Sabine De Witte

Archive for the ‘Cocooning’ Category

, , , ,

Vertrutting

In Cocooning on 10/11/2009 at 10:14

De herdenking van de val van de muur gister ging gepaard met veel hemelse tranen. In het kader van de herdenking woonde ik zondag een debat bij over de verschillen in de Nederlandse en Duitse cultuur. Duitsers houden werk en privé strikt gescheiden, smijten je om de oren met alle mogelijke titels die ze maar voor je kunnen bedenken en zijn gek op eten en een verhitte discussie op een verjaardagspartij. Wij Nederlanders vinden dat alles maar ‘gezellig’ moet. Dus geen gesprekken over politiek of diepgaande discussies over de economische crisis, laten we het vooral gezellig houden. In de kring onder de slingers waar af en toe de hapjesschaal rond gaat.

Een van de debateerders was Rob Savelberg, een Nederlandse Telegraaf-journalist in Berlijn. Hij noemde het meest actuele verschil tussen Duitsland en Nederland de ‘vertrutting’. Kijk naar Amsterdam; het zijn net kleine dorpjes. Kijk naar de huiselijkheid die er in sluipt, als de dagen kort en nat worden zit iedereen het liefst ‘gezellig’ rondom het haardvuur met een kop warme choco.

Zie, ik ben niet degene die vertrut, het is Nederland! Ondanks onze steeds harder wordende samenleving, zie maar weer de bedreigingen aan het adres van Herman van Veen, zoeken we het liefst elkaar op en gaan samen truttig zitten doen. Die ZoMi-borrel hip? Nee, een excuus om samen te zijn. Een tweet-up? Niet om je nieuwsgierigheid naar twitteraars te bevredigen, maar allemaal alleen thuis achter je schermpje een borrel drinken is lang niet zo gezellig. We doen alles om een fijn ‘feel good sfeertje’ te creëren en dat met elkaar te delen. En iedereen springt er op in; iedereen heeft een huispak, fleece-deken, haard dvd en kijkt graag naar feel good movies of tv. Was jij niet een van de 4,4 miljoen kijkers van afgelopen uitzending Boer zoekt Vrouw? Dat is een synoniem voor vertrutting!

Wat kijk ik uit naar mijn trutmomentje voor vandaag; Floor Faber kijken samen met lief op de bank, chocolade in de aanslag, kachels hoog opgestookt en sloten thee naar binnen werken. Van mij mag die vertruttingstrend nog wel even duren!

, , , ,

Smeerpartij

In Cocooning on 07/11/2009 at 10:33

De kachels moeten weer aan, de wollen shawl maakt je haar lekker statisch en je huid ziet er uit alsof je bijna de 60 passeert; de winter is in aantocht. Dan moet er flink gesmeerd worden. Handcrème, bodylotion, gezichtcrème en de lippen niet te vergeten. En een keertje vergeten wordt genadeloos afgestraft; als je dan je jeans uittrekt moet je acuut stofzuigen omdat het lijkt alsof je je net hebt gescrubd.

In de zomer vind ik smeren niet erg, want door bodylotion wordt je sneller bruin. Aan lippenbalsem (liefst dr. Swaab) ben ik al jaren verslaafd, haalde zojuist 7 exemplaren uit 1 tas. Handcrème vind ik verschrikkelijk, want het duurt me altijd te lang voor het goed genoeg is ingetrokken. Dan heb ik alweer m’n kopje hete thee opgepakt wat dan gevaarlijk glibbert of m’n toetsenbord lekker plakkerig gemaakt.

Maar in de winter smeren vind ik verschrikkelijk. Kom je net onder de warme (in mijn geval hete) douche vandaan, moet je nog een half uur in de koude badkamer staan smeren. Ik heb sowieso wat moeite met douche rituelen in de winter, want het liefst kruip ik ’s avonds na een warme douche m’n bed in. Maar met natte haren als je in de slaapkamer wolkjes blaast is geen goed plan.

Ook in de winter ben ik Zwitsal trouw. Al speur ik stiekem al jaren bij de Douglas na weer die fijne grote pot. Dat was geweldig spul, 500ml bodylotion geurend naar olijf, snel intrekkend, soepel smerend en ik kon zelfs een smeerbeurtje overslaan. Toen ik bij de Douglas werkte, heb ik een hele voorraad, met fijne personeelskorting aangeschaft. Die voorraad is er al lang doorheen, ik ben het merk vergeten op te schrijven en nergens vind ik het weer. Daar heb ik m’n lesje van geleerd en ik heb er de stomme gewoonte aan over gehouden dat ik bij hou wat ik gebruikt heb, welk (kleur)nummer het was, welk merk etc. Zelfs van al mijn haarverven heb ik een overzichtje.

Hoogste tijd om me weer lekker in te (laten) smeren. Tuttebelzaterdag én zondag dit weekend.

, , ,

Opgeladen

In Cocooning on 19/10/2009 at 10:30

Soms moet de batterij even worden bijgeladen. Zeker als de dagen korter, grijzer en kouder worden heb ik meer behoefte aan rust, comfort en af en toe wat luxe. Zaterdag heerlijk uitgewaaid op het strand, wat al heerlijk ontspannen was. Lekker gegeten en vervolgens lekker op tijd het warme bed in.

Zondag moest lief werken, dus moest ik me alleen vermaken. Dat wil prima, want ik heb heerlijk gewerkt en ’s middags kwam vriendinnetje D. op bezoek. Ook haar lief was er niet, dus we hebben er een heerlijke middag bank hangen, brownies, chocolade, bokkepootjes, chips en nootjes eten, thee leuten en film kijken van gemaakt. En afgesloten met lekkere zuurkool, waarvan mijn lief het wel bleek te lusten, waar ik in de veronderstelling was dat dit niet het geval was.

Af en toe zo’n weekendje doet me goed, lekker ontspannen, niets moet, alles mag. Beetje kletsen over onze mannen, klagen over alles wat we nog willen en dat de tijd zo snel gaat en concluderen dat we maar verwende nesten zijn. Best een prima conclusie eigenlijk, want dan hebben we het al met al nog niet zo slecht voor elkaar.

D. is het enige vriendinnetje waarmee ik ‘gelijk op’ loop; we zijn rond dezelfde tijd gaan samenwonen, gaan werken en hebben allebei nog niet zo lang geleden ontdekt wat onze passie is en wat we met onze ambities willen gaan doen. Het is heerlijk om af en toe eens te levelen met iemand die ook af en toe baalt van rondslingerende sokken, af en toe ook lekker uit de band wil springen en die ook naast een leven met vriendje, een heel eigen leven heeft. Dat houdt het leuk, zo kun je elkaar wat nieuws blijven vertellen.

Klaar voor een nieuwe werkweek waar ik al mijn energie weer lekker in kwijt kan.

schommel

, , , ,

Onwennig

In Cocooning, Feelings on 29/09/2009 at 10:54

Ruim 6 1/2 jaar woon ik niet meer bij mijn ouders. Ik ben de oudste, dus voor moeders was het even wennen. Maar we hebben samen mijn eerste kamertje leuk ingericht (was een super kamer, gemeubileerd in helemaal mijn smaak) en ook de tweede kamer heeft ze helpen ‘customizen’.

De eerste weekenden ging ik altijd naar huis, later werd dat wat minder of ging ik gewoon ‘even op en neer’. Als ik wat langer bleef, dan kwamen er toch wat strubbelingen. Want ik deed de dingen in mijn tempo op mijn manier, en niet meer als het gezegd werd. Wat was het dan weer fijn om in mijn eigen kamertje, op eigen terrein, te zijn!

Nog regelmatig kom ik bij mijn ouders over de vloer, maar er slapen doe ik eigenlijk nooit meer. Had ik eerder nog een eigen kamer, ook dat is niet meer. Soms voelt het alsof ik op bezoek ben in mijn ouderlijk huis, zeker als er weer dingen verandert zijn of ik niet meer weet waar dingen liggen.

Er is echter een plek, waar ik me altijd helemaal ‘thuis’ voel. Daar heb ik menig uurtje doorgebracht (nee, niet het toilet), op zaterdagmiddag uitgebreid badderen en tutten in de badkamer, radio aan, deur op slot, kop thee mee en me in alle rust voorbereidend op een hectische avond werken in het restaurant. Dat was echt ‘mijn’ moment. Gister stond ik er weer, en iedere keer als ik ‘thuis thuis’ onder de douche stap, vliegt de tijd voorbij. Volkomen op m’n gemak sta ik daar lekker te treuzelen onder de warme straal.

Onze badkamer lijkt qua tegelwerk erg op die van mijn ouders, onze douche is heerlijk. Maar toch mis ik daar de rust en de ruimte. Ik blijf me verbazen over hoe snel je je ergens thuis kunt voelen, ook al is het nog wel onwennig. Zeker nu ik de afgelopen tijd steeds weg ben geweest en in Amsterdam overnachtte. Hoewel het leven uit een koffer me nog steeds niet bevalt.

Ik hou van reizen, maar de gehaastheid die daar bij schijnt te horen, daar wordt ik onrustig van. Zodra ik met mijn koffer de deur uit loop, loop ik nog 100 x na wat ik in heb gepakt en ben ik tot het moment dat ik mijn koffer weer open, bang dat ik iets vergeten ben. En juist omdat ik daar zo bang voor ben, vergeet ik iedere keer wel wat. Wat is het dan weer fijn om thuis te zijn, waar je alles om je heen hebt. Home is where the heart is. Absoluut waar. En je kan ook zeker meerdere ‘homes’ hebben. Want ook bij mijn ouders voel ik me nog steeds ‘thuis’ genoeg om te doen waar ik zin in heb. En zelfs bij mijn schoonouders durf ik ongegeneerd op de bank in slaap te vallen.

Wat zal ik zaterdag als ik thuis kom mijn plekje weer waarderen!

, , , ,

Tuttebel

In Cocooning on 30/08/2009 at 11:53

Een tijdje geleden schreef ik dat ik af en toe wat meer ‘momentjes voor mezelf’ ging nemen. Nou is mijn balans werk/ontspanning momenteel prima in verhouding, maar toch is het lekker om jezelf af en toe te verwennen.

Dus terwijl lief nog lekker boven ligt te slapen, ben ik in de weer met maskertjes, kruidenthee, geurkaarsjes, voetenbadjes, nagellakjes en vijltjes. Als afsluiter van mijn ‘troetelochtend’ pak ik zo nog een half uurtje ontspanning onder de zonnebank mee. Heerlijk.

Je hoeft ook helemaal geen ‘Spa’  (al is een bad een vereiste in ons volgende huis) aan huis te hebben, met wat lekkere douche- en verzorgingsproducten, een maskertje en geurkaarsjes kom je al een heel eind. Uiteraard mogen de dikke badjas , lekkere snackjes en een gezapig tv-programma of lekker muziekje niet ontbreken.

Zo’n tutmoment is vooral lekker als je de deur niet meer uit hoeft, geen bezoek verwacht en de rest van de dag ongemake-upt in je huispak rond kan banjeren. Beetje bank hangen, filmpje kijken en weinig inspannends.

Vandaag zou de zon zich nog moeten laten zien zodat we een middagje kunnen rondparaderen in het plaatselijke park waar vandaag Picknick in the Park gehouden wordt. Het ziet er momenteel nog niet naar uit dat de zon zich gaat laten zien, dus voor de zekerheid al een film uitgezocht en mijn huispak ligt voor het grijpen.

Misschien ga ik van de zondagochtend maar ‘mijn’ ochtend maken. Uitslapen lukt me toch niet meer, met maskertje op kan er zelfs nog gewerkt worden en de herhaling van Eigen Huis & Tuin pik ik makkelijk met een half oog mee. Soms ben ik een heerlijke, huiselijke tuttebel. Momentje voor mezelf. Heerlijk gezapig!

Sabrina Starke – A woman\’s gonna try

Troeteldag

, , , , , , , ,

Donkere avonden verlichten

In Cocooning on 21/08/2009 at 08:58

De zomeravonden worden weer korter, het donker treedt steeds vroeger in. Aan de ene kant erg jammer, aan de andere kant heb ik wel weer zin in de winteravonden.

Vooral op de ‘vrouwenavond’ met alle heerlijke vrouwenseries, pot thee in de aanslag, ingestopt in een lekker dekentje, chocolaatjes erbij en van de thee overstappen op een lekker glas rode wijn later op de avond.

Uiteraard maak ik het op die avonden ‘gezellig’ met veel (geur)kaarsen en de kachel hoog op gestookt. Inmiddels heb ik ook een excuus gekregen waarom ik wel die dure, lekkere Rituals kaarsen moet kopen in plaats van de goedkope Blokker-waxinelichtjes. Zojuist las ik namelijk dit artikel op NU.nl. Ik weet dat tegenwoordig alles gevaarlijk blijkt te zijn, ook de plakjes Bassie-worst die ik vroeger op m’n bammetjes mee naar school kreeg, maar dit bericht neem ik toch was serieuzer. Zeker in ons stulpje, waar ik ook regelmatig alleen in kaarslicht in de badkamer sta te tutten.

Mooi excuus, dat artikel, want naast het Rituals assortiment heb ik wat nieuws ontdekt. Namelijk een duurdere variant van Rituals, wat ook kaarsen in het assortiment heeft. En wat voor; ‘Dark Rum’, Mojito en Cannabis behoren tot de geurkeuzes. Wat is er nou lekkerder dan op een winteravond terug denkend aan een zwoele zomeravond waar de Mojito’s rijkelijk vloeiden? Helaas, de zaken gaan goed, maar €40,00 per kaars is misschien wel een beetje te gek.

Dus moet ik het weekend maar op zoek naar goedkopere alternatieven, zodat ik helemaal voorbereid ben op de avondjes cocoonen als de herfst straks haar intrede doet. Die korte avonden bezorgen me een bizarre nesteldrang. Misschien toch wat teveel zon gezien gister?

Behalve kaarsen kun je dankzij Malin + Goetz ook je handen wassen in Rum, Lime of Peppermint. De site bekijken is zeker de moeite waard! (Ziet er ook nog eens super mooi uit!)

Mojito in je huiskamer

Mojito in je huiskamer

, , , , , ,

Rusteloos

In Cocooning, Feelings on 09/07/2009 at 13:07

Nooit geweten wat een dorp of stad voor effect op je kan hebben. Iedereen houdt wel van de idyllische dorpjes met mooie boomgaarden en schattige boerderijtjes. Een historische binnenstad met drukke grachten en gezellige pleinen, daar voelt iedereen zich ook wel thuis.

So do I. Tot mijn 18e woonde ik bij mijn ouders in Staphorst. Daarna vertrok ik naar Groningen, een half jaartje in de knusse A-straat, daarna drie jaar aan het Gedempte Zuiderdiep. Groningen bruist en leeft, op ieder moment van de dag. Maar gaat ook vervelen, als je studententijd op zin einde loopt. Nu woon ik alweer 3 1/2 jaar in pittoresk Meppel. Iets meer dan een half jaar in de Lindestraat, in november drie jaar op onze huidige stek, een paar honderd meter verderop.

Als ik vanaf het station naar ons huis loop, kijk ik tevreden om me heen. Mooie huizen, leuke mensen, rust. Als ik door de stad loop, is er altijd bedrijvigheid. Al vermijd ik deze liever vandaag, vanwege Donderdag Meppeldag, ‘ons’ trots. Zodra je de stad verlaat, ligt alles aan je voeten; bos, water, weilanden. ‘Grote’ steden zijn makkelijk bereikbaar en qua reistijd zitten we hier best centraal.

De afgelopen weken ben ik een paar keer in Amsterdam geweest. Zodra ik daar uit de trein stap, ervaar ik een enorme rusteloosheid. De drukte, de haast en de ‘ik-mentaliteit’ die velen uitstralen, maakt dat ik me niet ‘thuis’ voel. Iedereen verklaart me voor gek, maar het is iets wat ik in andere steden helemaal niet ervaar! Haarlem, Utrecht, Den Haag, overal voel ik me wel op mijn gemak. Maar niet in ‘de stad van Nederland’. Hoe mooi het daar op sommige plekken ook is, de grachten, de Begijnhof, het Vondelpark. Hoeveel interessanter het is om daar op een terrasje om je heen te kijken, naar zoveel verschillende type mensen.

Het grote, massale, geen idee wat het is, waardoor ik me zo voel in Amsterdam. Het voelt in ieder geval niet als ‘thuis’. En ‘thuiskomen’ vind ik nog steeds een heerlijk gevoel.

HuisO, en voor de BN’ers hoef ik er ook niet heen. Vanmiddag treedt LUV hier op, clown Bassie, Jim Bakkum, Ben Cramer, Willeke Alberti allemaal komen ze hier een donderdag voorbij. Heb je er nog één vrij: check www.donderdagmeppeldag.nl wat er te beleven valt. Ik blijf lekker thuis, behalve als Mokum naar Meppel komt (nederlandstalig). Dan komen er weer bussen vol uit de Jordaan, en is het echt feest!

, , , , , , , ,

Leeg

In Cocooning, Feelings on 08/06/2009 at 11:36

Altijd heb ik mijn woordje klaar, moeiteloos rollen er hele zinnen uit mijn vingers als er iets getypt moet worden en zelden sta ik met mijn mond vol tanden.

Behalve vandaag. Of het de wekelijks terugkerende maandagdip is, gebrek aan inspiratie of gewoon omdat me het een en ander dwars zit, geen idee. Dat vandaag niet zo productief word als ik zou willen, maakt de dag niet prettiger. Maar je hebt soms gewoon van die dagen. Tot nu toe lijken de bokkenpootjes (heel pak) en de vele thee hun werk te gaan doen, en heb ik Damien Rice maar ingeruild voor de vrolijke riedeltjes van Lady Gaga. Geen diepzinnige, zware teksten, maar geestige woordspelingen. Het uitkafferen van de niet zo vriendelijke meneer van de klantenservice heeft me ook al enigszins opgelucht.

Toch raar, er gaan zoveel gedachten in me om, en toch voelt het ‘leeg’. Nu al weet ik dat ik, ondanks papieren én digitale boodschappenlijst, dat ik weer iets zal vergeten, vermoedelijk cruciaal voor het avondeten. De teksten die ik vandaag maak, durf ik nog niet op te sturen, wetend dat er domme fouten in staan waar ik nu keihard overheen lees.

Eigenlijk zou ik nu het liefst opgeven, lekker met een boek in een hoekje van de bank willen kruipen, zeehonddeken, kat en pot thee erbij. Maar helaas. De plicht roept.

Please Apple, make my day. Presenteer asap OS 3.0, hou ons niet langer in spanning wat betreft de nieuwe iPhone, waar ik dan nog 1 1/2 jaar op moet wachten, en show all the innovations you’ve got. Vul mijn lege hoofd met technische termen en maak me blij. Nog ff wachten tot 19.00u vanavond, voor ze het bekend maken. En hopen dat ik via Twitter op de hoogte gehouden word, want de live stream kijken zit er ff niet in.

En tot die tijd, maak ik mezelf maar blij met een bloemetje. Digitaal uiteraard, want irl is die in huis geen lang leven beschoren, met die gekke poezebeesten van ons.

Voor mij. Van mij.

Voor mij. Van mij.