De kleine dingen

Cliché, maar voor mij zeker waar. Het zit ‘m in kleine dingen, soms verstopt in kleine hoekjes; geluk. Hoewel ik van de vraag ‘ben je gelukkig’ altijd een beetje jeuk krijg, is het goed om jezelf dat regelmatig af te vragen. Als je het mij vraagt kan ik daar heel eenduidig en overtuigd op antwoorden: ja.

Hoewel er af en toe wat hindernissen voorbij komen, het afgelopen jaar zelfs enkele grote veranderingen plaats vonden, ben ik helemaal happy. Ik heb ontzettend veel vrijheid, plezier in wat ik iedere dag doe (dat varieert ook iedere dag, wat al de helft van mijn geluk is), de leukste dingen die op mijn pad komen en mag dat ook nog delen met heel veel fijne, leuke mensen. Nieuwe mensen, maar ook gelukkig nog met mensen die mij al langer kennen.

Ik snap best dat mensen daar wel eens aan twijfelen, aan mijn geluk. Mijn leven is 180 graden gedraaid en de enige zekerheid die ik nog heb ben ik eigenlijk zelf. Hoewel ik erg happy werd van het grote nieuws dat ik eindelijk een eigen plekje in Amsterdam had, zijn het vooral de kleine dingen, instant geluk momentjes, die zorgen dat ik dagelijks kan beginnen en in slaap kan vallen met een grote smile. Een zonnige herfstdag, lekker eten, smsjes of andere berichtjes die precies op het juiste moment zeggen wat je nodig hebt, een grappig artikel in de krant, een slechte serie in bed of een leuke avond ouwehoeren in de kroeg.

Ik vind iedere dag een groot geluk in dat ik kan doen wat ik doe. En dat ik dat mag delen, met iedereen die daar voor open staat. Tijd voor een van de kleine geluksmomentje van vandaag: de krant. Nog zo’n cliché, maar ook nog meer waar: wie het kleine niet eert, is het grote niet weert…

Oogkleppen

We hebben allemaal wel eens oogkleppen op. Soms bewust en expres, maar soms ook zonder dat je dat zelf in de gaten hebt. Omdat je jezelf iets wijs wil maken, of omdat je focus ergens anders op is gericht waardoor je je niet bewust bent van andere dingen.

Helaas kom je vaak op niet al te leuke wijze achter die oogkleppen en het feit dat je daar mensen mee buitensluit of pijn doet. Afgelopen week werd ik daar meermaals opgewezen. Als ik iets doe, wil ik het graag voor 500% goed doen, waardoor ik sommige dingen wel eens uit het oog verlies of niet in het juiste perspectief zie.

Daardoor heb ik de afgelopen tijd niet altijd de goede prioriteiten gesteld. Of mezelf voor de gek gehouden. Het is fijn dat je dan wordt gewezen op je tekortkomingen, zodat je dat kan veranderen en verbeteren. Minder fijn is het om dat dat indirect ook inhoud dat je iemand hebt teleurgesteld, waardoor je dan weer teleurgesteld raakt in jezelf.

Het is onmogelijk om iedereen een plezier te doen, je doet wat jij denkt wat juist is. Benaderd dat als een volwassen keuze. Als dingen niet lopen zoals anderen ze graag zien, ben je dan meteen onvolwassen? Heb je dan niet genoeg eigen inzicht, als de situatie iets anders afloopt dan je had ingeschat?

Mijn oogkleppen zijn open gegaan, ik moet wel iets veranderen wil ik alle draaiende schoteltjes in de lucht kunnen houden en ze evenveel balans mee geven. Ik was de afgelopen tijd even een mindere acrobaat, geen stevige basis die in balans was. Tijd voor een nieuwe strategie. Een strategie waar ik zelf de basis van uitmaak.

En dan maar hopen dat het spreekwoord ‘Een ezel stoot zich in het algemeen, niet tweemaal aan dezelfde steen’ ook voor mij opgaat.

Heilige zondag

Vorige maand stond ik nog in het Vaticaan (en te kijken naar het gister ingestorte Gladiatorgebouw in Pompei), vandaag kan ik naar de paus zwaaien in Barcelona. Al dagen is de stad in rep en roer, wordt alles afgezet en verschijnen overal tv-posten, politieagenten en hier en daar wat groepjes demonstranten. Uitslapen vanochtend was onmogelijk door de vele helicopters die continue overvliegen.

De paus gaat de Sagrada Familia, de kerk die Gaudi heeft ontworpen en sinds 1882 in aanbouw is, inwijden. Hoewel de Sagrada nog lang niet af is (bij ieder Barcelona bezoek ga ik er kijken en ik heb nog nooit ‘progress’ gezien), kunnen er dan eindelijk kerkdiensten worden gehouden. Het pausbezoek valt niet bij iedereen in goede aarde en ze zijn bang voor terroristische aanslagen. Alleen bewoners kunnen het gebied rondom de kerk in, hun huis verhuren was geen optie. En bellen vandaag ook niet. Om te voorkomen dat er met een mobieltje bommen op afstand kunnen worden bedient, gaat het hele gsm-netwerk rondom de Sagrada Familia plat.

Alles moet wijken voor de paus. Langs de route staan om de 3 meter agenten en dat gedurende het hele bezoek (van 9 tot 19u vanavond). Vanavond geeft de paus nog een dienst op het vliegveld. Dat wordt dus gezellig, aangezien ik vanavond terug vlieg. Het wordt dus een heilige zondag. Ter waarde van 10 miljoen. In het land waar de crisis heerst. Onvoorstelbaar. *iets met prioriteiten stellen mompelt*. Alsof de paus de economie nu kan redden. Zelfs het aantal paus aanhangers wat speciaal hiervoor naar Barcelona is gekomen kan dit niet recht trekken. Al vragen de taxichauffeurs hier al dagen lachend of dat de reden van het verblijf in Barcelona is.

Als Nederland die gekke man maar niet gaat binnenhalen. Laten wij lekker genoegen nemen met zijn ‘Danke voor die blumen’. Dat scheelt een hoop overheidscentjes!