap. maar om alles wat je mee maakt te verwerken. Tja, en dat is niet altijd rozengeur en maneschijn. Gelukkig heb je het zelf wel een beetje in de hand, als je je leven leeft zoals jij wilt, doet wat je leuk vindt en waar je goed in bent.
Vang die droom en durf hem na te streven. Verlos jezelf uit de nachtmerrie van verplichtingen en iets doen omdat het moet.

Hoewel ik een stuk minder tijd doorbreng in huis, een stuk minder bezig ben met het inrichten daarvan en de Ikea bezoekjes zijn gedaald tot strikt noodzakelijk, blijf ik eind augustus in opperste staat van paraatheid voor de jaarlijkse catalogus. Dit jaar was die al eerder te downloaden op je iPhone of iPad dan dat ‘ie in de bus lag, maar de digitale versie kon me toch minder bekoren. Ik miste de geur van een versgeprinte catalogus, het maken van ezelsoren bij dingen die ik mooi vind, in een dekentje gedoken bladeren. Met de digitale catalogus in een hoekje gegooid nestelde ik me van de week met de jaarlijkse brievenbus blijheid op de bank.

Ikea pret

Eerder ging ik regelmatig naar Ikea, voor een rondje souvenirs, een studentikoze woensdag euroknaller of een beddentest. Nu kom ik er alleen voor noodzakelijk kwaad. Ik vind het leuker om rond te struinen op kringloopmarkten, marktplaats of via via wat op de kop te tikken. Zo ontdekte ik in Barcelona een walhalla voor vintage collectors item’s, van oude typemachines tot polaroid camera’s, oud speelgoud, kettinghorloges, eerste druk boeken en originele platen. Ik heb er een nieuw adresje bij! Die zelf bij elkaar gesprokkelde interieur stijlen hebben toch meer van de bewoner in zich. Persoonlijker, origineler en vaak zelfs handiger. Want met die bouwpakketten blijft het toch altijd weer een knullig gestuntel. De grootste pret uit de catalogus is meer verbazing. Hoe krijgen ze het iedere keer weer voor elkaar om in luttele vierkante meters een gezellig, opgeruimd vertrek te klussen wat er ook nog eens ieder jaar helemaal anders uit ziet? Respect! Mijn boekenkast is keurig gesorteerd, maar mijn kledingkast is te klein en mijn tijd/zin om dat te sorteren 0,0. Er staan leukere dingen op mijn to do/prioriteitenlijstje!

Al zou ik een kussengevecht in de Ikea zeker niet afslaan…

Iedereen wil een mooi ingericht huis. Jarenlang was het mijn missie om mijn huis zo mooi (en vol) mogelijk te maken. Inmiddels breng ik maar weinig tijd thuis door, maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds van mooie spullen houd. Struinde ik voor mijn eerste kamer in Groningen met moeders en oma al kringloopwinkels en markten af, nu kan ik me uren vermaken online.
Nadat ik een hele grote schat, de typemachine waar ik zo lang naar op zoek was, op de kop had weten te tikken dankzij een heel handig mannetje en vervolgens mijn haspel tafel, werd ik gewezen op een geweldige plek waar je design en industriële dingen kunt kopen. Van stationsklok tot lockerkast, stormlampen tot kantoor interieur. Deze briljante plek, wilde ik eigenlijk stil houden, maar ik zie hem steeds vaker opduiken. Mijn nieuwe hotspot is Neef Louis.

Loods vol moois

Neef Louis zit in een loods in Amsterdam Noord. Een mega hal vol meubels, lampen, accessoires waar ik helemaal bij weg kwijl. Het liefst wil ik daar in die loods tussen al die mooie dingen wonen. Spot je een mooie bank, maar wil je hem laten bekleden? Neef Louis heeft de beste adresjes. Onze Louis doet ook projecten, zoals winkelinrichting, beurs aankleding (Bread & Butter Berlin), exposities, decors en filmsets richten ze in, maar ook eten en muziek kan er worden geregeld. Het is niet zomaar een winkel, het stimuleert alle creatievelingen om in hun inspirerende omgeving iets moois te maken. Of van hun mooie dingen gebruik te maken.

Het hippe nieuwe Amsterdamse strand Roest had vast gehoopt op een lange, zwoele zomer. Die lijkt nog even uit te blijven en terwijl iedereen massaal last minutes boekt en klaagt, vind ik het wel best. Mijn weekje zon zit er al lang weer op, dankzij het weer heb ik me al een paar avonden prima vermaakt tijdens een lekkere cocoon sessie en dankzij de H&M najaarscatalogus moet ik me inhouden om niet alvast een winterse garderobe aan te schaffen. Dieprood, okergeel, donkerblauw, roest en bruin, warme tinten waar ik erg blij van word, al heb ik al vernomen dat niet iedereen er zo enthousiast over is. Mijn nagellak collectie is er al bijna klaar voor, alleen de okergeel mist nog (tips zijn welkom!).

Ontroesten

Hoewel ik zelf na mijn week Ibiza vol zon, zee en strand al weer uitkijk naar de herfstcollecties, is de vakantietijd nu eigenlijk pas uitgebroken. Niet iedereen heeft al kunnen genieten van de gekleurde zomermode, op die paar mooie dagen in Nederland na. Zodra de zon even schijnt leven de straten op en is iedereen vrolijk, maar tijdens de flinke buien of de vooral grijze dagen, lijkt iedereen een beetje vastgeroest. Dit is niet wat we van de maand juli verwacht hadden. De festivals van vorige week en komend weekend zijn genoodzaakt maatregelen te treffen, maar een buiten event kun je moeilijk ineens gaan overdekken. Volgende week schijnt de zon zich weer te gaan laten zien. Dan kunnen we ons allemaal weer lekker te goed doen aan een shot vitamine D, zitten de parken weer vol blije mensen en is het weer een kleurige bedoeling op straat.
Heb je je vakantie er al op zitten of kom je bijna terug? Mijn vakantiegevoel komt weer helemaal terug als ik onder de douche sta dankzij de Le Petit Marseillais producten. Als ik mijn shampoo alleen al ruik, waan ik me weer in zonnige warme oorden, aan het zwembad of op het strand. Helaas zijn de producten niet in Nederland of online te koop, maar sla ik in Spanje als het even kan een voorraad in. Gewoon in de supermarkt, net als in België en Frankrijk. Dit jaar geen dure kapper nodig om mijn strandcoupe te ontwarren, alleen wat magisch Frankrijk

Toen ik in oktober mijn eigen plekje kreeg, interesseerde me het niet zoveel hoe het er uit kwam te zien. Het inrichten van mijn nieuwe stulp was meer een noodzakelijk kwaad en een echt thuis zoals mijn vorige huis, zou het niet snel worden. Daar was ik altijd in de weer met kleurtjes, spulletjes en nieuwe items die het nog mooier zouden maken. Destijds draaide alles om het huis waardoor het ook een echt thuis was. Inmiddels weet ik dat een thuis niet een plek hoeft te zijn die er geweldig uitziet, maar waar je je op je gemak voelt. Ook dat heeft lang geduurd. Ik voelde me het meest op m’n plek als ik weg was. Langzaam maar zeker krijgt alles meer een eigen plek, ook mijn thuis.

Lege reisagenda

Na mijn vakantie Ibiza was mijn Tripit-agenda ineens schrikbarend leeg. Zo lang was ik nooit achter elkaar in Nederland! Ik werd er erg onrustig van. Pas in augustus zou ik weer naar Barcelona vertrekken. Inmiddels is daar een trip Parijs tussen gekomen. Maandag vertrek ik, om volgende week donderdag weer terug te komen. Ik bedacht me dat ik voor de eerste verjaardag van Blanco Tekst vorig jaar in Parijs zat en het daar vierde en daar een traditie van wilde maken. Parijs is gewoon mijn stad (over thuis voelen gesproken). Toen ik op Twitter poste dat ik op jacht was naar betaalbare (trein)tickets, reageerde De Jong Intra reizen meteen. Ik kreeg de tickets van hen! Nou was mijn bezoek aan Parijs al niet helemaal een privé aangelegenheid, inmiddels is het een soort persreis geworden. Heerlijk om in mijn favoriete stad weer nieuwe plekken te bezoeken, vrienden te ontmoeten en met hen te vieren dat ik al twee jaar kan leven van wat ik leuk vind. En daar dan verslag van te doen als dank voor het geweldige cadeau!

Verplicht thuis

Door die lege reisagenda was ik ineens veel thuis. Hoewel ik nog steeds drukke lange dagen heb, begon het te kriebelen. Als ik er dan toch ben, moet het er leuk uit zien ook. Dat begon met een bosje bloemen en eindelijk een grote spiegel (op je tenen in de badkamer staan opmaken is prima, het is ook leuk als je het geheel zelf even kan checken) en gisteren kwam mijn lang gekoesterde wens in vervulling. Al lange tijd was ik op zoek naar een houten haspel (waar normaal gesproken kabels omheen zitten) als salontafel. Een tijd geleden ontmoette ik iemand die dit soort missies wel wist te vervullen. Hoewel het mij in jaren niet gelukt was om een fatsoenlijk formaat op de kop te tikken, lukte het hem in nog geen twee weken. (Hij is ook de held achter de werkende typemachine uit 1920 die ik voor nog geen twee tientjes kocht). Dus regelde ik gister vervoer (nogmaals dank), een sterke hulp (hulde) en kon ik gisteravond al werken vanaf mijn nieuwe tafel. Mijn huis voelt langzaam meer als een thuis. Ik hou weer een wensenlijstje bij. Slaap weer zonder vervelende dromen en kan weer mee naar feestjes en partijen nu mijn gezondheid weer mee werkt. Niet alleen mijn huisje, mijn privé leven lijkt voor het eerst sinds tijden weer een beetje ingericht. Een prettige conclusie na twee hectische jaren op dat gebied.

Couch potato klinkt zo zielig, maar soms is het heerlijk om even niet van de bank te komen. De afgelopen dagen was het daar ook uitstekend weer voor. En vorig weekend was ik er ook even aan toe, alleen plofte ik toen niet op de bank maar bij m’n ouders in de tuin. Pas tijdens zo’n weekend kom ik er achter hoe lekker het kan zijn om even nergens heen te moeten, een beetje in magazines te bladeren, filmpje te kijken of een boek te lezen. Daarvoor neem ik nu veel te weinig tijd. Dus keek ik deze week tijdens de stormachtige nacht een van de heerlijkste gezapige films die ik ken: 500 days of summer. Via Twitter zag ik een tip van MissLipgloss voorbij komen, dus plakte ik er de film Last Night (een soort Closer, maar voor de hand liggender) er achteraan. Bladerde ik door de Elle Beach, durf ik hier schaamteloos toe te geven dat ik me op woensdagavond graag met de Grazia op de bank nestel als mijn agenda dat toe laat en heb ik vorige week zelfs een hele zaterdag samen met een vriendinnetje geshopt. De Kalverstraat uiteraard zoveel mogelijk links laten liggen, maar wel rondneuzen in de American Bookstore (love it), stond ik eindelijk voor een open deur bij By AMFI, werden we blij van de sale bij Jos Raak, scoorde ik All Stars voor mijn beblaarde voetjes en aten we ‘s avonds bij de ontzettend gehypte Hanneke’s Boom, waar ik volgens mij als een van de weinigen nog niet was geweest. Hoeveel je er ook over leest: ga heen en ervaar. Wat een heerlijke plek! Goed eten (pasta pesto), heerlijke prosecco, smakelijke carrot cake en een top spot om mensen te kijken. Fashionista’s die met hun hakjes bijna vast komen te zitten tussen de houten planken, hipsters en alto’s op het zonnige dakterras, BN’ers, muziekliefhebbers en de dobberende bootjes aan de kant.

Verslaap je weekend

Ook dit weekend was erg lui, na een gezellig hapje eten (verse mosselen, ze zijn er weer!) en overleg bij Hanneke’s Boom in een bootje, werd ik gisterochtend wakker met een dof hoofd. Dat werd weer helder toen ik op Schiphol aan mijn ontbijtje zat, tijdens het opwachten van P. na een zakenreis aan Miami, naar mensen kijkend. De energie op Schiphol maakt me iedere keer blij. Mensen die vol spanning zitten voor de reis die ze gaan maken, of de thuisblijvers die vol verwachting staan te wachten op hun geliefden. Geweldig, weinig plekken waar je zoveel emotie ziet. Gek genoeg merk ik dat niet als ik zelf ga vliegen.
Hoewel de agenda een dagje dansen op Blijburg had staan, sloeg ik Costa del Soul vanwege het deprimerende weer even over. Vriendelijk bedankt, maar eventjes ‘dancen in the rain’ vind ik niet erg, de hele dag is me iets teveel van het goede. Ander plan
Na lekkere pannenkoeken bij de Buurtboerderij (waan je even helemaal uit de stad), een snelle boodschappen tour door de stad en een smakelijke avondmaaltijd later zat de zaterdag er alweer bijna op. Alweer zondag. En hoewel ik netjes de wekker had gezet om eerst te werken en daarna cultureel te gaan doen in regenachtig Amsterdam, werd ik uiteindelijk pas om 13.00u wakker. De nachtelijke filmsessies hadden kennelijk haar tol geëist. Geen culturele middag dus, maar lekker aan het werk. Om zo een hapje te eten bij de hippe Pizzakamer, nog wat laatste dingen voor de nieuwe week voor te bereiden en vervolgens weer een filmpje te kijken.

A Chill Cat a day, keeps the stress away?!

Dat niks doen en chillen, daar heb ik best een beetje moeite mee. Het voelt onnuttig en rusteloos, stil zitten is niets voor mij. Het liefst ratel ik de hele dag door op mijn toetsen of trek ik er op uit om nieuwe dingen te ontdekkingen. Daar haal ik mijn ontspanning uit. Een tijdje geleden hoorde ik via een oud-studiegenootje over het ‘Chill Cat moment’. Een moment op je dag waarop je even niets moet, maar chilled. Om dat iets makkelijker te maken, hebben ze er een drankje voor ontwikkeld, waar je even van tot rust komt; Chill Cat genaamd. Zonder dat je er meteen van in slaap valt of van de kaart raakt, maar met natuurlijke ingrediënten. Op basis van thee, wat mij als thee freak bij uitstek wel aansprak. Het smaakt naar koude witte thee, waar ik een tijdje fan van was maar na een overkill niet meer zo blij van wordt. Er zit een tikkeltje koolzuur in, of tenminste, dat is hoe ik de kriebel in mijn keel maar uitleg. Ik merkte niet het rustgevende wat me door dit drankje beloofd werd, maar geloof wel dat als je er inderdaad de tijd voor maakt om even uit je blikje Chill Cat te drinken, je dan even een rustmoment hebt. Of ik daar werkelijk Chill Cat voor nodig heb, geen idee. Ik ben al geen groot voorstander van energiedrankjes (behalve een rolletje Dextro of een Acquarius bij warm weer) en dat ontspannen moment heb ik ook als ik bij de koffie corner sta te wachten en even klets met mede-wachtenden. Toch ziet het er leuk uit, smaakt het niet slecht en vind ik het idee er achter wel sterk. Een hippe variant op de vier uur cup a soup. Zou jij het drinken?

Nog tegoed van mijn vakantie op Ibiza. Hoewel ik het vakantiegevoel al lang weer kwijt ben, brengt deze post mij weer even terug naar de ‘speeltuin voor grote meisjes’ Sluiz geheten. Zoals ze het zelf noemen is het ‘creative shopping’. En die term dekt het ook het beste. Dit is de best gelukte ‘concept store’ die ik ooit gezien heb. Het is eigenlijk niet eens een echte winkel, maar een hele grote partytent met de mooiste design meubelen, accessoires, lampen, kleding en kunst die je kan verzinnen. Daarnaast heeft het een geweldig café, terras buiten met schommelstoel, restaurant en zelfs een club. De tweede Sluiz. vestiging is helemaal gericht op kunst.

Kunst met een grote K, styling met de hoofdletter S

Ik kan er heel veel over schrijven, maar de foto’s zeggen veel meer! Ik was verliefd op de zwarte stieren, de uitstallingen op kleur, de Havaianas met sleehak, de wand met gekleurde hoedjes, de schommelstoel, al dat steigerhout, de zwierige jurkjes, de grappige manier van zwembroeken ophangen, de verschillende stoelen op het terras buiten, de opvallende menukaart met gezonde hapjes en drankjes etc. Ik kan uren doorgaan. De winkel op zich is een kunstwerk waar je u tegen zegt, de styling in de winkel is geweldig zonder ‘overstyled’ te zijn. Volgens mij heb ik wel een uur lang in de winkel gelopen en ge-ooht en ge-aaht. Dit is een echte must als je van mooie spullen houdt. En ja, de design stukken zijn prijzig en nee, online bestellen kan niet. Maar ze hebben ook schattige armbandjes, kandelaars of andere wel betaalbare accessoires. Gelukkig hebben we de website en de foto’s nog. O ja, nog even als extra vermelding: de eigenaren zijn Nederlands. Niet raar op kijken als er vanachter de bar ineens Nederlands tegen je gesproken wordt!

KsaR living: wonen in Ibiza stijl

Nog een aanrader als je van interieur & design houdt. Mocht je een credit card zonder limiet hebben, een huis op Ibiza en dit geheel in de stijl van het eiland willen inrichten dan moet je hierheen. De badkamer items zijn schitterend, net als de textiel, de meterslange tafel, de knaloranje bank etc. De winkel is niet heel groot, dus verwacht geen uren rondstruinen, maar als je in de buurt bent zeker een bezoekje waard. De eigenaresse van Ksar is Nederlandse en altijd in voor een kletspraatje!

Nederlandse invloeden

Zou het dan toch zo zijn dat Nederlanders goede smaak hebben? En waarom komt dat dan vooral naar voren op een klein eiland als Ibiza? Hier kan geen Loods 5, Moooi of andere hippe concept store tegen op. Nou ja, Colette in Parijs komt aardig in de buurt. En Merci doet een redelijke gooi. Maar bij beide is de sfeer niet zo relaxed als op Ibiza!