Hoewel de zomer nog niet echt door wil zetten in Nederland, is het al wel hoog tijd om in gedachten je koffer te pakken, outfits samen te stellen en… te bedenken wat je op het strand wilt lezen/op de boot/in de auto wilt lezen. Waar magazines als de Grazia (mijn wekelijkse guilty pleasure), de Stilo en andere luchtige bladen vaak mijn voorkeur hebben, heb ik nu een goede boekentip. Vorige week werd Jet Set Summer gelanceerd, het debuut van Victoria Delano. Drie jaar geleden gaf ze haar baan als succesvol advocate op om te schrijven. Twee weken geleden ontmoette ik haar, kreeg ik alvast een sneak preview van haar boek en las ik het in 2 dagen uit. Delano heeft het in Jet Set Summer voor elkaar gekregen om een intelligent verhaal over het jet set leven te schrijven, met aansprekende karakters, tot de verbeelding sprekende hotspots en een tot het laatste moment boeiende rode draad.

De van oorsprong Hongaarse Victoria Delano. Foto credits voor de welbekende fotograaf RVDA.

Jet Set Summer

Gebaseerd op eigen jet set avonturen, anekdotes en een levendige fantasie, schreef Victoria 307 pagina’s vol. En wat mij verbaasde, is dat het boek echt ergens over ging. Niet alleen wie er in die hippe club in Saint Tropez waren en wat ze aan hadden. Nee, juist inzichten in het juridische bedrijfsleven via karakter Laura Calducci in Londen, het ietwat botte modeleven van Anna Rabinovich in Parijs en het leven na een succesvolle sportcarrière in Amsterdam van Martina Dominquez. Drie karakters, doorlopende verhaallijnen en verrassende samenkomsten.

Feest van herkenning

Wat het boek Jet Set Summer voor mij extra leuk maakt, zijn de locaties die worden beschreven. Paris, Londen, Amsterdam, Ibiza, New York, allemaal steden waar ik elementen uit herkende. Daarnaast zijn het allemaal succesvolle, zelfstandige dames die niet het jet set leven in gaan om alles voor zich te laten betalen en met een rijke man te eindigen. Het jet set element is een milieu waar ze zich in bevinden vanwege hun carrières. De rode draad ligt in de familiaire hoek, namelijk een zoektocht van Anna naar haar vader. Op deze zoektocht komen de dames romance, carrière, struggles en family matters tegen die ze aan het denken zetten. Herkenbaar voor velen, want zeker als je een paar jaar werkt en je ‘droombaan’ hebt gevonden moet je daar soms offers voor brengen waarvan je je misschien afvraagt of ze dat wel waard zijn. Een boek wat gaat over champagne, luxe, beroemde mensen, hippe clubs en de right places to be, wat eigenlijk al jaren hotspots zijn. Maar ook over reflectie, overwinning, hoe je in het leven staat.

Waar ik Sophie Kinsella’s boeken halverwege links liet liggen, las ik hier aan een stuk door. Vermakelijk, herkenbaar, meeslepend en down to earth geschreven. Dat Victoria Delano weet van aanpakken en geen half werk levert, blijkt uit de (hard)covers. Maar liefst 3 kleuren met 3 verschillende foto’s, waarin ze met een zelfportret eigenlijk alle 3 de karakters weer geeft. Net als op haar website, waar 3 verschillende schoenen perfect de 3 verschillende hoofdpersonen afbeelden. Dat maakt dat het boek er super mooi uit ziet, en bang voor ezelsoren hoef je niet te zijn, Delano heeft overal aan gedacht. Er zit een prachtig lint in, zodat je ook na het halen van een cocktail bij de lekkere barman nog weet waar je ook alweer gebleven was. Maar waar in ze echt bewijst een businesswoman te zijn, blijkt uit het feit dat ze het zelf heeft uitgegeven. Alle touwtjes zelf in handen en met een aantal geweldige aanbiedingen in haar pocket om te zorgen dat het boek binnenkort niet alleen maar via haar website te koop is, maar ook in de winkels ligt.

Jet Set klik

Via vriendin Daphne, marketing manager bij het voormalige Mint hotel waar ik haar ook van ken, werd ik gewezen op het aankomende Jet Set Summer boek. Op Twitter ging ik Victoria volgen, we werden Facebook friends en ontdekten al snel dat we allebei veel houden van reizen, het goede leven en een beetje jet set op zijn tijd. Helaas kon ik vanwege een (jet set) vakantie niet bij de lancering zijn, die ze ook helemaal zelf heeft georganiseerd, maar gisteravond dronken we alsnog een glas bubbels om Jet Set Summer te vieren. Bescheiden maar open over haar werk, haar dromen en toekomstplannen. Van Victoria Delano gaan we zeker nog veel horen!

Voor een preview van Jet Set Summer download je de PDF.

En omde lancering van Jet Set Summer in het Conservatorium Hotel vorige week gefilmd is, kon ik het toch nog een beetje meemaken.

Misschien heb je mijn tv-debuut al gezien, gisteren was ik in de uitzending bij F.C. ZZP, een nieuw programma van RTL 7. Helaas werd in de intro mijn naam verkeerd genoemd (Sabine Witte? Iedereen die mij kent weet dat de ‘De’ redelijk heilig is ) en blijft het raar om jezelf terug te zien, maar stiekem ben ik natuurlijk erg trots. De opnames van het programma zijn bij Spaces, ‘mijn’ werkplek. En daarom deed ik ook mee, om uit te leggen waarom ik als ZZP’er zelfstandig ondernemer wel gebruik maak van kantoorruimte.

Sabine De Witte op tv

Heb je het gemist? Je kunt het terugkijken via de website van RTL.

Het woord transparant is de rode draad van 2011 voor mij geweest. Transparantie over waar ik ben, wat ik doe, wat ik er van vind geven. Ongevraagd. Ongenuanceerd. Oprecht en eerlijk. Ik weet graag waar ik aan toe ben, wat ik wil en deel mijn mening. Zo ga ik zakelijk en privé met dingen, gevoelens en ervaringen om. Nadat ik in 2010 mijn vrijheid en zelfstandigheid aan het aftasten was, heb ik in 2011 vooral geleerd om te zeggen en doen waar het op staat. Wilde ik eerder liever de goede vrede bewaren, nu kies ik bewuster voor mijzelf. Dat scheelt een hoop frustratie, opwinding en onvrede heb ik gemerkt. Het valt niet altijd in goede aarde en heeft soms even tijd nodig, maar over het algemeen wordt eerlijkheid en directheid goed gewaardeerd. Transparant zonder doorzichtig te zijn.

Geen focus

In 2011 kwam ik er achter dat ik geen focus op 1 onderdeel wil leggen, maar de dingen die ik leuk vind graag met elkaar verbind. Mijn nieuwsgierigheid, de nieuwe ontdekkingen en de scherpte die me dat in het dagelijkse en zakelijke leven oplevert, inzetten. Ik sloeg mijn vleugels nog meer uit, ook steeds vaker zelfstandig. Wat sommigen ervaren als vervelend, mijn checkins etc., leverde me dit jaar prachtige dingen op. Ik mag het citizenM magazine curaten, krijg uitnodigingen voor openingen en feestjes, maak de leukste reizen en werd in New York geïnterviewd over mijn kijk op het hotelwezen, content en hoe je mensen aan je kunt verbinden. Ik hou van analyseren en op basis daarvan bekritiseren. Kritiek is iets positiefs, daar kan je van leren. De checkins laten niet alleen zien wat ik nu doe, maar brengen me ook op bijzondere plekken en daardoor maak ik kennis met geweldige nieuwe mensen. Geen focus betekent ook dat werk en privé naadloos door elkaar heen loopt, op een andere manier zou ik mijn werk ook niet kunnen integreren. Dit jaar bezocht ik 3 grote internationale congressen, MWC in Barcelona, Social Media Week in Glasgow en LeWeb’11 in Parijs. Waar ik geweldige mensen ontmoette, blogte en geïnspireerd raakte, kennis op deed en deelde. De energie die ik daarvan kreeg, is onbeschrijfelijk.

Volgens schema

Mijn leventje is alles behalve rustig en gestroomlijnd, en toch voel ik eindelijk rust van binnen. Alles wat ik doe deel ik met fijne mensen, en hoewel het soms puzzelen is om familie te zien, reisschema’s naast elkaar leggen nodig is om af te spreken en ik het hele jaar door een ‘fijne vakantie gewenst’ te horen krijg als ik weer ergens heen ga, is dit het schema wat ik graag leef. Tot de onrust weer toeslaat is dit wat me gelukkig maakt. Dit jaar had voor mij vooral pieken, de dalen daar liet ik me niet te diep in mee sleuren. Iedereen is gezond, de basis waar ik op terug kan vallen is gelukkig, stabiel en er altijd voor me en meer kan je als mens toch niet wensen?

Mijn moment

Punkmedia, journalist, fotograaf, twitteraar en videomaker heeft op zijn blog een prachtige serie terugblikken van (bekende) Twitteraars. Hun ‘mijn moment‘ van 2011 delen ze. Prachtig hoe ze terug kijken op hoogte- en dieptepunten, hoe de trots uit hun verhalen is op te maken, maar ook vervelende ervaringen hun invloed hebben gehad. Al deze mensen hebben deze ervaring op hun manier ‘omarmd’ en hebben het meegenomen in hun rugzak. Ze hebben zich er niet door laten vormen, het heeft een plek gekregen en ze zijn verder gegaan. Hebben het omgebogen tot iets positiefs. De momenten zijn herkenbaar, echt. Transparant.

Mijn 2011

Kiezen uit 1 ‘mijn moment’ lukt me niet, want zonder de dalen niet de pieken etc. Cliché, maar waar. Veel inzichten die ik het afgelopen jaar kreeg, dingen die ik leerde, maken dat dit jaar gewoon klopt. 2011 heeft rust gebracht, privé, zakelijk, binnen mijn familie en vooral in mijzelf. Ik hoop dat in 2012 voort te kunnen zetten, te blijven delen en transparant te kunnen zijn. En nog meer mooie ontmoetingen, samenvloeiingen en ontdekkingsreizen te mogen beleven. Ik geniet van de laatste dagen van 2011, kijk terug op veel fijne momenten.

Wat was jouw favoriete moment van 2011? En wat is je goede voornemen voor 2012? Een heel fijn uiteinde!

Een ultiem geluksmomentje, in Parijs onder de Eiffeltoren een crêpe eten!

Waar ik JosiahMackenzie in Barcelona en Amsterdam steeds misliep door drukke schema’s, kregen we het op de laatste dag van mijn verblijf in New York wel voor elkaar om te meeten. Josiah is betrokken bij ReviewPro, een hotelreview software systeem, en was geinteressserd in mijn mening over hotels en hoe ze online content verspreiden. Als curator van het citizenM magazine ben ik daar nauw bij betrokken en dat heb ik te danken aan mijn levensstijl. Iets wat in New York ineens niet als raar, maar als leuk werd gezien, want daar is reizen voor werk een stuk normaler.

Curating cool, live the lifestyle

De afgelopen 2 citizenM magazines heb ik met veel plezier samengesteld en dankzij interessante vrijwillige bijdragen is dat ‘coole content’ geworden. Iets waar ik trots op ben, maar wat ik niet voor elkaar had gekregen zonder mijn netwerk of goede ingangen. Die ik weer opdoe tijdens mijn reizen. Een vicueuze cirkel die het reizen nog leuker maakt.
Samen met Patrick Mulder vroeg Josiah ons over onze ervaringen en expertise in de lobby van het ACE hotel, wat voor mij de beste plek is waar coole content (gesprekken met tafelgenoten), bijzondere lifestyle en reizen samen komen.

Lees het interview hier http://bit.ly/ttXuHv.

Om te werken aan een project ben ik van vrijdag tot en met maandag in Berlijn. Tussendoor maak ik tijd om de stad in te gaan, want Berlijn is toch een van mijn favorieten. Het liefst in het voor- en najaar, dan komen de contrasten van de stad nog mooier tot haar recht. Berlijn is de laatste jaren booming, niet alleen qua stad, ook als locatie voor start-ups, working nomads en iedereen die zelf werk creëert. Hoewel ik al een tijd bezig was om iets op te zetten in Barcelona, is na mijn laatste bezoek aan deze fijne Spaanse stad de twijfel toe gaan slaan. Ook daar zijn veel start-ups en staat eigenlijk de start-up markt nog in de kinderschoenen. De stad loopt vooral voor op het gebied van mobiel. Maar 2 weken geleden was het anders. Ongeruste vrienden, allebei werkend voor een start-up, pinautomaten zonder geld (de liquiditeit van banken is schrikbarend), bekende cafeetjes, winkeltjes en andere zaakjes met gesloten deuren. Hoewel ik het zelf eerst nog niet zo door had, zag ik in hun ogen dat het nu menens is. Ze willen weg. De boel staat op klappen. Wat de oorzaak is, daar zijn de meningen over verdeeld. Zij roepen stellig dat geld wordt geïnvesteerd in mensen die niet willen werken, waar zij de dupe van worden. Er zit een kern van waarheid in, maar het ligt veel dieper. Hoewel er juist kansen zijn, omdat de markt in de kinderschoenen staat, kom je nergens zonder cash flow.

Barcelona

Bijna anderhalf jaar vertoef ik praktisch maandelijks in Barcelona. Ik heb er vrienden, kennissen, ontmoet er interessante mensen, Nederlanders die er zijn gaan wonen. Maar het blijven Spanjaarden en het is lastig om daar echt tussen te komen. Familie gaat voor, Catalanen gaan voor, Spanjaarden hebben een streepje voor en als buitenlander moet je op z’n minst vloeiend Spaans spreken wil je er voet aan de grond krijgen. De stad heeft qua klimaat (top), ligging (bergen, zee en stad) en keuken een behoorlijke streep voor. In Barcelona zijn veel start-ups, het is de hoofdstad van ‘mobiel’, veel bedrijven zijn of gaan internationaal, en daar liggen dus mooie kansen. Idem bij de internationale bedrijven die daar gevestigd zijn. Maar de werkloosheid is hoog en op nog meer buitenlanders die daar geld willen verdienen zitten ze eigenlijk niet te wachten.

Berlijn

Berlijn wordt sinds een tijdje genoemd als kweekvijver van succesvolle startups, co-working en creatieven. De stad is rauw, eigenlijk al jaren bankroet maar Duitsers creëren hun eigen werk. Een hele andere instelling dan Barcelona, waar de werkloosheid onder jongeren het hoogst is. Ze zeggen dat ondernemerschap in je bloed moet zitten, misschien dat ik daarom overal kansen in zie, maar ik kan me niet voorstellen dat je niets kunt verzinnen als je al tijden werkloos thuis zit. +1 voor de werkmentaliteit hier dus. De Berlijners zijn open, vriendelijk en zich erg bewust van hun omgeving. In Amsterdam nemen we dingen vaak voor lief, vragen niet verder. Als Berlijners hier iets niet bevalt, zeggen ze er op een prettige manier iets van. Mijn Duits is beter dan mijn Spaans, maar kou mijn grootste vijand. En dat het koud is in Berlijn, weet ik als ik terug denk aan Silvester 2010, toen er ‘s nachts geen taxi meer te krijgen was, er 20 centimeter sneeuw lag en ik bijna 2 uur door Kreuzberg rondbanjerde om uiteindelijk opgepikt te worden door een vriendelijke, tijdens het rijden drinkende chauffeur. De zomers zijn daarentegen weer aangenaam en de stad leeft. Ook nu nog, voor dat de regen en sneeuw haar intrede doet, leeft Berlijn zoveel mogelijk buiten. In parken, buiten op terrasjes met dekentjes. Barcelona leeft ook, op straat, maar dat komt vooral door de grote families die ‘s avonds uitgebreid met elkaar eten en de sociale controle daar.

Keuzes

Dit is mijn 5e bezoek aan Berlijn en ik heb nooit eerder aan Berlijn gedacht in de combinatie met werk. Barcelona zie ik al een tijdje als ‘thuiskomen’. Een andere, maar wel vertrouwde omgeving waar ik leuke plekken ken, fijne mensen ontmoet en het werkritme daar past helemaal bij mij. Ik ben geen 9 tot 5 persoon, iets wat in Berlijn wel het geval is. In Berlijn zijn mijn kansen om te kunnen werken kleiner, in Barcelona bouwde ik aan de perfecte niche. Keuzes… Lastig. Beide steden hebben een belangrijke plek ingenomen. In Berlijn hang ik graag de toerist uit, raakt de vele historie me. In Barcelona kom ik overal mijn favoriete kunstenaar en zijn werk tegen, is de architectuur verfijnd en ervaar ik een bepaalde rust (het zal de siësta zijn). Waarom zou ik niet voor beide steden kiezen? Het opbouwen van een netwerk in 1 stad is al best lastig, laat staan in 2. En een netwerk in Amsterdam onderhouden als je er nog minder bent, is praktisch onmogelijk. Gelukkig hoef ik nog niet snel te kiezen. Eerst een week Amsterdam, om vervolgens 2 weken in New York te werken en te genieten…

Gisteren kwam het tweede citizenMagazine uit dat ik mocht samen stellen. Samen met citizenM en Formlab kiezen we een thema uit en daarom heen ga ik bedenken wat voor content daar bij past, welke mensen daar bij ‘horen’ en wat voor verschillende invalshoeken er zijn. Vervolgens benader ik de juiste mensen, leveren zij input aan en zorg ik dat alles ‘citizenM style’ wordt. De lancering van The Social Issue was in Glasgow en bracht mij naar deze bijzondere stad, waar ik opvallend sociale mensen, gebruik van social media en veel vriendelijkheid constateerde. Het magazine is Engelstalig, ik ben benieuwd wat je er van vindt!

Sociaal Glasgow

Zo belandde ik in restaurant Red Onion Glasgow nadat ze mij gingen volgen, het menu tweetten en plek hadden voor ons gezelschap. Ik bleek op dezelfde stoel te zitten als Halle Berry een week eerder, die was getipt door de ‘mensen van Brad & Angelina’. Er zijn steeds meer restaurants op Twitter, maar nog nooit had ik meegemaakt dat ik door de interactie met een plaatselijk restaurant daar ook daadwerkelijk ging eten. Heerlijk gegeten bij Red Onion Glasgow en ik vond het goed om de kok (het uitvoerend brein achter de Twitter berichten) de volgende dag ook terug te zijn tijdens de events van Social Media Week.
Hetzelfde gebeurde bij de prachtige boekwinkel in The Lighthouse, GmBHShop, waar ik dacht even het laatste nummer van The Gentlewoman te scoren voor deze in Nederland uitkwam, maar helaas, ook Schotland wacht nog op dit prachtige magazine. Via Twitter vroegen ze me of ik had gevonden wat ik zocht en dat zij ook last hebben van late uitlevering. Keurig!

De mensen in Glasgow zijn overal erg vriendelijk, overal wordt je gevraagd ‘How are you doing’ maar niet op z’n Amerikaans nep. Het is oprecht en ze doen er alles aan om het je naar je zin te maken. In winkels zijn ze geduldig, vriendelijk en alles wordt keurig ingepakt. De beste taxi’s vind je hier. Vriendelijke chauffeurs die perfect rijden, schone taxi’s en erg betaalbaar. Glasgow is een bijzonder sociale stad met een enorm warm hart!

Een inhoudelijk verslag van de Social Media Week in Glasgow heeft Patrick geschreven op zijn eigen blog en op ReismanagersReismanagers.

Glasgow is niet de meest gangbare bestemming, zelfs niet voor een business trip. Maar toen de uitnodiging zich aandiende was ik vastbesloten om te gaan. Schotland, het land van groen, regen, whiskey, kilts en ruiten. Waar je prachtig door de heuvels kan motorrijden, schijnt. Ik ben er voor het Social Media Week event en de lancering van het nieuwe citizenM magazine morgen. Ik verblijf in het citizenM hotel Glasgow, wat op loopafstand van restaurants, winkels en de mooie oude gebouwen van Glasgow ligt. Toen ik gisteren aankwam scheen zelfs de zon! Tijdens de taxirit vanaf het vliegveld naar de stad kreeg ik een IJsland flashback, heerlijk die natuur! Verder zijn de mensen erg vriendelijk maar onverstaanbaar, gieten ze als je even niet op let melk in je thee en heb ik nog nooit zoveel roodharigen gezien, maar wel heerlijk gegeten (een halve koe) met leuk gezelschap en begeleiding van live muziek, uiteraard de bekende riedeltjes. En valt mijn jas met Schotse ruit goed in de smaak, heb ik daadwerkelijk genoten van de doedelzakspeler in kilt en regent het vandaag pijpenstelen. Meer stereotypen kan ik er niet van maken

Social Media Week

Social Media Week is een event wat in 12 landen tegelijk wordt gehouden rondom het thema social media. Een week lang zijn er events met Onderwerpen als hoe je je blog kunt vergroten met social media, hoe social media invloed heeft op je vindbaarheid, maar ook mobiel, fashion en travel komen aan bod. Een interessant programma en tussendoor doe ik mijn ‘gewone’ werk bij SocietyM, tot nu toe het mooiste kantoor waar ik ooit heb gezeten! Vrijdag staat er een dagje sightseeing Glasgow op het programma, zodat ik nog iets van de 90 parken, de vele musea en historische malls mee krijg. Helaas zit de omgeving bekijken er niet in deze keer, maar door de vele positieve geluiden over Edinburgh verderop heb ik dat maar op mijn to go lijst gezet. Wel ontdek ik natuurlijk nieuwe (hot)spots om te eten en cocktails te drinken, hoe vervelend, dat netwerken!

Nooit had ik gedacht dat ik nadat ik 2 jaar geleden klaar was met mijn studie, weer snel in de schoolbanken zou zitten. Deze week is het echter weer raak. Spaanse les. Ouderwets rijtjes met (on)regelmatige werkwoorden leren, idioom stampen, gesprekken luisteren en conversatieles. En dat in een klein lokaal met katerige studenten die klagen over de frisse airco, terwijl ik fanatiek mee doe en ongeveer weg drijf van de hitte. Met een ouderwetse koffiepauze waarin iedereen buiten staat te roken en te klagen. Net als ‘vroeger’.

Spaanse les

Hoewel ik redelijk veel Spaanse woorden ken, de krant kan lezen en juist het Catalaans makkelijk weet te ontrafelen dankzij de vele jaren Frans, eten en drinken kon bestellen en ook de taxi chauffeur prima uit kon leggen waar ik moest zijn (omdat Barcelona in blokken is gebouwd wordt er altijd gevraagd naar de straat waarmee je bestemming kruist), kon ik zakelijk nog niks. Behalve de standaard voorstelronde, is het best handig als je ook nog kunt uitleggen wat je precies in Barcelona komt doen. Dus twee weken in de schoolbanken. ‘s Ochtends Spaanse les, ‘s middags gewoon werken en ‘s avonds leren. Best pittig, kwam ik na week 1 achter. Daarnaast heb ik veel afspraken met Nederlanders in Barcelona, om hun ervaringen en tips aan te horen. Gelukkig ben ik een taalfreak, pak ik een vreemde taal redelijk snel op en heb ik er volgens mijn docente wel ‘gevoel’ voor. Al blijf ik ongeloofwaardig voor de Spanjaarden, zelfs als ik vloeiend Spaans zou spreken. Mijn uitspraak is te zacht, ik ben te lief. Tja, daarom koos ik jaren geleden ook voor Frans. Spaans is een harde taal, met felle klanken en de uitbundige Spanjaarden zijn schreeuwerig en praten altijd hard. Slechte ambassadeurs voor hun taal eigenlijk. Toch blijft het lastig, zoveel taal in korte tijd. Want je leert Spaans, spreekt Engels met klasgenoten en docente als iets niet duidelijk is, werkt en denkt Nederlands en overal om je heen hoor je Duits, Frans, Spaans, Catalaans. Het is een wirwar van taal in mijn hoofd. Heerlijk!

Hoewel het tijdens mijn verblijf in Paris geen fantastisch zomerweer was, is er wel degelijk een verschil met Parijs tijdens de herfst en winter of tijdens de lente en de zomer. In de winter bezoek je de musea en ren je van winkel naar winkel, terwijl in de zomer struinen door de straten van Parijs, fietsen door de arrondissementen, een rondvaart over de Seine of relaxen in een van de parken (mijn favoriet is uiteraard bij de Eiffeltoren) erg leuk is. Voor ieder jaargetijde is er in Parijs genoeg te doen. Hoewel ik altijd op zoek ben naar nieuwe plekken, zijn er ook een paar hotspots die eigenlijk tijdens ieder tripje weer bezocht worden. Ik probeer het af te leren, want er valt nog zoveel te ontdekken, maar die plekken zijn gewoon te leuk om over te slaan. Echt een aanrader, hoe vaak ik er ook kom ik ontdek steeds weer veel nieuws. En ik pak volgend jaar gewoon weer de Thalys!

Zomerse hotspots in Parijs

Voor ordinair mensen spotten heb ik 2 favoriete plekken. Fouquet (van de chocolade) op de (avenue) Champs-Elysees of Capucine op de Boulevard des Capucines. Je komt er alle soorten mensen tegen en je zit in de buurt van de mooiste winkels. Geweldig om mensen te zien worstelen met 10 Louis Vuitton tassen of in de rij te zien staan verderop bij Abercrombie & Fitch. Uiteraard sta je vol bewondering even stil bij de etalage van La Duree, waar ze iedere keer weer ware macaron kunswerken uitstallen. In de rij staan gaat trouwens best snel, na zo’n 25 minuten mag je al kiezen uit al die heerlijkheden! (Andere macarons voelen als overspel en zijn ook lang niet zo lekker, voor mij zijn die van La Duree de enige echte!)
Vanaf de Champs-Elysees loop ik graag naar de Eiffeltoren om er een crêpe met nutella te kopen en die al lopend in het park achter de toren op te eten, of even zittend op een bankje met je benen bungelend uitkijken op de toren. Of loop de andere kant op, langs de Seine. Neem een rondvaarttocht en bewonder Parijs vanaf het water, vaar onder de beroemde Pont Neuf door en kijk naar de zonaanbidders op Paris Plage. Paris Plage is de hotspot van Parijs tussen 21 juli en 21 augustus. Een stadsstrand compleet met palmbomen, strandstoelen, zand en cocktails, waar je zowel overdag als ‘s avonds heerlijk kan genieten.
Vanaf Paris Plage loop je makkelijk naar het Louvre, waar ik graag lunch bij Cafe Marly. Een beetje cliché, maar het uitzicht over het plein, de glazen piramides en in de verte de Eiffeltoren, maken me iedere keer weer heel blij.
Vanaf Marly struin ik graag langs de winkels, richting Place Vendome (het mooiste plein in Parijs als je het mij vraagt!), naar winkel walhalla Rue Saint-Honore waar concept store Colette een absolute must go is, net als een kijkje binnen in hotel Costes. Pas geopend en ook op loopafstand van alle luxe winkels: La Maison. Dit hotel vlakbij de Champs-Elysees is volledig ingericht door modehuis Maison Martin Margiela. Zijn voorkeur voor wit is overal duidelijk terug te zien. Een fijne werkplek ontdekte ik, maar dat ik van wit hou spreekt voor zich. Toevallig was ik een dag later in concept store Merci (een absolute must als je van mooie spullen houdt!), waar ze behang van Margiela verkochten, in de stijl van het hotel.
Geen zin om door winkelcentra te struinen? Parijs heeft genoeg parken en indrukwekkende tuinen waar je lekker kan picknicken! De Jardin du Luxembourg is de grootste en bekendste, het Jardin du Palais Royal hoorde daar vroeger bij. In Jardin des Tuileries is iedere zomer kermis met een groot reuzenrad te vinden.

Hippe cocktails

Parijs associeer je misschien niet meteen met cocktails, zeker niet als je de grote aantallen flessen wijn tijdens de lunch op de tafels ziet verschijnen. Toch heeft Parijs een aantal hele goede cocktailbars. Crocodile is een bekende, zij zijn begonnen met de Parijse trend van snoep in je cocktail. Hoeft van mij niet zo, maar ik moet toegeven dat het er vrolijk uitziet. Zelf ben ik fan van Pub Saint Germain, een mooi ingerichte bar met een uitgebreide cocktailkaart waar je niet op moet kijken van rokende glazen en grote kannen vol met knalroze drank. Een vriend uit Parijs was echter net verhuisd en wilde graag dat ik zijn nieuwe stulp kwam bewonderen (hij woonde hiervoor in een ‘banlieu’) dus gingen we er op uit in het 17e arrondissement waar we belanden bij Yuppies. Typerende naam voor een cocktailbar, maar we zaten heerlijk buiten, kregen lekkere cocktails en de avond vloog voorbij.

Franse keuken

Als Francofiel ben ik dol op de Franse keuken. Deels door mijn bijbaan in een restaurant wat met lokale producten veel Frans getinte gerechten maakte. Ik word helemaal blij van escargots, mosselen met frites, oesters, crème brûlée, stokbrood, ratatouille en andere stereotype Franse gerechten. Bij hetzelfde Capucine als waar je heerlijk kan mensen spotten, kun je ook heerlijke entrecote eten. Bij l’Atelier Maitre Albert eet je de heerlijkste vleesgerechten in een prachtige omgeving, Les Cinoches is lekker eten in een oude bioscoop en de wijnen daar zijn verrukkelijk, evenals de portier van het café aan de overkant . Hoewel de Fransen ook vrij laat eten, gaan de meeste keukens toch rond een uur of 22 dicht. Na een bezoekje aan de beroemdste Falafel toko van Parijs, dankzij een bezoekje van Lenny Kravitz, L’as du falafel, had ik weinig trek op het reguliere diner tijdstip. Ik wilde liever zo lang mogelijk naar de verlichte Eiffeltoren kijken, die om het kwartier vrolijk gaat flikkeren. Maar tegen een uur of 11 kreeg ik toch wel trek. Aangezien ik weer goed voorbereid naar Parijs was getogen, stond in mijn lijstje een restaurant dat 24/7 open zou zijn. Goede reden om die te bezoeken. Au Pied de Cochon is een maar liefst 6 verdiepingen tellend restaurant, met een typisch Franse kaart en haar eigen specialiteit: varkenspoten. Daar een heerlijke delicatesse, maar mij niet gezien. Ik genoot van oesters, champagne, heerlijke geitenkaas en de beste crème brûlée van mijn trip. Het was rustig, slechts een paar tafels en alleen de benedenverdieping was open, maar het personeel wist er een leuke sfeer neer te zetten. Prima eten, Parijse prijs en met een gevulde maag slapen. Heerlijk!

Struinen in Le Marais

Wil je graag shoppen maar hoef je niet weer de grote bekende merken? Ga dan struinen in Le Marais. De Joodse buurt is een schattige aaneenschakeling van kleine steegjes, mooie straatjes, parkjes en galerijen. Het lijkt best op de Amsterdamse Jordaan. De sfeer is er gemoedelijk, iedereen is vriendelijk. De winkels, variërend van kleine boetiekjes met handgemaakte sieraden tot het bekendere Cos, mijn favoriete winkel daar. Ik scoorde er 2 prachtige jurken, heerlijk in de stijl van Parijs. In Le Marais was ook mijn missie: de expositie van Kate Moss bij Galerie de l’Instant. Omdat ik voor het grootste deel van mijn bezoek aan Parijs aan het werk was, ging ik de laatste dag heen. Keurig uitgezocht hoe laat de galerie open zou zijn, maar uiteindelijk stond ik nog met mijn neus voor een dichte deur. Even vergeten dat Fransen openingstijden niet zo heel nauw namen. Een uur later probeerde ik het weer, maar tevergeefs, een briefje op de deur met een telefoonnummer en het bericht dat ze er na 12u weer zou zijn. Geen telefoon werd opgenomen. Na een rondje lopen belande ik iets verderop in het Musée de la chasse et de la nature. Een prachtig pand, vol met jachttrofeeën, opgezette dieren en informatie over de dieren waar al eeuwen op wordt gejaagd. Een aangenaam ‘per ongeluk’ bezoekje, het kleine museum was verder helemaal leeg, op 2 jolige bewakers na.
Uiteindelijk, nadat ik tegenover de galerie in een bar op de uitkijk had gestaan, kon ik de Kate Moss expositie gaan bewonderen. Ook hier was ik even vergeten dat Fransen last hebben van grootheidswaanzin. Want een expositie was het niet. Het was een verzameling van ca. 35 prachtige foto’s van Kate Moss. Kris kras door elkaar in een chaotische ruimte. Nog te zien tot 14 september, maar geen reden om er voor naar Parijs af te reizen. Een kleine tegenvaller, zeker in vergelijking met de Yves Saint Laurent expositie van vorig jaar. Maar als je in de buurt bent zeker even langs wippen! En loop dan ook even door naar de winkel van het bekende parfum merk Etat Libre d’Orange. Prachtige zaak, mooie flesjes en lekkere luchtjes.

Hotel Jules in Parijs

Ik sliep in Hotel Jules in het 2e arrondissement op de Rue La Fayette, een comfortabel boetiek hotel op een leuke locatie. Loopafstand vanaf Gare du Nord en de grote winkelcentra Galerie La Fayette en Le Printemps. Een aanrader, en lees dan ook even hun blog met leuke tips en actuele events. Voor meer Parijs-tips, zie mijn Reistips pagina!

Niet alle tips hebben linkjes, Frankrijk en websites blijft een bijzondere combinatie. Maar wil je weten waar je alles kan vinden, neem dan even contact op!
En met mijn tips heb ik in ieder geval al 1 iemand blij kunnen maken, terwijl ik in de trein terug zat, ging Roeland Reinders net de heerlijke stad ontdekken, fijn om te horen dat mijn tips bevallen zijn!

Meer foto’s zijn te zien op Flickr.
En nogmaals dank aan De Jong Intra/NS HiSpeed voor de treintickets!

Vandaag is, ondanks alle trieste berichten over Noorwegen, Amy Winehouse en good old Johnny Hoes, voor mij een feestdag. Blanco Tekst bestaat vandaag alweer twee jaar. Voor mijn gevoel heb ik nu echt ‘bestaansrecht’ en telt mijn Blanco Tekst mee in de wereld van ondernemers. Dit heugelijke feit zou niet mogelijk geweest zijn zonder vertrouwen, steun en de geweldige kansen die mij door klanten, relaties, vrienden en bekenden geboden worden. Nooit had ik gedacht dat ik 2 jaar later zowel op zoek zou zijn naar een stagiair(e), een internationale Blanco Text zou beginnen en veel meer doe dan alleen tekst schrijven.

Onvoorwaardelijke steun en samenwerking

Blanco Tekst geeft me de mogelijkheid om mijn werk te maken van iets wat ik leuk vind om te doen. Daardoor heb ik veel vrijheid, kan ik overal ter wereld werken en zelf de mensen kiezen met wie ik graag werk. Naast leuke klanten die open staan voor ‘moderne’ middelen, werk ik met mensen die ook graag op die manier werken. Ik weet dat ik met medewerking van hun, complete oplossingen kan aanbieden, dat ik volledig op hun kunnen en kwaliteit kan vertrouwen. Daarnaast zijn ze vaak niet alleen mensen waarmee ik werk, maar ook privé graag een drankje mee doe.
Hoewel er de afgelopen twee jaren op dat gebied veel veranderingen zijn geweest, is degene met wie ik het meest en intensiefst samen werk, er nog steeds. Samen doen we ontzettend leuke opdrachten en projecten, ik kan altijd vertrouwen op zijn onvoorwaardelijke steun, creatieve ideeën en mooie toekomstplannen. We vullen elkaar perfect aan met kennis en ervaring, inzichten en talenten. Daarnaast zijn we niet alleen zakelijk sterk, we zijn in de afgelopen jaren ook hele goede vrienden geworden. Ik heb gemerkt dat het best lastig is om een privé leven te hebben wat begrijpelijk is voor anderen, die niet zo bekend zijn met wat ik doe, mijn reislust en mijn 24/7 online zijn. Maandag tot en met donderdag vier ik dit jubileum in Parijs, waar ik tussen het werken ga genieten van het struinen door ‘mijn stad’ en nieuwe plekken ga ontdekken. En terwijl ik daar loop, zal ik ieder moment dankbaar zijn voor wat Blanco Tekst me tot nu gebracht heeft, dromend over nog veel mooie jaren.

Frisse kijk

Niet alleen in Parijs vier ik mijn jubileum. Ook mijn bedrijfslook ondergaat een metamorfose. Blanco Tekst doet inmiddels veel meer dan alleen tekst schrijven. Van Optimale Teksten naar ‘Internet Minded’. Ondertussen werk ik aan de Blanco Text website, om straks een compleet plaatje online te kunnen zetten. Na een terugblik op 2 succesvolle jaren, met een frisse blik vooruit kijken en inspringen op de mogelijkheden.
Iedereen bedankt, voor de kansen, felicitaties en het support van de afgelopen jaren maar ook voor de toekomst.