Eigen baas

Mijn eerste dagen als ‘eigen baas’ zijn verstreken. Een half dagje thuis om de vakantie ‘weg te werken’ en vervolgens richting Amsterdam te vertrekken. Alles voor ‘de business’.

Lekker gewerkt aan opdrachten, leuke mensen ontmoet en steeds meer ontdekt waar ik allemaal aan moet denken. Niet meer achteloos m’n portemonnee op ruimen in de trein en kaartjes en bonnetjes weg gooien. Dit weekend m’n administratie starten, m’n DigiD weer op zoeken om de VAR-verklaring op te sturen en alles van de KvK en de blauwe enveloppen maar eens goed doornemen.

Het is een beetje aftasten, uitproberen, informatie opzuigen en daar m’n voordeel uit halen. Maar alle leuke en enthousiaste reacties maken mij nog enthousiaster en geven me meer vertrouwen.

Zo. Nu weer bijna thuis. M’n eerste weekend als eigen baas. En ja, ook in het weekend moet er de komende tijd gewerkt worden…

eigen-baas

Post to Twitter

Het leed dat kamperen heet

Noem me een verwend nest, luxepaard, whatever. Maar ik snap de lol van kamperen niet. Waarom ga je voor de lol jezelf zo kwellen, je met alles moeten behelpen, terug naar zogenaamd primitief? Al krijg ik een week gratis kamperen in Frankrijk aangeboden, bedank ik hartelijk!

Van zondag op maandag sliepen wij in Brig op een camping in een tent. Na twee dagen luxe in onze berghut was dat afkicken. Geen waterkoker, geen koelkast, geen elektriciteit. Verveeld voor de tent zitten met een biertje, luisterend naar teveel jengelende kinderen, schreeuwende Duitsers en lachend om iedereen met plee-rol onder de arm, op weg naar toilet. Geheel tegen verwachting in is het ons gelukt om de tent op te zetten, heel te laten en zelfs gedurende de nacht te laten staan. Het kostte wat gevloek en gescheld, maar het resultaat was iets waar we stiekem best trots op waren.

Na het eten bij de plaatselijke Mc Donalds, een ijsje, boodschappen en wat biertjes voor de tent, besloten we om ons ook maar richting sanitairhokken te begeven, voor een verfrissende douche. Fris was die zeker, want het water was gewoon koud. Een hele korte douche voor Sab dus, plus een tijdje na-klappertanden. Uiteraard moest er nog gewacht worden voor de rij smerige toiletten.

Om 22.00u zou het stil moeten zijn op de camping, dus lagen wij in onze slaapzakjes in de tent. Op de achtergrond de hard stromende Rhône en om het kwartier een voorbij komende goederentrein op een kilometer van de camping in de bergen. Niet echt geluiden om lekker bij in slaap te vallen. Het feest was dus compleet.

Na de nodige biertjes moest er uiteraard ‘s nachts geplast worden. Wat een crime! Zaklamp zoeken, slaapzak uit, tent openen, slippers zoeken en half slaperig en aangekleed de camping over. Daarbij was mijn slaapzak niet echt opgewassen tegen de nachtelijke temperaturen in de bergen, het zal zo’n graad of 10 zijn geweest, dus koud. Het luchtbed was te hard en het stilte-verbod werd niet echt (lees echt niet) nageleefd. Slapeloze, gebroken nacht. De volgende ochtend verdacht vroeg ‘wakker’. Alle grappen van Geer en Goor voorbij laten komen, want alles was toepasbaar op ons kampeeravontuur. En dan hebben we niet eens zelf hoeven koken, alleen maar moeten slapen!

Nog steeds stijf van dit avontuur, hebben we besloten dat dit niets voor ons is. Ik ga nog liever niet op vakantie, dan weer in een tent. Ook al hadden we een auto met koel/vrieskast en elektriciteit voor een beetje luxe, ik ga niet meer vrijwillig kamperen. Waarom zou je je zo behelpen, geeft dat een ultiem vakantiegevoel? Mij niet. Mijn vakantie-omgeving moet een verlengde van thuis zijn, waar ik net zo m’n gang kan gaan. Waar ik het gevoel heb dat niets moet, alles mag en kan. Waar ik me niet opgelaten hoef te voelen als ik naar toilet ga, niet hoef te prutsen met douche-muntjes en niet vriendelijk hoef te lachen naar iedereen die ik ‘s ochtends of ‘s nachts tegen kom…

Wat een lol...

Wat een lol...

Post to Twitter

Oost, West, eigen bed best

De eerste was is alweer gedraaid, de auto bijna leeg en de spullen liggen weer zo goed als op hun plaats. Na een mini-vakantie van 5 dagen zijn we weer thuis. Het relaxte ‘niets moet, alles mag’-gevoel is meteen verdwenen, daarvoor in de plaats ligt een lange to-do list. We hebben aardig wat kilometers gemaakt, meerdere plaatsen aangedaan en veel gezien. Onze eerste ‘echte’ vakantie samen, naast wat weekendjes weg, die eigenlijk altijd samen met anderen waren.

De gebruikelijke irritaties door een in de war geraakte TomTom, ongeduldige lief en ik te laat reagerend op de afrit-borden terzijde, was het heerlijk. Samen ‘ergens’ heen en we zien wel. Dat we naar Zwitserland zouden gaan, hadden we wel van te voren bedacht. Om ergens te beginnen, kozen we voor Brienz, in het midden waar de bergen al gauw 3000 meter zijn. En de bergen, dat is iets wat we allebei mooi vinden. Lief vooral door zijn ski-avonturen, mijn ouders hebben me er mee aangestoken.

Na een tussenstop in België, om mijn ouders in Vielsalm te bezoeken, gingen we vrijdag met een omweg richting het Zwitserse. Heerlijk, zo’n lease-auto. Volgooien bij Maastricht, nog een keer in Basel en daar 5 dagen op gaan. De reis ging soepel, en we kwamen tegen 16.00u aan in Brienz. Meteen viel het prachtige groene meer op, de schattige berghutjes en het knullige bergtreintje. Op zoek naar een hotel. Dat viel tegen, want ze vroegen ons halve budget voor één nacht. Toch maar bij dat Bed & Breakfast kijken. Geluk, normaal verhuren ze daar alleen per week, maar de vorige huurders zijn eerder vertrokken en dus zou ‘the hut’ twee nachten leeg zijn. Voor een prima prijs zouden wij het hoogste berghutje twee dagen en nachten tot onze beschikking krijgen. Inclusief ontbijt bij het Zwitserse paar wat mij deed denken aan mijn oma. Incluis zelfgemaakte jam. Daar hoefden we dus geen twee keer over na te denken, en als het mogelijk was geweest, hadden we daar ook prima 5 dagen willen zitten. Helaas. De eerste avond zat het weer flink tegen, want het regende pijpenstelen. De rest van de dagen was het heerlijk, gewoon warm! Behalve hoog in de bergen, maar gelukkig waren we daar goed op voorbereid.

Dag 3 werd kamperen, daar zal ik later nog een heel blog aan wijden. Ben nog steeds zo stijf als een plank, zelfs na lang onder de hete straal van m’n eigen douche en m’n comfortabele eigen bed.

Maandag lekker een hotelletje geboekt, we zijn uiteindelijk in Chamonix (FA) uitgekomen, dus een kamer met uitzicht op de Mont Blanc. We waren daar te laat om nog de berg op te gaan, maar hebben heerlijk genoten van het dorp en het uitzicht, ik heb m’n Frans weer kunnen oefenen en m’n portie Frankrijk eindelijk weer binnen gekregen. Heerlijk! Dinsdag voor vertrek nog even bij de Boulangerie wat Pain au Chocolat’s gehaald, Vive la France!

Qua taal deed ik lief ook nog verbazen met mijn Duits, waar hij hakkelde, kwamen bij mij de woorden als een waterval. Ondanks mijn onwil vroeger, door een hele nare leraar Duits, borrelde er van alles boven. Het Zwitsers leek echter meer op een combi van Fries met wat plat Duits, daar viel geen touw aan vast te knopen. Wat jammer was, want vooral de familie Jobin hadden we graag wat uitgebreider gesproken. Verder dan wat complimenten over het huis, het uitzicht en het heerlijke zelfgebakken brood kwamen we namelijk niet.

Gister gingen we weer naar huis. En al kan ik prima twee weken op vakantie, ik had er wel weer zin in. Eindelijk weer m’n lekkere eigen bed, want ook het hotelbed was niet geweldig. M’n eigen warme douche, waterkoker bij de hand zodat ik altijd thee kan zetten als ik zin heb (bijna twee dagen zonder gedaan) en niet steeds met onze geweldige poezenoppas zusjelief bellen om te vragen hoe het gaat.

Hoe fijn het ook geweest is, oost, west, thuis best. En vooral m’n bedje kan ik slecht missen!

Genieten in Brienz

Genieten in Brienz

Post to Twitter