amsterdam, bekende weg, ontdekken, toerist
In Notes on 30/07/2010 at 23:37
Hoewel ik nog geen eigen woning heb, wordt er hard gewerkt aan het ‘bekend worden met de stad’. Natuurlijk ken ik al veel plekken, vooral in het centrum, maar nooit hoefde ik alleen van A. naar B. Nu ik tijdelijk een onderkomen heb in West, ging ik eindelijk de uitdaging aan; fietsen in Amsterdam.
Met gevaar voor eigen leven! Want hoewel ik het in Groningen al een behoorlijke survival vond, met al die toeristen haal je je nog meer op de hals. Die hebben uberhaupt nog niet eerder op een fiets gezeten en kennen de regels niet!
Maar goed, op de fiets trotseer ik de stad. Ontdek ik de stad steeds meer. Ik begin ‘sluiproutes’ te leren, kan zonder Google Maps van kantoor naar m’n tijdelijke stulp en heb het zelfs aangedurfd om de Amsterdamse nacht te trotseren.
Tijdens die nachtelijke fietstocht voelde de stad voor het eerst vertrouwd. Het vakantiegevoel ebt langzaam weg en het doen van dingen die je in je woonplaats doet wordt steeds normaler. Ik weet de leuke restaurantjes, cafeetjes, kan toeristen de weg wijzen en voel me zelf niet meer zo’n provinciaaltje in de grote stad.
Weer een stap verder, iets dichter bij een nieuw thuis. Iemand nog plek in huis?

bevatten, mannen, snappen, the rules, vrouwen
In Notes on 29/07/2010 at 10:08
Op sommige dingen kun je geen grip krijgen. Dingen gebeuren, of je ze kan verklaren of niet. Niet alleen dingen, ook je gedrag is niet altijd uit te leggen. Toch proberen vrouwen mannen te begrijpen en andersom. Duizenden boeken zijn er over geschreven, heftige discussies zijn er over gevoerd. Ja, we zijn verschillend, dat moge duidelijk zijn. Maar niet alle mannen zijn hetzelfde en andersom geldt dat net zo.
De laatste tijd proberen veel mannen mensen om mij heen het andere geslacht te begrijpen. Al boeken lezend, analyserend en daardoor geforceerd omgaan met desbetreffend persoon, want zo staat het in de boeken. Ik geloof niet dat dat werkt. Zolang je niet weet waar een bepaalde gedachtengang vandaan komt, zul je nooit het gedrag wat daaruit voortvloeit kunnen bevatten. Soms snap ik de ballen van mannen, vaak zelfs. Regelmatig hang ik met vriendinnen in de telefoon om weer een onverklaarbare actie te bespreken. Op zoek naar een verklaring ga ik niet meer. Het zal wel een goede reden zijn geweest voor de beste man.
Toch kan ik het niet laten om ‘het boek voor vrouwen’ te lezen, op aanraden van @sprize. Hij, man, las het om vrouwen beter te begrijpen. Ik heb me door de eerste 3 hoofdstukken doorgeworsteld en mijn tenen staan nog steeds krom. The American Dream, als vrouw happily married zijn, bereik je als je volgens ‘The Rules’ leeft. (voor de iPad bezitters onder ons, aanwezig in de US bookstore). Na het lezen van de eerste twee viel ik meteen af, maar mijn einddoel is dan ook niet om getrouwd op de bank te gaan zitten. Er zit een kern van waarheid in, door ‘onbereikbaar’ te lijken wordt je nog interessanter, maar daar heb je toch helemaal geen zin in als je iemand leuk vindt? En als je bewust onbereikbaar bent om een subtiele boodschap af te geven, begrijpen ze die nooit!
Gisteravond concludeerden D. en ik dat we het zo slecht nog niet hebben, als vrijgezell(ig)e, onafhankelijke en ambitieuze vrouwen die lekker doen waar we zin in hebben. Allebei hebben we van reizen hobby nummer 1 gemaakt en als dat alleen moet, is dat ook geen probleem. Lekker zelfs! Na aan alle clichés te hebben voldaan (samenwonen, katten, bankhangen), ging voor ons allebei het roer om. Als ik mijn eigen acties maar kan bevatten.
Maar ik ben dan ook geen standaard vrouw-vrouw heb ik van horen zeggen. Privé en zaken kan ik prima uit elkaar houden, zelfs of misschien juist als ze soms door elkaar heen lopen. Zaak heeft prioriteit, want ik moet wel m’n maandelijkse dosis lekker eten, fancy kleding en mezelf-pamper goodies binnen halen, tripjes maken en leuke dingen kunnen doen. Anderen kunnen misschien niet allemaal bevatten wat ik doe, hoe ik het doe en waarom, maar ik ben vrij en ik geniet. Meer valt er niet te bevatten.
karakter, ontmoeting, toneelstuk, voordoen
In Notes on 28/07/2010 at 15:11
Iedereen doet het wel eens. Een show opvoeren. Tijdens een sollicitatie, eerste ontmoeting of als je gevraagd wordt hoe het nu echt gaat. Ieder huisje heeft zijn kruisje en achter iedere deur gebeuren dingen die je daar niet zou verwachten. Niets is wat het lijkt soms.
Op het internet kom je daar vaak achter. Mensen doen zich online anders voor, spelen een caracter of blijken ineens gestoorde stalkers. Daar waren we dankzij het vroegere ICQ, de datingsites en Hyves al achter. Toch blijven we elkaar online opzoeken, spreken we soms zelfs ‘in real life’ af. Zo’n ontmoeting kan uitlopen op een ontzettend fiasco of een nieuwe vriendschap. Of een gesprek met goede inzichten en filosofische eindconclusie.
Je kunt elkaar nog zo goed denken te kennen online, tijdens een levensechte ontmoeting zie je pas de ware persoon. En dat is in mijn geval altijd 200% meegevallen bij alle ‘live-kennismakingen’ van het afgelopen jaar. Ik ga er vanuit dat dat wederzijds is. Dat ik als oprecht overkom en mensen niet het idee hebben dat mijn online gedrag en mijn ‘inner me’ ver van elkaar af staan. Al geef ik me online misschien makkelijker bloot dan tijdens een face to face ontmoeting, maar als ik de kat eenmaal uit de boom heb weten te kijken verschil ik weinig van cyber Sab!